Marcos 11

Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Keza vake Zelusalega ali ávatiha niake, Olivi agoka gohalaló nene apá lositá minamó nene Petepage itó Petania loko netoka vi anitemó. Neneloka anitiake, Izesú nene izegipala zuhagutí ve lositá láa loko lo kimike kimisilimó:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Helega numutoka vi anitiiki toki iza akaleva nagá zinamóma nene, vegená kogohí geko mohona onamitimoláa nene, ánigiiki vínasiki aliki alizo.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Vínasiki aliki nisiko, ve makolímo nanamú niasive nolikoma, láa liki lilizo: Guivahanitémo hoza nego ámina izamú lokago aleko vinogo nousive. Goha imaneloka litá oko amiselekiko aliki anigave, liki li amilizo.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Loko lo kemekago, vasike ámina toki iza akaleva nene gapo gahevaloka gatetó nagá zinamó ánigikasike nivínasasigo,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 gatetó mina vegenalite ánigiake, toki iza akaleva nene nanetakumú nivínasasive.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Liki likago, Izesú lo kimi gakó nene li kimikasigo gili kememó.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Lá ikago, keza toki iza akaleva nene Izesutoka aliki vasike, gineganéini nene gololohá ikasike toki iza akalevamámini amegesaló milikasigo, Izesú iteko amupiló minamó.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Lá oko novigo, vegená mukilite gineganéini gapoló avilisá imi nivago, lugáa nenete kokonasi agila nene gihisigutí hutiki mililiki viki gapoló avilisá imi vamó.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Lá niago, goí iká alika miliká a vegenalite gakó napagutí láa liki lamó: Agae, Guivahanímini gakotó anitelimikaninazo, Ómasímo nónohá zegetino.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Avoteho Tevitikitana minati vémo gizapa oketatimoláa Ómasímo lusa geketino. Agae, veletoka okulumakú Ómasi agepoka litune, liki lamó.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Lá imi vago, Zelusalega ite aniteake, monó zagusave napagú iteake netá makó ánigomo mohona o asú oake, gamena asú okago, ezagi izegipala zuhamagi Petania numutoka limiki vamó.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Límugusi zeake gó lokago, Petania numutoka ahuliake nivake, Izesuni gaúna olokago,
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 ánigamó nene gohuna za makó hotó neike agila mukí minokago ánigoake gihila zeneihe loko voko ánigamó nene, gihila zeaká gamena alitamigo, agilagó nego ánigoake
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 za nene láa loko lo amimó: Geza nene gihila makó zemoko gohuna loloko voko noako geikutí nene vegenalite keké namitave. Láa loko noligo, izegipala zuhate ámina gakó gili asú amó.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Lá iake Zelusalega vi anitiake, Izesú nene monó zagusaveú itike áminagú moni meina kona ali volaló imaló a vegená kimisele ahuloake, hotó mikasigutí moniló ámina mikasigú moni kimiaká a vetini holoma aleko gululupa soake, Ómasímini guguni gizi amitakumú nama luhusi miliaká a vegenalitini minoaká holoma aleko gululupa soake,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 monó zagusave napagú nene netá matá aliki tigá igá amilo loko lo hukoketamó.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Lo hukoketake láa loko lo kimimó: Ómasímo li gakó nene monó gotolaú láa liki luhuva gizinamóma neve: Není numunimú haitopaitó vegenalite Ómasiloka liaká numunive liki litave liki gizinamóma neve. Lá onoimóza, lekeza nene alími maketi numuni lilí inamó nene guminaló veta halá giki miniaká geha mulí lilí ikave.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Loko lokago, guguni giziaká ve napagi monó mogona apí-ikimiaká vegi keza nenemú giliake, nana okinake apele helekuko imane suni asú itive liki lamó. Láa liki ligili hagili amóza, vegená mukilite monó lo keme keme okago laga kivisigo sigaga lita mogonamú giliake kelegesá legekago nenemú ahulitamó.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Lá okago únaká gamena gamena Izesuge ámina apá ahuliki viaká amó.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Neteká gó lokago, nivake, gohuna za nenémo mogonagutí osagava vizekago, ánigamó.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Lá okago, Izesú gakó limó nenemú Pitá geleake láa loko lo amimó: Tisao, ánigozo. Gohuna za azozá usí vize amenimómámo mota osagava vizeake neve.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Loko lokago, Izesú lo kimike limó: Ómasimú gili alévolé ilo.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Neza lamaná lo likimitoze, gililo. Ve makolímohe makolímohe vozane agoka litá oko zeko akutooko age nagamikú holamane loko litimó nene agata losi gelemoko nolu gakó alévolé inogo ive loko gele alévolé itimó nene, utó o aminogo ive.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Lekelisi nene netá nemú manamú giliiki Ómasiloka voká niliki mota alekune liki gili alévolé inikigó litamó nene, alinigave.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Zelusalega goha atiginá iki iake, Izesú monó zagusave napagú iteko mohona noigo, guguni giziaká ve napagi monó mogona apí-ikimiaká vegi monó gizapa vegi aitoka iake
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 láa liki loká itake lamó: Geza imaneloka netá matá aleaká noanimó nene éahini gakotó lá oaká noane. Éaho lokago aleaká noane.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Liki loká imikago, Izesú láa loko lo kimimó: Nezagi gakó hamó loká oleketatoze. Lekeza li nimikiko neza éahini gakotó imane netá ale utó oaká nouhe nenéa lo likimitove.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Zoní monó nagamí holokimiaká hoza alimó nene hikutí ale utó ive. Ómasímini gakotó alihe, itó vegenalitini gakotó alive. Li nimikiko gilitoze.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Loko loká okimikago, kezáitoka ligili hagili iki láa liki lamó: Okulumakutí ale utó imole loko litunimó nene, íi, lekeza nanamú Zonini gakola gili alévolé amave loko linogo inazo,
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 itó mukí vegenalite Zoní nene Ómasímini agepagutí gakó loaká ve noive liki nilanazo, ámina hoza nene vetinigutí ale utó imole loko losá nene vegenalite nene nana ilitatahe loko lehelele vizekave liki kezáitoka liake,
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Izesú li gakokumú láa liki li amemó: Leza nene Zonini mogonala ma gelemune. Liki likago, Izesú láa loko lo kimimó: Láa likima nene netá matá imane aleaká noumó nene éahini gakotó lá oaká nouhe nenegi neza ámina oko lo lekememinogo uve, loko limó.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.