João 12
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs BKJ
1 Asenini zeketakumú gele minoaká holisi gamena alitokago gamena 6-a veletoka ha nego, Izesú eza Petania numutoka vo anitimó. Ámina apató nene emane amunaló Lasaloni heleneikutí alémo otimó.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Áminaló nene nosánetá gizi vatá ikago, Matá nene hizeko gona moloko ale nokimigo, Izesú nene Lasalogegi makó minake nosánetá namó.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Niki niago, Maliá nene anuva lamanaki netupa agulizaláa nalita loko meinava iteko mina netá nene hapu lita potologú minamó nene Izesuni agisaló holomiake, gotola zopovalatunú gilatoko ale lamaná otamó. Lá okago, numukuka anuvámo moloake minamó.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Lá okago, izegipala zuhagutí ligive makó Kaliotó numutotí ve agulizá Zutá eza minoko Izesuni amimika liti ve nenémo láa loko limó:
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 Anuva lamanaki netupa hanuva minatinazo. Nenémini meinava moni gó losive makole hizekoko gohogó vegená kemekuko etatinazo.
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Loko limó nene gohogó vegenakumú geleko limó negopa, áisi nene lelí moniló gizapa oko noigo moni alimi namego, ale halá halá geko minoaká inazo, nenemú limó.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Loko lokago, Izesú nene limó: Ahulikalo. Helekugo gale zinitanigi anuvavagi netupa nene nugupeló hilinitatakumú geleake loló onimikave.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Gohogó vegená keza nene lekezagi miniliki viki minaniganae. Neza nene lekezagi mino-loko voko minaminogo uve.
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Loko lokago, Zuta ve mukilite Izesú neneloka noive liki nila gakó giliake áminaló anitemó nene Izesukumukó nomimó. Lasaloni emane amunaló heleneikutí alémo oti vegi ániganigi amó.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 — ausente —
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 — ausente —
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Akiake gó lokago, holisiló a vegená mukilite Izesú Zelusalega noave gakó giliake,
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 kokonasi agila letiki Izesú ati gapoló militanigi aliki vamó. Hotu liake sigaga litimi nivake agae, Guivahanímini gakotó anitelimikane. Ómasímo lusa gegetatize. Isilae ve lelí gugulizaki vele noane.
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Liki nilago, Izesú eza toki iza akaleva makó ánigoake, amupiló iteake vimó. Nene monó gotolaú gakó láa loko minató gele minake lá imó:
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Zaion agokaú vegená lekeza lekelegesá legemino. Gilinahe. Agulizaki velini nene toki iza akalevámini amupiló iteake noave.
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Ámina gakó nene izegipala zuha leza goí oko gele vevesamunimóza, alika Izesú nene okulumá lapanalagú atiginá oko itekago, nene gakó goha gelekunike, ámina gakó aikumú gizi milamómaló ámina avevezaha itake lá amó neve loko gele vevesunimó.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Itó Izesú nene Lasaloni sele lo amekago heleneikutí gonosi galegutí limigo ániga vegená mukilite keza ámina sunimú vegená lugáa avetó iki li kimiki minamó.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Ámina sunímini gakó giliake, mukilite gapoloka hotu lanigi vamó.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Lá ikago, Palisaio monó vete kezáini ligili hagili niake lekeza gilinahe. Hizi lí itata hoza nalemó nene gihila nomigo, vegená mukitoka aitoka gímizi asú niave, liki lamó.
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Ámina holisigú Ómasi geké lotatune liki Zelusale numutoka tiva vegenakutí Kiliki ve lugáa minamó.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Keza nene Galilaia mikasiuka Petesaita numutotí ve Pilipó noitoka vake, ve lamanámaka, Izesuni ánigatune loko noune.
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Liki likago, Pilipó nene Etuluni lo amekago, ezagi makó viki Izesuni li amikasigo,
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 ezáa hilitikumú anoza gakó láa loko limó: Okulumakutí lumu ve gihila není lapanánegi luhuváa utó iti gamena mota alitokave.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Lamaná lo likimitoze, gililo. Kilé zuha makó nene mikasigú hizemitunimó nene hanuvagó minanogo ive. Mikasigú hizekuko, lemeko nenegú helekoko mikasímini nosánetá loló okoko gihila mukí zinogo ive.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Áminámini oko makó keza kigika kemeníikumú gilikiko ititimó nene, alikaloka kigika kemeni gopa inogo ive. Makó keza mikasigú miniki nenikumule liki kigika kemeníikumú gilikiko limitimó nene alévolé kemetameni ali luhanigave.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ámina Kiliki vehe itó vegená makó ahe není gelekelé izegipa minatune liki gilitamó nene némegetiki ataze. Lá ikiko neza minomo ititotoka gelekelé izegipánegi makó minanogo une. Itó nasahilí initata vegenalitini kugulizá nene améneho ale otinogo ive.
