João 4

Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Palisaio ve keza Izesukumú láa liki gelemó: Zoní nene vegenala zuha luguhakó kelémo moloko monó nagamí holokimiaká noimóza, Izesú nene vegená mukí kelémo moloake holokimiaká noive.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Nene gakó nene hanuva lamó. Izesú nene izegipala zuha lo lemekago lezategó monó nagamí holoketunimó. Lá okago, Izesú nene gakó geleake,
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Zutaia mikasi nene ahuloake, Galilaia mikasigú goha vimó.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Novike nene, Samalia mikasiuka vo anitimó.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Samalia mikasigú apá makó agulizá Sika loko neneloka anitimó. Ámina apá nene ká emane amunaló Zakopó eza mikasi makó nene gipala Zoseheni amimómámini agilikaloka minamó.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Lá okago, áminaló nene Zakoponi nagamí gale minokago, Izesú nene áminaloka holínaka vo aniteake, gapo vike vitímo agizamuha zekago, ámina nagamí galeló minamó.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Zuta vegi itó Samalia vegi nene otopá ziki miniaká amó nenazo, ámina vená nenémo geza Zuta ve neneka nanamú Samalia vená nenitoka nagamikumú voká nolane.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Loko lokago, Izesú láa loko lo amimó: Geza Ómasímo gimiti netalímini mogona gelemane. Itó nagamí ihe nemezo loko nolu ve není mogona gelemane. Geza není mogona geletilina, itó alévolé oko mino-loko voakalímini nagamikumú loká atilina, gumuline.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Loko lokago, vená nenémo láa loko limó: Ve lamanámaka, gale hána nenazo, itó geí nagamí iheaká netá nominazo, alévolé oko mino-loko voakalímini nagamí hikutí iheko nimitane.
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Avoteho Zakopó eza nagamí gale imane ligimó nenazo, ezáagi gipalagi iza galavagi keza áminagutikó niaká amó. Itó géisi nene Zakoponi avilegeko nagamí makó haitolímini ale utó inogo nolape.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Loko lokago, Izesú láa loko lo amimó: Nagamí imane natamóza, goha nagamikumú likivisinogo ive.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Není nagamí nene lakagatupa oaká nagamí neve. Makó keza nenitokatí nagamí natamó nene, goha nagamikumú kiviseminogo ive. Nénisi nene nagamí kemekugo nene kigikagú agómula minati nagamí minokiko alévolé kemetamenigi minimi itiki minanigave.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Loko lokago, vená nenémo ha nagamikumú nolihe loko láa loko lo amimó: Ve lamanámaka, geza ámina nagamí nemekako, nokinake nagamikumú goha nivisemiko, imaneloka gamena gamena oko nagamí iheva iheva oaká noumó nene ahulokinake navasú vizeko minatoha.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Loko lokago, Izesú ezáa mogonamú gele hee litive loko láa loko lo amimó: Voko vaka nene alémoko ano.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Loko lokago, vená nenémo váne nomimó nenae. Loko lokago, Izesú láa loko limó: Geza váne nomive loko lamaná lokanimóza,
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 géisi nene veló vanimó nene ligizani lugaloka asú igo vokanike animóma neve. Itó itínasa vonani ve nene geí vaka nomive. Nenemú geza soza lamane.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Loko lokago, vená nenémo láa loko limó: Ve lamanámaka, itínasa mota gelekuve. Geza Ómasímini agepagutí gakó loaká ve noane.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Leza Samalia vegenalitini avotege nene imaneló Gelizim agokaló Ómasi geké limiaká amó. Itó Zuta ve lekeza Zelusalega Ómasi geké lotatune liki liaká niamóma neve.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Loko lokago, Izesú láa loko limó: Vená geza lo gimitoze, geleko alezo. Gamena makó alitokaze. Nene alitokiko nene, aménehini imane agokalokó negopa, itó Zelusale numutokagó negopa, mukí apatoka gupá zi amiki monola litave.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Lekeza gili gopa iki nene gupá zi amiaká niave. Lukugutó vizeaká nene Zuta ve lelitokatí utó itinazo, Zuta ve lélisi gele hee lo nounike Ómasi gupa ze ameaká noune.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Gamena makó alitanogo ive. Itó imane litá oko mota alitokaze. Nenemú vegenala zuha lamaná keza kigikatunú itó gakó gihilatunú aménehini gupá zi aminigave. Améneho nenéminiki gupá zi amita vegenakumú vitagá noive.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ómasi nene sikalahú nenazo, leza Ómasímini Sikalahulímini zámuzatunú itó gakó gihilatunú gupá ze amitune.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Loko lokago, vená nenémo láa loko lo amimó: Gologí oletative loko lo mololeta ve (leza Kilistó ave loaká nouhá ve) utó itive liki likago gelenoumó nenazo, nene mota gelekuve. Eza utó okoko netá matá mukí nene lo utó o asú inogo ive.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Loko lokago, Izesú gakó lo nogumu ve nénisi nene noumole, loko lo amimó.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Loko noligo, izegipala zuha leza okunike, ámina Samalia venaki gakó lasimó nenemú sigaga lomikunike, nanetakumú nolihe itó nanamú gakó lo namihe loko loká otanogo gena livisekago ahulunimó.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Lá okago, vená nenémo nagamí goni nene ahuloake, ololu loko taoniloka vike mukí vegená láa loko lo kimimó:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Lekeza iki imane ve ánigalo. Ánigonamu ve áisi nene asugunatoka oko moloko umó nene gakó lo utó molo asú onimikave. Lá imó nenazo, eza gologí oletative loko lo mololeta vema noitihe.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Loko lokago, numutokatí lemeke Izesú noitoka anitikago,
