João 4
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs ARC
1 Palisaio ve keza Izesukumú láa liki gelemó: Zoní nene vegenala zuha luguhakó kelémo moloko monó nagamí holokimiaká noimóza, Izesú nene vegená mukí kelémo moloake holokimiaká noive.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Nene gakó nene hanuva lamó. Izesú nene izegipala zuha lo lemekago lezategó monó nagamí holoketunimó. Lá okago, Izesú nene gakó geleake,
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Zutaia mikasi nene ahuloake, Galilaia mikasigú goha vimó.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Novike nene, Samalia mikasiuka vo anitimó.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Samalia mikasigú apá makó agulizá Sika loko neneloka anitimó. Ámina apá nene ká emane amunaló Zakopó eza mikasi makó nene gipala Zoseheni amimómámini agilikaloka minamó.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lá okago, áminaló nene Zakoponi nagamí gale minokago, Izesú nene áminaloka holínaka vo aniteake, gapo vike vitímo agizamuha zekago, ámina nagamí galeló minamó.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Zuta vegi itó Samalia vegi nene otopá ziki miniaká amó nenazo, ámina vená nenémo geza Zuta ve neneka nanamú Samalia vená nenitoka nagamikumú voká nolane.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Loko lokago, Izesú láa loko lo amimó: Geza Ómasímo gimiti netalímini mogona gelemane. Itó nagamí ihe nemezo loko nolu ve není mogona gelemane. Geza není mogona geletilina, itó alévolé oko mino-loko voakalímini nagamikumú loká atilina, gumuline.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Loko lokago, vená nenémo láa loko limó: Ve lamanámaka, gale hána nenazo, itó geí nagamí iheaká netá nominazo, alévolé oko mino-loko voakalímini nagamí hikutí iheko nimitane.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Avoteho Zakopó eza nagamí gale imane ligimó nenazo, ezáagi gipalagi iza galavagi keza áminagutikó niaká amó. Itó géisi nene Zakoponi avilegeko nagamí makó haitolímini ale utó inogo nolape.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Loko lokago, Izesú láa loko lo amimó: Nagamí imane natamóza, goha nagamikumú likivisinogo ive.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Není nagamí nene lakagatupa oaká nagamí neve. Makó keza nenitokatí nagamí natamó nene, goha nagamikumú kiviseminogo ive. Nénisi nene nagamí kemekugo nene kigikagú agómula minati nagamí minokiko alévolé kemetamenigi minimi itiki minanigave.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Loko lokago, vená nenémo ha nagamikumú nolihe loko láa loko lo amimó: Ve lamanámaka, geza ámina nagamí nemekako, nokinake nagamikumú goha nivisemiko, imaneloka gamena gamena oko nagamí iheva iheva oaká noumó nene ahulokinake navasú vizeko minatoha.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Loko lokago, Izesú ezáa mogonamú gele hee litive loko láa loko lo amimó: Voko vaka nene alémoko ano.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Loko lokago, vená nenémo váne nomimó nenae. Loko lokago, Izesú láa loko limó: Geza váne nomive loko lamaná lokanimóza,
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 géisi nene veló vanimó nene ligizani lugaloka asú igo vokanike animóma neve. Itó itínasa vonani ve nene geí vaka nomive. Nenemú geza soza lamane.
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Loko lokago, vená nenémo láa loko limó: Ve lamanámaka, itínasa mota gelekuve. Geza Ómasímini agepagutí gakó loaká ve noane.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Leza Samalia vegenalitini avotege nene imaneló Gelizim agokaló Ómasi geké limiaká amó. Itó Zuta ve lekeza Zelusalega Ómasi geké lotatune liki liaká niamóma neve.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Loko lokago, Izesú láa loko limó: Vená geza lo gimitoze, geleko alezo. Gamena makó alitokaze. Nene alitokiko nene, aménehini imane agokalokó negopa, itó Zelusale numutokagó negopa, mukí apatoka gupá zi amiki monola litave.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Lekeza gili gopa iki nene gupá zi amiaká niave. Lukugutó vizeaká nene Zuta ve lelitokatí utó itinazo, Zuta ve lélisi gele hee lo nounike Ómasi gupa ze ameaká noune.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Gamena makó alitanogo ive. Itó imane litá oko mota alitokaze. Nenemú vegenala zuha lamaná keza kigikatunú itó gakó gihilatunú aménehini gupá zi aminigave. Améneho nenéminiki gupá zi amita vegenakumú vitagá noive.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ómasi nene sikalahú nenazo, leza Ómasímini Sikalahulímini zámuzatunú itó gakó gihilatunú gupá ze amitune.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Loko lokago, vená nenémo láa loko lo amimó: Gologí oletative loko lo mololeta ve (leza Kilistó ave loaká nouhá ve) utó itive liki likago gelenoumó nenazo, nene mota gelekuve. Eza utó okoko netá matá mukí nene lo utó o asú inogo ive.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Loko lokago, Izesú gakó lo nogumu ve nénisi nene noumole, loko lo amimó.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Loko noligo, izegipala zuha leza okunike, ámina Samalia venaki gakó lasimó nenemú sigaga lomikunike, nanetakumú nolihe itó nanamú gakó lo namihe loko loká otanogo gena livisekago ahulunimó.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Lá okago, vená nenémo nagamí goni nene ahuloake, ololu loko taoniloka vike mukí vegená láa loko lo kimimó:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 Lekeza iki imane ve ánigalo. Ánigonamu ve áisi nene asugunatoka oko moloko umó nene gakó lo utó molo asú onimikave. Lá imó nenazo, eza gologí oletative loko lo mololeta vema noitihe.
