Atos 27
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVI
1 Pauló nene Italia mikasigú Loma apatoka vitive liki li hukikago, Loma ami vetini gizapa ve makó minamó, agulizá Zulió. Áisi ami vetini mulusi makó agulizá Agustonive liki lamó nene mulusiló gizapa oko minamó. Lá noigo, kiapé eza nagá numukú mina ve makoki Paulonigi nene Zulioni agizakú milikago, kelémoko vike sipigú nezagi makó itunimó.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ámina sipi nene Atalamito apatokatí okago, Asia mikasi age nagamí agilikaloka numuni apá mukí minató vitive liki likago, áminagú itekunike, Masetonia mikasigú Tesalonika numutotí ve makó agulizá Alistakó ezagi makó vuhá.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Akokunike gó lokago, sipi nene Sitona numutoka vo anitekago, Zulió nene Pauloni alémo lamaná oake gele amekago, numutoka aniteake agivelagini ánigokimikago, nasahilí itamó.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Lá ikago, goha sipigú itekunike novuko, vuni gapolokatí una napa alekago, Saepalasi mikasi pokola sogaloka nego una napa alemi liginaloka avilegeko vunike vunike,
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Silisia mikasi itó Pamapilia mikasi agilikaloka letoko vunike vunike, Mila numutoka Likia mikasigú anitehá.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Neneló sipigutí lemekunike Alesatalia apatokatí sipi makó oko minamó nene Italia mikasiuka vinogo noigo, ami vetini gizapa ve nenémo lelémago, ámina sipigú itekunike,
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 ako molo moloko silipa oko hana hana oko vunike vunike, Kinito apá liginaloka anitekuko, unámo lelémo gopa okago, numuni apá ahulokunike, Kiliti mikasi pokolámini agilikaloka una alemi liginaloka vunike, Salomone apá avilegehá.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Silipa oko vunike vunike, Lasea apá agilikaloka apá makó agulizá sipi lamaná oko minoaká i apá neneloka génopa génopa oko vo helega unimó.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Age nagamikú gamena hána vova vova oko nominuko, golini gamena alitokago nene, Pauló nene helekatune loko geleake,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 kagata aleko limó: Náavegúe, goha vitupe loko gulumóza, vamitunimoláa onoive. Sipi ategekiko, henonigó golesa amitive. Vegenaki mukitoka age nagamikú limitupe loko gulumó, gena okago, noluve.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Loko lokago, ami vetini gizapa vemámo Pauló li gakó gele ahuloake, sipiló aleaká i vegi itó sipi amelahiki keí gakó gele alimó.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Lá okago, age nagamí ohuni ánigamó nene golini gamenagú nene sipi áminaloka minamitimó okago, nenemú Kiliti mikasi pokolaló ohuni makó minamó agulizá Poeniki nene ho nolimi agilikaloka, neneló voko nouko golini gamena asú itihe liki mukilite kagata aliki lamó.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Likago, sogalokatí una makó hana hana oko alekago, mota sipigú vitune liki giliake, lukesava akiliki ali milikago, Kiliti pokola agilikaloka novuko,
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 vo hána amuko, ámina pokolagutí ohuhú napa agulizá ezega agilikalokatí ohuhú nene amuzavagi utó oake,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 lape ale viligatimó okago, lizamuha zekunike ahulokuko, sipima gopa gapo veleko vimó.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Voko pokola koma makó agulizá Kauta loko nene helegaloka nego ohuhú alemi liginaloka novuko, sipi koma makó gelelehá unimó nene nagamikú holatimó okago, génopa hoza aleko,
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 gelelehá oko sipi napamagú ale molokunike, sipi napama atigitihe loko lepa nagatunú vóvotoko alunimó. Lá okunike, getanímogó o mina apá agulizaláa Silita loko netoka vokatune loko seli nene ohuhulímo aleko akúvasokative loko vínasoko ale molokuko, sipima gopa gapo veleko vimó.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Lá okago, ohuhúma amuzavagi aleva aleva oko minamó. Aleko noigo, gó lokago, henoni lugáa nene age nagamikú ali ahuli ahuli amó.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Lá iake, gó lokago, sipímini netá matala lugalokatí ámina oko ali ahuli ahuli amó.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Lá iki mina gamena luguháma ohuhú napa aleva aleva oko noigo, ho ikani sonohí loko lapaná lamigo, vita gapo ánigamake voko gopa itupe liki kagata giliake kelegesá ligimó.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Lá iki niake nosánetá mosiake, gamena hána minikago, Pauló nene holúikú oteake láa loko lo kimimó: Vegúe lekeza gakóne gelelina nene, itó Kiliti pokola ahulamutilina, henokanoni nene gopa amiline.