João 2
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVT
1 Numuni lositá akiake, Kana numutó Galilaia mikasiuka nene ve vená losima ali agizakú vizinigi nosánetá ali vavá niago, Izesuni izolaho áminaló noigo,
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Izesú ezagi izegipala zuhagi alesa milikimikago, viki makó miniki nosánetá ninago,
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 áminagú mina vegenalite vain nagamíma ni asú ikago, Izesuni izolaho nene vain nagamíma mota ni asú ikave loko lo amimó.
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Loko lokago, Izesú láa loko lo amimó: Vená geza nenemú nanamú nenitoka nolane. Nene není netáma neve. Neza alévolé netá loló ito gamenaváne velesá alitonamive.
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Loko lokago, izolaho nene gelekelé izegipalama nene netá makokumú lo nolikimikoma ilo, loko lo kimimó.
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Itó Zuta vegenalite litá litá iki kugupe nogokalavó iaká amó nenazo, ámina numukú nene nagamí goni sipisi gehanitunú lilí amó nene 6-ía minamó. Ámina goni napa hamopamó vaí itikumú nene somo ligizani luga luga asú igo ihiki lekiaká amó neve.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Lá okago, Izesú eza gelekelé izegipala nene lekeza nagamí ihiki nagamí goni napamagú lekilo. Loko lo kemekago, keza nagamí ihimi leki leki ago ago, goni napama nene vaí oake agepagó minamó.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Lá ikago, Izesú nene lekeza lugáa ihiki aliki viki nosánetá gizapa vema amilo. Loko lokago, keza ihiki aliki nivago,
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 ámina ha nagamilímo vain nagamí loló okago, nosá gizapa vemámo no gilimó nene laga imóza, hikutí utó itímini mogona gele vevesamimó. Gelekelé izegipama kezáikó gili hee hee lamó. Lá igo nosá gizapa vemámo vená alimi ame vema sele loake,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 láa loko lo amimó: Ve mukitoka nene vain nagamí lagaváa nene goí iki kimikago, niki niki kigikauka gopa okago, alika nene vain nagamí golesáa nene ihiki kimiaká niave. Nenéminokoma nemóza, géisi nene senisim okanike vain nagamí lamaná imane halá gekanike minanike minanike alika ale utó molokanimó nene vatí sunive, loko lo amimó.
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Izesú nene Kana numutoka Galilaia mikasigú nene ámina alévolé suni apí ike, ezáa hazana kelepizekago, izegipala zuha keza nene ánigiake, aikumú gili alévolé amó.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Lá ikago, Izesú nene Kana numutó ahuloake Kapanao apatoka lemeko novigo, izolahove agunala izegipala zuha mukí keza ámegetiki vamó. Viki neneló gamena hána minamake,
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Zuta vetini avóikini asenini zeketakumú gili mina holisi alitokagove loko, Izesú nene Zelusalega iteko vimó.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Neneló Izesú ánigamó nene monó zavusave hé numunaloka pulumaká iza itó nama luhusi nene Ómasi guguni gizi amitave liki aliki ake, haitó mikasigutí moniló ámina mikasigú moni kimiaká a ve keza moni holomaló gatiká iki niago, ánigoake,
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 lepa nagá límegeake nakahuni loló oake, vegená niamó sipsip iza pulumaká iza niamó kepeleko kimisele ahula ahula igo, nivago, haitó mikasigutí moniló ámina mikasigú moni kimiaká a vetini holoma aleko gululupa soake gatiki mina moni aleko tulu ahuloake,
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 nama luhusi miliaká a vema láa loko lo kimimó: Aménehini numuni imane ali meina numuni lilí amilo. Imane netá hatoka aliki vilo.
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Loko Izesú lokago, izegipala zuha leza nene geí numunimule loko mulúne gitihiná imó nenémo nepele hilitimó okave liki monó gotolaú gizikago mina gakó goha gulunimó.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Lá okago, Zuta vetini monó gizapa vete láa liki li amemó: Geza némini manámini noanimóma éahini gakotó nalene. Haitó suni makó ale utó moloko mogonaka lelepizemane.
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Liki likago, konotó aleko láa loko lo kimimó: Lekeza monó zavusave imane tele vizikiko, nénisi nene gamena losive makole oko noviko, ge lutiginogo uve.
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Loko lo kemekago, keza lamó: Avotege keza monó zavusave imane kilisimasi 46 oko novigo gi lutiginamóma neve. Itó géisi nene gamena losive makolegó noviko ge lutigitove loko nolape.
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Liki lamóza, Izesú nene ezáa agupémini zavusavegú lo vizike limó.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Minoko heleneikutí gamena losive makole minake mómoká oko otekago, izegipala zuha leza ámina netakumú Izesú li gakómagi monó gotolagutí gakó nenegi mota alévolé okago gelekunike, gele alévolé unimó.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Izesú nene avóikini asenini zeketakumú gili mina holisigú nene Zelusalega noike, ezáa mogona utó itive loko alévolé suni haitopaitolímini loló okago, mukí vegená keza ánigiake, agulizaláa gili alévolé amóza,
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Izesú ezáa nene mukí vegenalitini mogona ánigo asú okamó nenazo, keitoka voko ale akisemimó.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Eza ve makolímini mogona gilinogo voko vegenatoka loká miká oketosá amimó. Ezáagó vegená kigikagú ánigo asú oaká imó neve.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.