Lucas 24
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs BKJ
1 Sategú neteká holugú nene gonosiva mola apató vinigi anuvagi hilina ali vavá iki milamóma nene aliki vamó.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Vi anitiake ánigamó nene, geha mulí agepaló gehani napa zi hitamó nene aló ahelú i ámiginago ánigamóza,
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 keza áminagú itiake ánigamó nene Guivahani Izesuni gonosiváa ánigamamó neve.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Lá iake ámina netakumú negi nagi hiziki niago, ve lositá galinali utó ikasike, iki holúikú minasimó nene, luhoaká góini nenémo gizopa vaevae loko minamó.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Lá noigo ánigiake ámina vená nenete kehelele novizigo, mikasiuka gupá zemó. Lá niago, ámina ve losi nenetosa láa liki li kemesimó: Hele vegenalitini apakú amenigi oteko noi vemamú nanamú vitagá niave. Eza imanegú noamive. Mota otopá zeko otekave.
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 — ausente —
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 — ausente —
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Liki likasigo, keza gozapá láa loko lo kimi gakómaloka goha kagata giliake,
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 geha mulikú gonosi mola apáma ahuliake, goha atiginá iki vake, aí izegipala zuhagutí ileveníagi vegená lugáagi nene ániga sunimú avetó iki li kememó nene,
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Maliá eza Magatala apatotí vená itó Zoaná itó Maliá magáa eza Zemusini izolaho itó vená makó lugáa nenete ámina gakó avetó iki aposoloma li kememóza,
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 aposolomate gakó imane gihila nilave liki gili alévolé amamó.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Lá niago, Pitá nene oteake gonosi mola apámaloka ololu loko vike geha mulikú gupá zeko ánigamó nene, lavolavo gó gizopa lamaná lositáma hanuva nego ánigoake, eza nene goha atiginá oko numutoka vike, ámina suni utó ikumú agata gululusi geleko minamó.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Lá noigo, ámina gamenaló izegipala zuhagutí ve losi nene Emause numutoka vinigi gapoló vasimó. Emause apá nene Zelusalegatí hotó otigí oko 11 kilomita nenéminoko minamó.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Lá iki nivasike, Izesutoka utó i netakumú ligili hagili iki nivasigo,
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Izesú nene vogaláikutí utó oake makó vamóza,
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 kogómulaló hitonoigo, Izesú noive liki ánigi vevesamasigo,
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 eza gakó nene nana onoigo ligili hagili iki nivasive loko lokago, keza nene viki notesike kogoka kegepa muhelé noigo,
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 keikutí maga ve agulizá Kiliopá ave loko noi vémo anotó aleko láa loko lo amimó: Veno ve mukí iki Zelusale apakú ali nupa niamó nenete imane gamenaló utó i sunimú gili asú inamóza, géisi ve hamó nene gelemape.
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Loko lokago, eza nana suni utó ikumú nilasive loko loká okimikago, keza láa liki li amesimó: Nasalete numutotí ve Izesuni sunimú nolusive. Eza nene Ómasímini agepagutí gakó loaká ve minake, Ómasímini agómulaló itó vegenalitini kogómulaló alévolé gakó loaká ve itó alévolé suni aleaká ve minamó neve.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Lá imó nemóza, lelí guguni giziaká vete napagi lelí monó gizapa vetegi apili ahulatave liki goní imikago, zohota zaló apiliki apeteke apili hele vemú nolusive.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Itó goí oko Isilae mikasiuka gala vetini kigizakutí lelémo atiginá itihe loko gelenounimóza, gakó makó láa loko neve. Ámina suni utó ikutí nene gamena losive makole mota vokave.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Lá onoimóza, lelí zuhagutí vená makó lugáate iki likago ininá okune. Keza neteká holugú nene gonosi milimilimaló vake,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 gonosiva ánigamake, ageló losi utó ikasike Izesú nene oteko agómulagi noive liki lasi gakokumú nene ámina vená nenete vamokitana ánigiake, atiginá iki iki avetó iki li lememó.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Lá ikago, lelikutí makolititosa viki geha mulikú gonosi milimilima ánigasike, venalite iki avetó amómáminoko nego ánigasimóza, ámina ve nene agupeló ánigamasimó.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Liki likasigo, Izesú láa loko lo kimimó: Lekeza ve negi niasive. Mulutini lepa hizetigí onoigo Ómasímini agepagutí gakó liaká a vete gakó mukí luhuva gizinamóma nene gili zagemasive.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Ómasímo gologí oleketative loko lo mololeketa vema nene ámina miluma netá ali gihimikiko helekoko alika nene oteoko lapanala goha alitive likigó gizinamóma neve.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Loko loake, Moseki itó Ómasímini agepagutí gakó liaká a vetegi gizina gakó lo kemeloko novike, ezáamú monó gotolaú gizina gakó mukí nenémini mogonamú ale hee loko lo kimimó.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Lo kemeloko novike, Emause apá ali ávatiha iake, eza nene ámina apá avilegeko vinogo noigo,
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 keza agata aliki ho mota lemeake límugusi zinogo noize, lezagi makó akatune liki li amikasigo, Izesú nene gele kemekago, numukú nene makó itemó.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Itiki minake, nosá nanigi niake, eza nene mitó minake peleti aleake, Ómasi agepoka loake, gitegeake kimimó.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Lá noigo, kogómula panava zekago, Izesuni nene ánigi hee hee lasimó. Ánigi hee hee nilasigo, litá oko legemage imó.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Lá okago, keza láa liki ligili hagili asimó: Gapoloka gakó lo limike monó gotolámini mogona lo utó oko lo nolimike lelémo zaú okave.