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 izegipala zuha leza gala vizeko monó gizapa velemaka, nosánetá nozo.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Loko lokuko, eza láa loko lo limimó: Nosánetá haitolímini nenitoka nemóza lekeza gelemave.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Loko lokago, lezatetoka logele hagele unike makolímo nosánetá makó ale ma amekago lihe.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Loko lokuko, eza limó: Nimisilimó eza lititoka molatitoka oko hoza gakó lonetamó nene nalumó nenémo nosánetáne neve.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Lekeza ikani losive makole goloko helekiko nosánetá omolanogo ive liki liaká niamóza, lo likimitoze, gililo. Lokogómula pulusiki aménehini mini nene ánigalo. Nosánetá mota omolamó nenémini iki vegená kigika mota ali vavá iki niminave.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Loko lo nolukumu gakó nenémini hozaváa alita ve nenete meinaváa alinigave. Alikiko vegená makolite alévolé kemetameni ali luhanigave. Lá ikiko, kigikagú monó zuha atilí a vegi gihila lege vegi ali apiziiki kogoliza vizinigave.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Lá okiko, makolímo zuhá okago, makolímo gihila lege moloaká noive liki liaká nia gakóma alévolé inogo ive.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Lekeza ali zuhá amikima gihiláa ligitave loko likimiselekumóma neve. Vegená makolite hoza aliki ali zuhá ikago mota omolokago, lekeza hozaninímini gihila hanuva milikave.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Loko lokago, Samalia vená nenémo netá matá oko moloko umóma lo utó molo asú onimikave loko lo kemekago, ámina apakú vegená mukilite Izesukumú gili alévolé amó.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Lá iake, Izesutoka vi anitiake, makó minatune liki alesa milikago, gamena lositá kezagi makó minamó.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Kezagi minake monó lo kimigo, mukilite gili seketigí amó.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Lá iake, ámina vená nene láa liki li amemó: Leza ganáma nene géisi avetó okako geleháma neve. Lá unimó nemóza, itínasa nene ezáa agepagutí gakó ligo gelekunike gele alévolé okune. Áisi lamaná numutó namató ve lelí lugutó vizeaká ve noive loko mota gele alévolé okune, liki lamó.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Galilaia mikasiuka vo anitekago, Galilaia vegená keza amunaloka Zelusalega viake avóikini asenini zeketakumú gele minoaká holisigú eza hoza aligo ánigamó nenazo, nenemú Izesuni alími milamó. Lá ikago, Kana numutoka Galilaia mikasigú nene amunaló emane Izesú lokago hanuva nagamilímo vain nagamí loló i numutoka atiginá oko vimó.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Voko noigo, Kapanao numutoka kiapé makolímini gipala avisekago, noigo,
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Izesú eza Zutaia mikasi ahuloko goha atiginá oko Galilaia mikasiuka oko nanitive liki likago, geleake ámina kiapé nene gipala helesakosá oko noigove loko Kapanao numutoka alémoko vitove loko Izesutoka vike negénegeka limó.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Negénegeka lokago, Izesú nene lekeza lu avevezaha la avevezaha nougo, ánigiake gakóne gili aliaká niahe.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Loko lokago, ámina vémo limó: Ve lamanámaka, gipáne helekatize, litá oko lomano.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Loko lokago, Izesú nene geza hanuva vozo. Gipaka mota zokokave. Loko lo amekago, ámina vemámo Izesuni gakó gele aleake, atiginá oko vimó.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Novigo, gó lokago, gelekelé vemate gapoló anitiki gipaka mota zokoake noive.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Liki likago, zoka gamenamú loká oketago, keza azozá ho luseteló nego agupegú govisi alike hakalotave.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Liki likago, gipámini amelaho nene mogonamú lá oko gilimó: Ámina gamenaló Izesú nimisilike gipaka mota zokokave loko limóma neve. Loko geleake, ezáagi vená izegipalagi Izesukumú gili alévolé amó.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Izesú nene Zutaia mikasiukatí oko Galilaia mikasiuka atiginá ike lu avevezaha la avevezaha nene igo, losi imó.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.