Atos 3
Raraŋ Aetaniacna Kam Wembaŋ Laŋ (GAI) vs ARC
1 Oit ianna, wigwac mbuŋa, rana ŋgaŋganŋgɨa mbonkacna mɨnna tɨkatke, Pitaapa Ionna Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbendeina moca mataŋgat.
1 Pedro e João subiam juntos ao templo à hora da oração, a nona.
2 Maniŋa taŋga laruca wattatnanna, meikramtaɨr ndeida ramoot ianna orniŋa menaca eacrina ramootap aŋgɨca makɨpat, na memetmbaca mina an ramootmo ra, ra katuca aŋgɨa kɨpca ma an Raraŋ Aetaniacna raekmbaina Kacna wuoc aniacna tɨŋa tɨkca ma an ndeacraŋ te, watraŋnande. Na an tɨŋna ia Tɨŋ Taror. Meikramtaɨra Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbukna kɨp te, ma minmo kitukndukarta runande. Na an ramoot, mana orniŋa aemna nikinikca tɨkca ŋgocraica, mana aemma mamo ainda mɨratna.
2 E era trazido um varão que desde o ventre de sua mãe era coxo, o qual todos os dias punham à porta do templo chamada Formosa, para pedir esmola aos que entravam.
3 Na an ramoot, ma Pitaapa Ionna watca, maniŋa Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbukna taŋgatke, ma maniŋmo kitukndukna maruat.
3 Ele, vendo a Pedro e a João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Na Pitaapa Ionna manmo mataua watikca, Pita aind mambopat, “U aŋga wat.”
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 Ri, an ramootta anmo maniŋmo ndomo reac ian neneaŋ ndopca watatke.
5 E olhou para eles, esperando receber alguma coisa.
6 Ri, Pita aindopatna, “Aku kɨtcaɨrtukar kocor, na auk ndambuŋa reac ianna ndo maeacreke, aku unmo neaŋnande. An reaca aku umo Nasaretna ramoot Iesus Karaisna i mbuŋa aindopnande, u ŋgepca taŋ.”
6 E disse Pedro: Não tenho prata nem ouro, mas o que tenho, isso te dou. Em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, levanta-te e anda.
7 Aindopacarica Pita mamo otaca mana gagar umbai ŋgutiŋga manmo aŋgɨra ŋgepca wɨtɨkatke, tawi ŋgoin motemma mana ortɨmbɨkniŋapa ŋgorac mburmburniŋa laŋ mamoat.
7 E, tomando-o pela mão direita, o levantou, e logo os seus pés e tornozelos se firmaram.
8 Ri, ma putrikica ŋgepca wɨtɨkca maniŋap taŋga Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbukca tamtam naaŋgɨra putriri, an inikca taŋ kɨp tɨkri, Raraŋ Aetaniacna imo aŋgɨra maŋgepri.
8 E, saltando ele, pôs-se em pé, e andou, e entrou com eles no templo, andando, e saltando, e louvando a Deus.
9 Ainda mori, meikramtaɨra muruŋa watri ma ŋgepca Raraŋ Aetaniacna imo aŋgɨra ŋgepri, tamtamma putririnanna watca.
9 E todo o povo o viu andar e louvar a Deus;
10 Mina malamŋiat, anna ande orniŋa menaca eacrena ramoot. Memetmbaca ma Raraŋ Aetaniacna Kacna wuocna inikca mbukca ma taŋga raekmbaina wuocna Tɨŋ Tarormo an ndeacrena. Na meikramtaɨrmo kitukndukarapa reikta rurena ramoot. Na mina watri ma laŋ mamori, ainda moca mina anna watca mina iroara tamtam malamŋiat.
10 e conheciam-no, pois era ele o que se assentava a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e ficaram cheios de pasmo e assombro pelo que lhe acontecera.