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Itína nene lekelisi lekelegesá legemino. Vegená nene golesa aminogo une. Sipigó golesa inogo ive.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Holugú není gupá ze ameaká nou Ómasímo gelekelé izegipala noutoka ageló makó amiselekago,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 lemeake láa loko lo nemekave: Paulo, geza gelegesá legemino. Geza Loma vetini agulizaki ve napama noitoka hanuva voko anitinogo ane. Gelenape. Ómasímo geí asega zegimikoko gezagi sipigú nia vegi asenini zeketanogo ive.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Loko lo nimimó nenazo, nenemú nigivénegita, mulutikú lamaná gililo. Ómasímo li gakó nene haha amoakalímini nenazo, gakó imane lo nimimó nene áminaló molative loko gelenouve.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Lá onoimóza, sipi nenémo mikasi pokola makotó voko hizeko lolosa ginogo ive.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Láa loko lokago, Atalia age nagamikú gopa gapo veleko nouko, holisi lositá oko vokago, holugú akovevé nene sipi amelage keza mikasi makó ale alitokune liki kagata gelemó.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Giliake, nagá ahulikago, limimó nene, ve makolímo agizani alémo sipitoko molo geleko ánigamó nene 20-a voko alekago, komama nivake goha mili giliki ánigamó nene 15-así voko alekago,
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 sipi nene gehani amupiló iteko zeko ategekative liake, kehelele vizekago, sipi agasalokatí lukesava losive losive ahulikago, lemekago, gó la la liki niago,
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 minake sipi amelage keza sipi nene ahulokinake golisi itune liki giliake, sipi komama vínasi ahulikago, nolimigo, soza lake leza sipi agokalokatí lukesava makó ahulokuko limitive.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Liki nilago, Pauló nene ami vetini gizapa vegi vegenala zuhagi láa loko lo kimimó: Ámina ve nene sipi napagú minamitamó nene, lekeza age nagamikú simá nanigave.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Loko lo kemekago, ami ve keza sipi komámini nagala huki ahulikago, sipi koma nene age nagamikú gopa gapo veleko vimó.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Lá okago, gó latihe liki ageva minikago, Pauló nene ve mukitó láa loko lo kimimó: Lekeza nosánetá namake miniliki nitiki gizapa iki niago, holisi lositá oko novigo, lukugupe ahulikave.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nenemú nosá natave loko noluze, pelevesava zemilo. Nosá niki kii likiko, lekegepa vamiko, avasavagi hanuva vinogo une.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Loko loake, mukitó ániginago, nosánetá makó aleake, Ómasi agepoka loake, gitegeko namó.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nokago, ánigiake, mulúikú lamaná okago, ámina iki nosánetá namó.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ámina sipigú minuhaláa 276 vegená minoko,
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 nosá noko lagatupa ahulokunike, sipigutí laisi gó nene hilulú iki ali ahulikago, sipi nene vávani oko itimó.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Lá noigo, gó lo vesamá noigo, mikasi ánigamóza, ánigi hee lamake gopa iake, ohuni makotó getani gunula ánigiake, lapema neneloka voko getatoka ititive liki giliake,
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 lukesava akiliake, nagala huki ahulikago, age nagamikú lemekago, iha nagalaló vínasiki gelelehá iake, seliváa ali otikago, hepelímo alike hilulú o-loko getani netoka novike,
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 senató voko hize zagekago, sipi agokáa nene mikasigú hize gilitoake minokago, age nagamilímo valahuká zeake sipi agasaloka zeko atigimó.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Zeko ategekago, lapema ategesá okago, kalapusi vegená keza galanogosá ziki golisi vikatave liki ami ve keza kepele hilitune liki lova gizikago,
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 gizapa venini nenémo Paulokumule loko lo hukoketake, galanogosá ziaká amoláa keza apí iki nagamikú olíi mili mili iiki galanogosá ziki viki getatoka ititave loko,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 itó galanogosá zemamoláa keza nene za gatapatoki sipi zevo ategevo imoláagi ali mili mili iiki neneló hilulú iiki viká viká itave loko loketamó. Láa loko lokimikago, leza ámina netá alekunike mikasiló avasavagi ite asú unimó.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.