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 Nigika ololó oake, luvoluvo zekave. Lá okazo, nenemú nanave litove. Aménega, gamenaváne alitokaze, nugupeló ititi netá molo hotó onetozo litomó nene etamitinazo, láa loko lamitove. Miluma gilito netá mota numupiló itinogo noigo, gamenaváne okaze.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Nenemú aménega, geza lokako, gugulizalímini luhuva utó itive. Loko lokago, okulumakutí gakó láa loko limimó: Nugulizalímini luhuva mota gonanalivagi utó okamóza, utó oloko voko utó okogó minanogo ive.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Loko ligo, vegená mulusi miliki minamó keza giliake, ageló makolímo gakó lo amekave.
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Liki likago, Izesú láa loko lo kimimó: Gakóma nene nenikumule loko nomive. Lekelikumule loko utó okave.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Itína Ómasímo imane mikasigú vegenalitini lihimáinimú meina kimiti gamena mota alitokave. Itína imane mikasigú agulizaki Satani amisilinogo uve.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Imane mikasigutí zaló nilími otikiko, numutó namató vegená alesa molo kemekugo, nenitoka imi asú inigave.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Loko limó nene zohota zaló hilitikumú anoza gakó limó.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Loko lokago, mukí mina vegenalite láa liki li amemó: Leza monokú nene gologí oletative loko lo mololeta ve eza nene helemoko mino lúaló moloko minanogo ive liki luhuva gizina gakó gelenounimó nenazo, geza okulumakutí lumu ve gihila nene zaló nilími otikiko hilitove loko nanamú nolape. Okulumakutí limi ve haitolíminimú nolane.
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Liki likago, Izesú láa loko lo kimimó: Ló liví nene gamena komáisí holutikú hanatanogo ive. Nenemú límugusi nenémo lekelitoka sinitokatize, ló livíma lekelitoka lapaná noliko aliiki minalo. Ve makó keza límugusi gapogú vitamó nene, gapo ánigi hee laminigave.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nenemú livíma lekelitoka miniko, ali lá ilo. Lekelisi livilímini mututoni loló itune likima nenikumú gili alévolé ilo, loko limó.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Izesú eza haitopaitó suni kogómulaló ale utó okago ánigamóza, aikumú gili alévolé amamó.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Lá amó nene Ómasímini agepagutí gakó loaká ve Isaiá li gakó nene alévolé itive liki lá amó. Eza lo goselé ike gakó láa loko luhuva gizamóma neve:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Itó Isaiani gakó makó láa loko luhuva gizató keza gili alévolé amamó neve:
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Áisi kogómula gahaga like kigika ale gopa okago, keza kogómulatunú netá matá ánigi hee lisá amave. Kigika ali viligamago, kelémo lamaná itomoláa nomive.
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Loko Isaiá limó nene Izesuni lapaná okulumakú nego ánigoake limó neve.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Lá okago, Zuta vetini gizapa vegutí lugáa nenete Izesukumú gili alévolé amóza, lo utó itunimó nene, Palisaio monó ve nenete monó gapo hizi lí ilimikatave liki kehelele vizekago, li utó amamó.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Keza vegená makolite legepoka litave likigó iki miliki iaká amó neve. Ómasímo lelémo napa itive liki iki miliki isá amamó neve.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Lá okago, Izesú nene gakó napagutí láa loko limó: Makó keza nenikumú gili alévolé itamó nenete nenikumukó negopa, nimisili ve aménehinimuki gili alévolé inamó geleneive.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Makó keza není ánigi hee litamó nenete nimisili vegi ánigi hee hee linamó geleneive.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Nenikumú gili alévolé ita vegenalite límugusigú minamitave loko mikasiuka vegenalitini liví minanogo lemenoumóma neve.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Makó keza gakóne imane giliiki gili ahulatamó nene, nénisigó goní oketaminogo uve. Nénisi nene mikasiuka vegená lihima kimitove loko negopa, numutó namató vegená kugutó vizitove loko lumumóma neve.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Makó keza není ahuli hotó inimiiki není gakó ahulatamó nene, gakó lo mulumó nenémo gamena napaló goní oketanogo ive.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Nezáne nagata geleko losá amuve. Améneho nimisili vémo lo utó itane loko lonimikago loaká nouve.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Lá nouke, neza agepagutí gakó nenémo alévolé oko minoaká mogona ale utó oaká noive loko gelenouve. Gakó nolumó nene améneho litokó loaká nouve, loko Izesú limó.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.