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Liki ligili hagili asike, litá iki otiki Zelusalega atiginá iki vasimó. Vi anitikasike, aí izegipala zuha 11-imagi agive lugáagi alegesá iki niago ánigikasigo,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 ámina ve lositá nene litá iki avetó iki Guivahanitema nene lamaná oteko noike Saimoni utó o amekave.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Liki li kimikago, keza lá iki Izesúma gapoloka kémegetoko vike nosánetá nanigi peleti gitigitó ánigi hee lasi gakó nene avetó iki li kemesimó.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Izegipala zuhamate ámina gakó ligili hagili niago, Izesú nene galinali utó oake, ote minake hulu nene lekelitoka minino.
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Loko lokago, keza ánigiake, ininá iake holosi utó okahe liki kehelele vizimó.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Lá iki kagata nigelego, eza láa loko lo kimimó: Lekeza nanamú ininá iki lakagata losi nigeleve.
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Imane nezama lamaná utó nouve. Lekeza nigisa nigizatoka nuhúma ánigalo. Itó ánigiiki iki nugupeló ali giliiki ánigi hee lilo. Neza nugupegi vegená lahani utó okuve. Holosi nene nenéminiki niamave.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Loko lo kemeake, agisa agizani nene kelepizimó.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Lá okago, keza mulúikú agila guluma itímo velesá gili alévolé amake kagata losi nigelego, Izesú nene lekelitoka nosánetá ma nehe.
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Loko loká okago, keza lotó gizina lagaha makó amiake,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 ániginago aleko namó.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Itó Izesú láa loko lo kimimó: Neza lekezagi minunike Mosé lo hukoko li gakokú itó Ómasímini agepagutí gakó liaká a vetini gakokú itó Ómasi agepoka liká nama liká a gakokú nenikumú epoapo gakó luhuva gizamóma nene gihila ze asú inogo ive loko lo lekemeaká umóma neve.
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Loko loake, monó gotolaú luhuva gizikago mina gakó nene gili vevesatave loko kigika kagata ale koló oake,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 láa loko lo kimimó: Monó gotolaú gologí oleketative loko lo mololeketa vemú nene miluma geleko heleoko gamena losive makole galegú minooko heleneitikutí otopá zeko otinogo ive liki luhuva gizinamóma neve.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Itó aí agulizá nene numutó namató vegenatoka vo asú oko vokiko, vegená keza giliiki kigika ali viligikiko lihimáini ahuloketative loko lonoive. Itó ámina hoza nene Zelusale numutoka apí iki alimi vitave liki luhuva gizinamóma neve.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ámina netá ánigakumú avetó iki li kimita vegenáma lekelisi niave.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Gilinahe. Améneho Sikalahula lehizeleketatove loko lo mololeketamó nene amiselekugo liminogo ive. Lá itomó nenazo, lekeza imane apá litá iki ahulamiki ageva iki niiko velé okulumakutí zámuza lekemekiko vitave.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Loko loake, minake, numutotí kelémoko vike Petania numuni ali alitiki viake, agizani ale otike nónohá zeketamó.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Nónohá nozeketake ahuloketoko okulumakú itimó.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Lá okago, keza mulúikú agila guluma goha igo, Zelusalega atiginá iki vake,
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 guguni giziaká zavusavegú nene gamena gamena Ómasi agepoka liki minamó.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.