11 Ainda moca meikramtaɨra ŋgepca an ramootta watna moca, muruŋa ootta kɨpca laruca wattatnanna, ma Pitaapa Ion mbaniŋmo muocameraca mina wacraet ndeacri, mina kɨpca laruca anna tɨkca mawatri. Na an wacraetna imo, mina gaind ŋgacrena, Solomonna wacraet.
11 E, apegando-se ele a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles no alpendre chamado de Salomão.
12 Ri, Pita ainda watatke, ma meikramtaɨrmo gaind mambopat, “Ne Israelnaŋgepta meikramtaɨr, kaina moca ne an laruapekna reac mbatca ŋgep ŋgoreac naŋgepca, aŋmo wat gargar mbatek? Ne an reacmo gaind ki ndamŋire ki, aŋga ndoniŋna gargar mbuŋapa aŋna ndiarirta tɨpemb kirarir laŋ ki, manmo moa laŋa momo ndopat ki? Aintik aŋga manmo moa laŋa moca ma ndona orniŋ mbuŋa taŋre ki? Wanaiŋ ŋgoin, ne ainda kai lamŋi teac.
12 E, quando Pedro viu isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos maravilhais disto? Ou, por que olhais tanto para nós, como se por nossa própria virtude ou santidade fizéssemos andar este homem?
13 Raraŋ Aetaniac, ma Abraamapa, Aisakapa Iakopap, ma mina Raraŋ Aetaniac, na an Raraŋ Aetaniac, ma aina an ŋgamrirta Raraŋ Aetaniac. Aintik ma ndona aiŋna Ramoot Iesusmo, i aniac neaŋgatna. Ande an ramootmo ne mamo aŋgɨra puŋnaŋgepta para tɨkca, Pailatta manmo watcarica ma taŋna moatke. Ne Pailatmo iŋ neaŋga wɨtɨkatke, gaindopatna, ‘U Iesusmo kai watcarica taŋ teac.’
13 O Deus de Abraão, e de Isaque, e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Filho Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, tendo ele determinado que fosse solto.
14 Aindopatna ramootta, mandeaca ma Raraŋ Aetaniacna kaŋgauk ŋgoin maeacreke. Ma ramoot rat wandoŋ ŋgoin. Na ne Israelnaŋgepta meikramtaɨr, ne an ramootmo ne manmo iŋ neaŋgatke, ne Pailatmo aca mambopat, ‘U ramootta rɨŋga menacatna an ramootmo ai ndambuŋa mbagɨrica kɨp.’
14 Mas vós negastes o Santo e o Justo e pedistes que se vos desse um homem homicida.
15 Na aimo iarwar ndeteacna taup naaŋgɨri laruna ramoot laŋmo, ne aŋgɨra manmo moa mamenacat. Ri, Raraŋ Aetaniaca manmo muk inikca tɨkca mac nda moa ŋgepatke, aŋga anna watca nemo an reacna kam wiwitia mboprenan.
15 E matastes o Príncipe da vida, ao qual Deus ressuscitou dos mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Na aŋga Iesusa rɨpacrina ramootniŋ, aintik Iesusna ina gargar mbuŋa, gan nena lamŋirena or ŋgoreacniŋna ramootta moa laŋa moapekna. Iesusa ndo aŋna rɨtɨpaca moa paŋpaiŋiri, an rɨtɨpaca ndo an ramootmo moca ma laŋa moapekna. Ainda moca mandeaca ne mamo aind mawatca.
16 E, pela fé no seu nome, fez o seu nome fortalecer a este que vedes e conheceis; e a fé que é por ele deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 “Min laiplacar, anna gidik, aku lamŋirina ne ainda ŋaŋari lamŋi ŋgocor tik, nenapa nena ramtaɨr paŋaindap, ne Iesusmo ainda moatna.
