Marcos 11
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NTLH
1 Keza vake Zelusalega ali ávatiha niake, Olivi agoka gohalaló nene apá lositá minamó nene Petepage itó Petania loko netoka vi anitemó. Neneloka anitiake, Izesú nene izegipala zuhagutí ve lositá láa loko lo kimike kimisilimó:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Helega numutoka vi anitiiki toki iza akaleva nagá zinamóma nene, vegená kogohí geko mohona onamitimoláa nene, ánigiiki vínasiki aliki alizo.
2 com a seguinte ordem:
3 Vínasiki aliki nisiko, ve makolímo nanamú niasive nolikoma, láa liki lilizo: Guivahanitémo hoza nego ámina izamú lokago aleko vinogo nousive. Goha imaneloka litá oko amiselekiko aliki anigave, liki li amilizo.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Loko lo kemekago, vasike ámina toki iza akaleva nene gapo gahevaloka gatetó nagá zinamó ánigikasike nivínasasigo,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 gatetó mina vegenalite ánigiake, toki iza akaleva nene nanetakumú nivínasasive.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Liki likago, Izesú lo kimi gakó nene li kimikasigo gili kememó.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Lá ikago, keza toki iza akaleva nene Izesutoka aliki vasike, gineganéini nene gololohá ikasike toki iza akalevamámini amegesaló milikasigo, Izesú iteko amupiló minamó.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Lá oko novigo, vegená mukilite gineganéini gapoló avilisá imi nivago, lugáa nenete kokonasi agila nene gihisigutí hutiki mililiki viki gapoló avilisá imi vamó.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Lá niago, goí iká alika miliká a vegenalite gakó napagutí láa liki lamó: Agae, Guivahanímini gakotó anitelimikaninazo, Ómasímo nónohá zegetino.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Avoteho Tevitikitana minati vémo gizapa oketatimoláa Ómasímo lusa geketino. Agae, veletoka okulumakú Ómasi agepoka litune, liki lamó.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Lá imi vago, Zelusalega ite aniteake, monó zagusave napagú iteake netá makó ánigomo mohona o asú oake, gamena asú okago, ezagi izegipala zuhamagi Petania numutoka limiki vamó.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Límugusi zeake gó lokago, Petania numutoka ahuliake nivake, Izesuni gaúna olokago,
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 ánigamó nene gohuna za makó hotó neike agila mukí minokago ánigoake gihila zeneihe loko voko ánigamó nene, gihila zeaká gamena alitamigo, agilagó nego ánigoake
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 za nene láa loko lo amimó: Geza nene gihila makó zemoko gohuna loloko voko noako geikutí nene vegenalite keké namitave. Láa loko noligo, izegipala zuhate ámina gakó gili asú amó.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Lá iake Zelusalega vi anitiake, Izesú nene monó zagusaveú itike áminagú moni meina kona ali volaló imaló a vegená kimisele ahuloake, hotó mikasigutí moniló ámina mikasigú moni kimiaká a vetini holoma aleko gululupa soake, Ómasímini guguni gizi amitakumú nama luhusi miliaká a vegenalitini minoaká holoma aleko gululupa soake,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 monó zagusave napagú nene netá matá aliki tigá igá amilo loko lo hukoketamó.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Lo hukoketake láa loko lo kimimó: Ómasímo li gakó nene monó gotolaú láa liki luhuva gizinamóma neve: Není numunimú haitopaitó vegenalite Ómasiloka liaká numunive liki litave liki gizinamóma neve. Lá onoimóza, lekeza nene alími maketi numuni lilí inamó nene guminaló veta halá giki miniaká geha mulí lilí ikave.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Loko lokago, guguni giziaká ve napagi monó mogona apí-ikimiaká vegi keza nenemú giliake, nana okinake apele helekuko imane suni asú itive liki lamó. Láa liki ligili hagili amóza, vegená mukilite monó lo keme keme okago laga kivisigo sigaga lita mogonamú giliake kelegesá legekago nenemú ahulitamó.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Lá okago únaká gamena gamena Izesuge ámina apá ahuliki viaká amó.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Neteká gó lokago, nivake, gohuna za nenémo mogonagutí osagava vizekago, ánigamó.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Lá okago, Izesú gakó limó nenemú Pitá geleake láa loko lo amimó: Tisao, ánigozo. Gohuna za azozá usí vize amenimómámo mota osagava vizeake neve.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Loko lokago, Izesú lo kimike limó: Ómasimú gili alévolé ilo.
22 Jesus respondeu:
23 Neza lamaná lo likimitoze, gililo. Ve makolímohe makolímohe vozane agoka litá oko zeko akutooko age nagamikú holamane loko litimó nene agata losi gelemoko nolu gakó alévolé inogo ive loko gele alévolé itimó nene, utó o aminogo ive.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Lekelisi nene netá nemú manamú giliiki Ómasiloka voká niliki mota alekune liki gili alévolé inikigó litamó nene, alinigave.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Zelusalega goha atiginá iki iake, Izesú monó zagusave napagú iteko mohona noigo, guguni giziaká ve napagi monó mogona apí-ikimiaká vegi monó gizapa vegi aitoka iake
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 láa liki loká itake lamó: Geza imaneloka netá matá aleaká noanimó nene éahini gakotó lá oaká noane. Éaho lokago aleaká noane.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Liki loká imikago, Izesú láa loko lo kimimó: Nezagi gakó hamó loká oleketatoze. Lekeza li nimikiko neza éahini gakotó imane netá ale utó oaká nouhe nenéa lo likimitove.
29 Jesus respondeu:
30 Zoní monó nagamí holokimiaká hoza alimó nene hikutí ale utó ive. Ómasímini gakotó alihe, itó vegenalitini gakotó alive. Li nimikiko gilitoze.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Loko loká okimikago, kezáitoka ligili hagili iki láa liki lamó: Okulumakutí ale utó imole loko litunimó nene, íi, lekeza nanamú Zonini gakola gili alévolé amave loko linogo inazo,
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 itó mukí vegenalite Zoní nene Ómasímini agepagutí gakó loaká ve noive liki nilanazo, ámina hoza nene vetinigutí ale utó imole loko losá nene vegenalite nene nana ilitatahe loko lehelele vizekave liki kezáitoka liake,
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Izesú li gakokumú láa liki li amemó: Leza nene Zonini mogonala ma gelemune. Liki likago, Izesú láa loko lo kimimó: Láa likima nene netá matá imane aleaká noumó nene éahini gakotó lá oaká nouhe nenegi neza ámina oko lo lekememinogo uve, loko limó.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.