Atos 28
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs VC
1 Getatoka o asú okunike, mikasi pokola agulizá Melitave likago, guluhá.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ámina pokolagú nene numuká ve keza lilími lamaná ake nasahilí ilitamó. Golini zekago, hepé lepelekago, ló gizi limikago, lotá nouko,
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pauló nene ló mosanakasana ale nupa oake, lokú nogizago, lokutí gosihá makó lokumú golisi epenape zeake, Pauloni agizató akoheake zoleme minamó.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Lá okago, mikasi amelage keza agizató nene gosihá akoheake zuuto minakumú láa liki ligili hagili iki lamó: Vegená kepele ahulo ahulo ve noitinazo, age nagamikú lemeko helemike, gunahatoka itekago, lihima naminazo, hilinogo ive.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Liki nilago, Pauló nene gosiháma aleko atohe ahulokago, lokú lemekago, gosihalímo apelemimó geleake minamó.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Lá noigo, keza lulu vizitihe itó pou loko akooko hilitihe liki ageva minamó. Gamena hána ageva minamó nene némini manámini amigo, ánigiake, genezáini ali viligiake imane ve ómai netá netive liki lamó.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Itó minuni apá agilikaloka agulizaki venini eza agulizá Pupilioni mikasi minamó. Áisi nene lelémo moloake, lamaná ike nasahilí oletago nene, aí numutó minunimó nene gamena losive makole minuhá.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Nouko, Pupilioni amelahini avisekago, matuna mesamá oká ase izapa vizeká okago, Pauló nene geleake, numunagú itike agizani nene gotolaló nomolake Ómasiloka like alémo zokamó.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Lá okago, ámina mikasi pokolaló kivisi vegená mukí lelitoka ikago, kelémo zokusimó.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Nenemú vegená mulíikú lamaná giliake, netá mukí lehizilitamó. Lá ikago, ikani losive makole goloake helekago, vituni gamena alitokago, gapolokamú nosánetá ali vatí ilimiake, sipigú ali mili mili ilitamó.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ámina pokolaloka nouko, Alesatalia apatotí sipi gosohá nene golini golisi ámina pokolaloka minamó. Ámina sipímini agokaló keí ómai netáini lopé izegipave liki avevezaha netá lilí amó. Leza nene áminagú itekunike,
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 vunike nene, Silakusa numutoka anitunimó. Neneloka gamena losive makole minokunike,
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 goha sipigú itekunike, unamú zová zeko vunike, Lekio numutoka anitehá. Neneló gó lokago, lemegesalokatí una aleake, lehelú oloko vigo, akokunike gó lokago gamena lositakó vunike Puteoli numutó anitehá.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Anitekunike, áminaloka monó gele vegená ánigokimikuko, lilími milamó. Lilími milikago, gamena 7-a kezagi minunimó. Nenelotí otekunike, mikasigú vunike Loma apatoka novunike,
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Izesuni vegenala zuhate gakote giliake, lugáa ake Apio hugumatoka hotu lunimó. Lugáa nene ake apá makó agulizá Hoteli Numuni Losive Makole netoka hotu luhá. Pauló nene ánigokimiake, mulunagú lamaná gilike Ómasi agepoka limó.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Nenelotí voko Loma numutoka anitekuko, kiapé makolímo gele amekago, itó gizapa ve makolímo gizapa otago, hanuva numukú minasimó.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Neneló numuni losive makole akoake, Zuta vetini monó gizapa venini sele lo kemekago, ikago, Pauló nene gakó láa loko lo kimimó: Nigivénegita, neza Zuta vegená nigivénegini netá golesa ma aleketamuve, itó avónegini mogonatagana ma ale golesa amumóza, keza gopa Loma vetini kigizakú nilími milikago, Zelusale numutoka kalapusi nememó.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Lá ikago, Loma vemate není mogonamú vitagá iake, hilitape liki amó nene hilito netá utó amigo, vínasinitanigi lamóza,
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Zuta ve keza géneka likago, není nigivénegikumú gakó imaneloka alekoko litove loko amumóza, keza alévoleka liake, nipilitahe loko Loma vetini agulizaki ve napámo gakóne lo hukative loko lumó.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Nenemú nene ánigolikimikinake lekezagi logele hagele itune loko sele lo lekemekugo, ikave. Neza Isilae vegenalite ageva iki miniaká nia vemule liki nigizató nagá zikago nouve.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Loko lo kemekago, keza láa liki lamó: Elaneloka Zutaia mikasiloka nia vete geí gakó luhuva netá lememave. Itó vegená makolite nenelotí iki geí mogonamú gakó golesa lago ma gelemune.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Nenemú geza gakó aleneitanimó nene, gezaka lokako gilitune loko nolune. Lá onoimóza, numutó namató vegenalite ámina monó gakó gosohakumú alivi letivi niago, gelenoune.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Liki liake, alegesá itune liki gamena milamó nene alitokago, Zuta ve mukí nenete Paulo akoaká i numukú vauva aliki alegesá amó. Lá ikago, Ómasímo gizapa okimiakalímini gakó lamaná nene neteká apí oake lo-loko vova vova noigo, límugusi zimó. Lo nokimike, Mosé lo hukoko li gakoki Ómasímini agepagutí gakó liaká a vetini gakoki luhuva giza gakó gato nokimike, Izesukumú gili alévolé itave loko kagata alimó.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Lá okago nene, lugáa nenete gakola gili alikago, lugáa nenete gili ahulamó.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Lá iake liká ahuliká iki liminigi niago, Pauló nene gakó hamokó láa loko lo kimimó: Ómasímini Sikalahulímo agepagutí gakó loaká i ve Isaiani alémo vávani okago, gakó gihila nene avotikini láa loko lo kimimóma neve:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Geza voko vegená mulusigú imane láa loko lo kemezo:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Imane vegená keza kigika hize lí okago,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 loko luhuva gizamóma nenazo, nenemú gakó makó lo likimitoze, gililo. Ómasímo lugutó vizeaká gapo vilimó nene hetoka vegenalitini mututoni neve. Kéisi vatí iki gili lamaná inigave.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Loko Pauló lo ahulokago, keza limiake vamó.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pauló nene kilisimasi lositá nene Loma apatoka minake, ezáa netá matalatunú oko moloko oko minamó. Vegená keza iki viki iki minamó nene vatí iki ikave loko lo kemeake,
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ómasímini gasovaló minoakalímini gakó lo utó oko lo kimike, Guivahani Izesu Kilistoni gakó ale akutoko lo keme keme oko noigo, némini manámini itamago netá makó agupeló utó amimó.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.