Atos 23
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVT
1 Pauló eza kansole kivi holo minake, gakó láa loko lo kimimó: Nigivénegita, neza Ómasímini avogisaloka nigika vihelé ahelé ligo, minoloko iteko minutímina noluve.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Loko noligo, guguni giziaká vetini ve napa Ananiá nene Pauloni amatoka minamoláa nene lekeza agepaló zemave.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Loko lokimikago, Pauló láa loko lo amimó: Gigikagú guha holamó geza Ómasímo gipilinogo ive. Géisi Mosé lo hukoko li gapomaló nelémo gonitó molatove loko nolanimóza, ámina lo hukoko li gakó nanamú avutá okanike nipilitave loko gala novizene.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Loko lokago, amatoka mina vegenalite láa liki li amemó: Geza Ómasímini guguni giziaká vetini ve napama nanamú ale letoko nolane.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Liki likago, Pauló láa loko limó: Nigive nagavese, monó gakó makó láa liki luhuva gizi milamóma neve: Geza agulizaki ve makó aleko letamo. Liki gizikago nemóma nenazo, áisi nene guguni giziaká vetini ve napama noive loko gululina, láa loko lamuline.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Loko loake, kansole vegutí lugáa nene Satukaio monó ve itó lugáa Palisaio monó ve minakumú ánigonoike, gakó napagutí láa loko lo kimimó: Nigivénegita, neza Palisaio monó ve nouve, itó asizónege avónege Palisaio monó ve minamóma neve. Heleakakutí goha oteaká neve loko nene gakó gelenoukumú gonitó nilími nimilave.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Loko lokago, Palisaio monó vegenaki Satukaio monó vegenaki liká ahuliká ake ake kogoka hotopotó imó.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Lá amó nene Satukaio monó vegená nenete helenosakutí oteaká itó ageló itó vogúinigi ve nenémini netá nomive liki liaká niago, Palisaio monó vegená nenete nenémini netakumú netá gihila neve liki liaká niave.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Lá okago, alegesá ikú vivi vovoga liake, Palisaio monó vegenalitini kigilikagutí monó gelemoláa lugáate otiake gakó lolagi láa liki lamó: Imane vémini lihimamú gelehá nomive. Ageló niamó vogúinigi ve niamó makolímo gakó lo ameneitimóma nene nanave loko litune.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Liki liake, gopa napaga likago, ami vetini gizapa ve napa nenémo Pauloni gitigi ahulatahe loko alegesá legekago, ami veloka lokago, ake alími-liki limiake numúikuka alímiki vamó.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Lá ikago, akiake gó lokago, makó holugú nene Guivahanímo Paulotoka utó oake láa loko lo amimó: Geza gelegesá legemino. Zelusalega není gakóne lo utó okane. Ámina oko Loma apatoka lo utó molanogo ane.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Loko lokago, akiake gó lokago, Zuta ve lugáagi ali apiziake, lova gizake láa liki Ómasímini avogisaló li hukamó: Nosá naminake mose keké o noinake, Pauloni apelekinake zahí nagamí natune.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Liki la ve 40-a minake ámina gakó lova gizamó.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Gona giziake, guguni giziaká a ve napagi monó gizapa vetitoka viake láa liki li kememó: Leza nosánetá naminake mose keké onoinake Pauloni apelekinake nosá natune loko Ómasímini avogisaló lo hukokune.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Nenemú kansolegi lekezagi ami vetini gizapa ve napa noitoka gakó láa liki li milikiko, vino: Geza Pauloni lelí mulusiuka amiselekako, ino. Lá okako gakoláa lo lamaná itunize. Lekeza láa liki likiko, gakotini gelekoko lá okiko, leza Pauló nene gapoloka noiko gohoni molonoinake apele hilitune.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Liki likago, Pauloni vegimivámo gohoni milata gakó nene geleake, voko ami vetini numukú iteake, amolahini Pauloni lo amimó.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Lo amekago, Pauló nene ami vetini gizapa ve napa makó noitoka alémoko vike láa loko lo amimó: Geza imane gipa nene gizapa ve napa noitoka alémoko vokako, gakó makó lo amitive.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Loko lokago, ámina ve nenémo gizapa ve napa noitoka alémoko vike láa loko lo amimó: Nagá numukú noi ve Pauló sele loake gipa imane gakó lo gimitive loko lokago alémoko nouve.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Loko lo amekago, gizapa ve napa nenémo gipama agizató aleake, amegesa vizitoka alémoko novike loká otake gakó nanave loko lo nimitape, lozo.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Loko lokago, gipa nenémo láa loko lo amimó: Zuta ve keza Pauloni azo nene kansoletitoka alémoko lomokako, aí mogona goha vitagá itune liki loká igitanigi li nihukaze.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Láa liki nilikoma gele kememo. Keí vegenakutí ve 40-a nosá naminake mose keké onoinake Pauloni apelekinake nosá natune liki lova giziake, gohoni nimilake geí gakokumú gegeva iki gizapa iki niave.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Loko gipa nenémo lo amekago, gizapa ve napa nenémo lá loko nolike amisilimó: Geza gakó lo nemenimó nene vegená makó lo kememo, keké.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Láa loko loake, ami vetini gizapa ve losima sele lo kemeake, láa loko lo kimimó: Lekeza viki likisiko, ami ve mikasigú vitamoláa 200, itó hosi iza kemegesaló vitamoláa 70, itó zokaitó alitamoláa nene ámina oko 200 nenémináate ali sekele viziki holugú alímiiki Sisalia numutoka vitave.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Itó Pauloni nene hosi alími miliiki legesó iki gizapa iki kiapé napa Pelikinimaloka alímiki vilo.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Loko lo kemeake, luhuva netá láa loko gizamó:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Neza Kalautió Lisiana kiapé napa Pelikitega, geké nologetuke luhuva netá imane gizo nogumuve.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Gugulizaki venemaka, ami ve kezate ve makó nene alímiki nivaze. Aí nene Zuta vete agizató aliake, apilinigi ago, nénisi nene Loma ve noive loko gelekuke, ami ve kelémo-loko vuke, kigizakutí ipá unimó.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ipá okunike, gonitó alími milamó nenémini mogonáa gilitove loko keí monó kansoletini alegesá ikú alémoko lumumó.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Alémoko lomokuke, neza láa loko gulumó: Kezáini vili milina gapomú gonitó alími milamóza, heleaká netakumupe nagá numukú voko minoaká netakumupe nene ma lamave.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Láa loko gelekuke, vegená lugáa keza gohoni miliake ámina ve apele hilitune lamó gelekuke, geitoka litá oko amiselekugo, núane novive. Itó gonitó alími nimila ve ámina oko kimiselekugo, geitoka viki gakoláa li gimitaze.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Luhuva netá láa loko gizokago, ámina holugú nene ami vete gizapa venini gakó gili aliake, Pauloni nene Atipatili numutoka alímiki lememó.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Limi nanitego, gó lokago, ami ve lugáa keza hosi amegesaló minamoláate Pauloni alímiki viki
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Sisalia numutoka anitemó. Anitiake, luhuva netáma kiapé Pelikini nameke, Pauloni nene agulizaki vemámini agizakú milamó.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Lá ikago, kiapé eza luhuva netá gatoake mikasivamú loká otamó. Neza Silisia mikasigutí ve nouve lokago,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 kiapé nenémo láa loko lo amimó: Gonitó gilími nimila ve keza ikiko, geí gakó litune. Loko loake, ami ve kemekago, Heloteni numuni napagú ahulimiake gizapa itiki minamó.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.