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Loko lokago, numutokatí lemeke Izesú noitoka anitikago,
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 izegipala zuha leza gala vizeko monó gizapa velemaka, nosánetá nozo.
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Loko lokuko, eza láa loko lo limimó: Nosánetá haitolímini nenitoka nemóza lekeza gelemave.
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Loko lokago, lezatetoka logele hagele unike makolímo nosánetá makó ale ma amekago lihe.
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Loko lokuko, eza limó: Nimisilimó eza lititoka molatitoka oko hoza gakó lonetamó nene nalumó nenémo nosánetáne neve.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Lekeza ikani losive makole goloko helekiko nosánetá omolanogo ive liki liaká niamóza, lo likimitoze, gililo. Lokogómula pulusiki aménehini mini nene ánigalo. Nosánetá mota omolamó nenémini iki vegená kigika mota ali vavá iki niminave.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Loko lo nolukumu gakó nenémini hozaváa alita ve nenete meinaváa alinigave. Alikiko vegená makolite alévolé kemetameni ali luhanigave. Lá ikiko, kigikagú monó zuha atilí a vegi gihila lege vegi ali apiziiki kogoliza vizinigave.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Lá okiko, makolímo zuhá okago, makolímo gihila lege moloaká noive liki liaká nia gakóma alévolé inogo ive.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Lekeza ali zuhá amikima gihiláa ligitave loko likimiselekumóma neve. Vegená makolite hoza aliki ali zuhá ikago mota omolokago, lekeza hozaninímini gihila hanuva milikave.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Loko lokago, Samalia vená nenémo netá matá oko moloko umóma lo utó molo asú onimikave loko lo kemekago, ámina apakú vegená mukilite Izesukumú gili alévolé amó.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Lá iake, Izesutoka vi anitiake, makó minatune liki alesa milikago, gamena lositá kezagi makó minamó.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Kezagi minake monó lo kimigo, mukilite gili seketigí amó.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Lá iake, ámina vená nene láa liki li amemó: Leza ganáma nene géisi avetó okako geleháma neve. Lá unimó nemóza, itínasa nene ezáa agepagutí gakó ligo gelekunike gele alévolé okune. Áisi lamaná numutó namató ve lelí lugutó vizeaká ve noive loko mota gele alévolé okune, liki lamó.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Galilaia mikasiuka vo anitekago, Galilaia vegená keza amunaloka Zelusalega viake avóikini asenini zeketakumú gele minoaká holisigú eza hoza aligo ánigamó nenazo, nenemú Izesuni alími milamó. Lá ikago, Kana numutoka Galilaia mikasigú nene amunaló emane Izesú lokago hanuva nagamilímo vain nagamí loló i numutoka atiginá oko vimó.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Voko noigo, Kapanao numutoka kiapé makolímini gipala avisekago, noigo,
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Izesú eza Zutaia mikasi ahuloko goha atiginá oko Galilaia mikasiuka oko nanitive liki likago, geleake ámina kiapé nene gipala helesakosá oko noigove loko Kapanao numutoka alémoko vitove loko Izesutoka vike negénegeka limó.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Negénegeka lokago, Izesú nene lekeza lu avevezaha la avevezaha nougo, ánigiake gakóne gili aliaká niahe.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Loko lokago, ámina vémo limó: Ve lamanámaka, gipáne helekatize, litá oko lomano.
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Loko lokago, Izesú nene geza hanuva vozo. Gipaka mota zokokave. Loko lo amekago, ámina vemámo Izesuni gakó gele aleake, atiginá oko vimó.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Novigo, gó lokago, gelekelé vemate gapoló anitiki gipaka mota zokoake noive.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Liki likago, zoka gamenamú loká oketago, keza azozá ho luseteló nego agupegú govisi alike hakalotave.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Liki likago, gipámini amelaho nene mogonamú lá oko gilimó: Ámina gamenaló Izesú nimisilike gipaka mota zokokave loko limóma neve. Loko geleake, ezáagi vená izegipalagi Izesukumú gili alévolé amó.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Izesú nene Zutaia mikasiukatí oko Galilaia mikasiuka atiginá ike lu avevezaha la avevezaha nene igo, losi imó.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.