Atos 22

Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Uvónegita aménegita, nezáne mogonáne lo likimitoze, gililo.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Loko kezáini konóikutí lo nokimigo, giliki laga laga hiliake niago, miní ameko láa loko lo kimimó:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Neza Zuta ve Silisia mikasigú Taliso numutoka getamó noumóza, imane apatoka Gamalielé lainim-olimiaká numukú iteko minoko napa umole. Lá okuke, monó lo neme-neme igo, avónegini aménegini gakó legesó oko minuke gele asú umó. Lá okuke, itína lekezagi ámina oko Ómasímini agulizá ale ititune loko amuza moloaká noune.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Itó lá okago, Izesuni gapoló viaká nia vegená nene gopoguni moloketuke, ámina vegená asú itave loko lova ale kumuke ve niamó vená niamó mukitoka nagá kemekuke nagá numukú kelémo moloaká umóma neve.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Guguni giziaká a vetini ve napagi monó gizapa vegi není mogonáa mota gilinamole. Keza ligive lagaveloka Tamasiko numutoka aleko vitane liki luhuva netá nimikago, elaneloka vinake Izesuni vegená nene nagá zeko kelémo Zelusale numutoka okugo nogosani kipilitave loko lokuke, aleko vumóma neve.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Gapoló novuke, Tamasiko apá ale alí nolugo, holisaká nene okulumakutí lapaná napa galinali gulugulu loko limike, osá o nugupe imó.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Osá o nugupe okago, viligoko pou loko mikasigú akonougo, anó lupa makó láa loko gulumó: Saulo, Saulo, nanamú gopoguni nomolonetane.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Loko lokago, neza Guivahani geza éagama ve. Loko lokugo, láa loko lo nimimó: Gopoguni molonimiaká noani ve Nasalete numutotí Izesunama noluve.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Loko lokago, ve makó nezagi minamoláa keza liviláagó ánigamóza, gakó lo nimimoláa gelemamó.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Lá okago, neza loká otoko Guivahanínemaka, nana ozo loko nolonetane. Loko lokugo, Guivahanímo láa loko lo nimimó: Geza otekoko Tamasiko numutoka vokako, Omasímo netá itane loko logetamó nene li giminigave.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Loko lokago, ló lapanalámo nogómula hize likokago, goloutamigo nene límugusi zekago, vegenáne zuhate nigizató aliki Tamasiko numutoka vamó.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Neneló ve makó minamó agulizá Ananiá. Áisi nene monolagi ve minake Mosé lo hukoko li gakó nene ale amegesaló moloko agizaka hizeko minokago, Zuta ve mukilite aikumú gelego lamaná oaká imó.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ámina ve nenémo nenitoka oko noutó ote minake nigivénega Saulo, geza gogómula goloutozo. Loko noli agepagi nogómula goloutokago, aí ánigumó.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nánigugo, gakó láa loko lo nimimó: Avotegini Ómasi áisi gilitimoláa nenéminoko loló itane loko, itó aí ve heeváa ánigatane loko, itó aí gakola gilitane loko gelémo etó okave.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Geza aitokatí netá matá ánigoko geleko animó nenémini gakó nene numutó namató vegená lo kimitanize.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Itó itína imane hanuva nanamú minatane. Litá oko otekoko Izesuni agulizá okoko, monó nagamí holokako, lihimaka asú inogo ive.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Láa loko lo nemekago, Zelusale numutoka atiginá oko vuke, monó zagusave napagú ituke Ómasiloka nolugo, nigika viligokago, Izesuni ánigumó.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ánigokugo, láa loko lo nimimó: Apá imaneloka keza geí gegepagutí gakóne giliiki gili ahulanigi aze, nenemú géisi Zelusalegatí litá oko ahuloko vozo.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Loko lokago, neza láa loko lumó: Guivahanínemaka, není mogonatagana mukí vegenalite gili asú ikave. Neza nene geikumú gili alévolé a vegená nene nagá kemekuke monó numukú numukú itegá lemegá uke, segi nogosanitunú kupulumóma neve.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Lá okuke, geí gakó lo utó oaká ve Setepanoni apilinigi niake gineganéini gololohá iki milikago, gizapa noketugo, Setepanoni apili nihelego golani limimó. Golani lemekago, gelekugo, lamaná imóma nenazo, Zuta vegená monó lo kimitomó nene nigika ale viligu gakó giliiki ininá iniganae.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Loko lokugo, Guivahanímo láa loko lo nimimó: Neza mikasi gohauka hetoka vetitoka nogimisuluze, vamane.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Vegená keza gilinago, Pauló nene gakó lugáa lo kimimóza, hetoka vetitoka vitove likumú nene anotó aliake, ganimakilisi niake ve nenémináa asú itive. Helekiko lamaná oko minatune.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Liki ganimakilisi iake, kizapaló molokago, gineganéini vizakiake, usilí nizeke mumusopa gitiki nahulago,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 ami vetini gizapa ve napámo lokago, numukú alímiki itemó. Lá ikago, vegenalite nene ganimakilisi itamó nenémini mogonáa lo utó okiko gilitove loake, segi nogosanitunú apilitave loko loketamó.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Lokimikago, agisa agizató nene nagá alikago, Pauló nene gizapa venini makó láa loko loká otamó: Loma ve nounazo, goníne asú amitó segi nogosanitunú nipilitamó etatihe.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Loko lokago, gizapa venini nenémo gizapa ve napa noitoka voko láa loko lo amimó: Ámina ve Loma ve gihila nenazo, nana otatune loko nogelene.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Loko lokago, gizapa ve napa nenémo Paulotoka vike loká otake Olo, geza Loma ve noape. Loko lokago, Pauló oo lokago,
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 gizapa ve napa nenémo láa loko limó: Neza haitotokatí vémina moni napa molokuke Loma ve loló umóma neve. Loko lokago, Pauló nene lá okanimóza, neza Loma mikasi amelaho getamóma nouve.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Loko lokago, Pauloni apilitune liki amó nene litá iki ahulamó. Ahulikago, ami gizapa ve napa nenémo Pauló nene Loma veve loko likumu geleake, nagá alitakumú ahelele vizimó.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Lá okago, gó lokago nene lova gizapa ve napa nenémo Zuta ve keza Pauloni nene nanamú goní nitamó nehe nenémini mogonáa gilitove loko guguni giziaká a ve napagi keí monó kansolegi sele lokago, mukí iki alegesá ikago, Pauloni vínasimiake alímiki hetoka lemeke kovogisaló alími milamó.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.