17 E agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também os vossos príncipes.
18 Ainda moca atua Raraŋ Aetaniaca an kambmo rambca morina ramtaɨrta iroar inkara tɨkca, mina an ramootna kambmo aindopatna, Raraŋ Aetaniaca babuca mbagɨrica kɨpca aimo mac nda aŋgɨna ramootta, ma gɨrgɨr aŋgɨnande, aindopatna kamma, mandeaca ne an ramootmo ainda moapeke, Raraŋ Aetaniaca ndona mbopatna kambmo moa mɨn matɨkca.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado: que o Cristo havia de padecer.
19 “Aintik mandeaca ne ndorita iroar inkar ŋgetrikica, Raraŋ Aetaniaca raŋgai te, ma nena tɨpemb ŋgorikta makukarmo ma mo kecarinandet.
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, e venham, assim, os tempos do refrigério pela presença do Senhor.
20 Ne ainda mo te, Kacootta ma nenap eac te, ma nenmo wɨktɨtɨk laŋapa gargar neaŋnande. Na an ramoot ŋgaua Raraŋ Aetaniaca babuca mbagɨrica kɨpca aimo mac nda aŋgɨna ramoot. Ande an ramoot, Raraŋ Aetaniaca manmo larapacatna, ma Iesus.
20 E envie ele a Jesus Cristo, que já dantes vos foi pregado,
21 Aintik mandeaca ma tamuŋna auŋ maeacreke, ma Raraŋ Aetaniacna ŋganŋgɨrina, an rana moca malambireke, an ra laru te, ma an reikmo mac nda moi ŋgaib tarunande. Ainda moca ma atua ndona an reik lataruna kamb topna moca ramtaɨr ndepik larapaca mina rambca morina ramtaɨr taruatke, ma minmo ndona aiŋ anna mona moca, an kambmo mina upembca tɨkca mbopca laruatna.
21 o qual convém que o céu contenha até aos tempos da restauração de tudo, dos quais Deus falou pela boca de todos os seus santos profetas, desde o princípio.
22 “Na atu ŋgoinna Mosesa gaindopatna, ‘Nena Kacoot Raraŋ Aetaniac, ma nena barna ianmo ma larapacnande, na ma aukna kirar tocna ramma morena ramoot ndaruca, ne mana mbopekna kambca waraca ne an kambmo kocnai raŋgairaŋ.
22 Porque Moisés disse: O Senhor, vosso Deus, levantará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Na meikramtaɨra mandaia an ramma morena ramootna kam mbarac ŋgocor, Raraŋ Aetaniaca minmo kocnai mo topnandet. Te, mina Israelnanta inikca mba mac eacitndai.’
23 E acontecerá que toda alma que não escutar esse profeta será exterminada dentre o povo.
24 Na atua Raraŋ Aetaniacna ramma morina ramoot Samuelna mɨnapa mana iŋmbai ndaruatna rambca morina ramtaɨra, muruŋa gade mandeban ndaruapekna reacna kamma mina anna ninirena.
24 E todos os profetas, desde Samuel, todos quantos depois falaram, também anunciaram estes dias.
25 “Ne an rambca morina ramtaɨrta mombonik ŋgamrira, Raraŋ Aetaniaca nena nicara neaŋ ndopca minap kam leaca gagara moatna reikca ne aŋgɨnande. Ma Abraammo gaindopatna, ‘Una rɨmbɨnna nuoc mbuŋ tik, aku gan tiacarpaikna meikramtaɨrmo muruŋ ŋgotacnande.’
25 Vós sois os filhos dos profetas e do concerto que Deus fez com nossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão benditas todas as famílias da terra.
26 Ainda moca Raraŋ Aetaniaca ndona an aiŋna ramootmo larapaca manmo nen ndambuŋmo outmbaica mbagɨrica ma kɨpatna, nenmo otaca nena tɨpemb ŋgorikmo kabe, kabe naŋgetrikina moca.”
26 Ressuscitando Deus a seu Filho Jesus, primeiro o enviou a vós, para que nisso vos abençoasse, e vos desviasse, a cada um, das vossas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.