Atos 22
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs ACF
1 Uvónegita aménegita, nezáne mogonáne lo likimitoze, gililo.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Loko kezáini konóikutí lo nokimigo, giliki laga laga hiliake niago, miní ameko láa loko lo kimimó:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 Neza Zuta ve Silisia mikasigú Taliso numutoka getamó noumóza, imane apatoka Gamalielé lainim-olimiaká numukú iteko minoko napa umole. Lá okuke, monó lo neme-neme igo, avónegini aménegini gakó legesó oko minuke gele asú umó. Lá okuke, itína lekezagi ámina oko Ómasímini agulizá ale ititune loko amuza moloaká noune.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Itó lá okago, Izesuni gapoló viaká nia vegená nene gopoguni moloketuke, ámina vegená asú itave loko lova ale kumuke ve niamó vená niamó mukitoka nagá kemekuke nagá numukú kelémo moloaká umóma neve.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Guguni giziaká a vetini ve napagi monó gizapa vegi není mogonáa mota gilinamole. Keza ligive lagaveloka Tamasiko numutoka aleko vitane liki luhuva netá nimikago, elaneloka vinake Izesuni vegená nene nagá zeko kelémo Zelusale numutoka okugo nogosani kipilitave loko lokuke, aleko vumóma neve.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Gapoló novuke, Tamasiko apá ale alí nolugo, holisaká nene okulumakutí lapaná napa galinali gulugulu loko limike, osá o nugupe imó.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Osá o nugupe okago, viligoko pou loko mikasigú akonougo, anó lupa makó láa loko gulumó: Saulo, Saulo, nanamú gopoguni nomolonetane.
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Loko lokago, neza Guivahani geza éagama ve. Loko lokugo, láa loko lo nimimó: Gopoguni molonimiaká noani ve Nasalete numutotí Izesunama noluve.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Loko lokago, ve makó nezagi minamoláa keza liviláagó ánigamóza, gakó lo nimimoláa gelemamó.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Lá okago, neza loká otoko Guivahanínemaka, nana ozo loko nolonetane. Loko lokugo, Guivahanímo láa loko lo nimimó: Geza otekoko Tamasiko numutoka vokako, Omasímo netá itane loko logetamó nene li giminigave.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Loko lokago, ló lapanalámo nogómula hize likokago, goloutamigo nene límugusi zekago, vegenáne zuhate nigizató aliki Tamasiko numutoka vamó.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Neneló ve makó minamó agulizá Ananiá. Áisi nene monolagi ve minake Mosé lo hukoko li gakó nene ale amegesaló moloko agizaka hizeko minokago, Zuta ve mukilite aikumú gelego lamaná oaká imó.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ámina ve nenémo nenitoka oko noutó ote minake nigivénega Saulo, geza gogómula goloutozo. Loko noli agepagi nogómula goloutokago, aí ánigumó.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Nánigugo, gakó láa loko lo nimimó: Avotegini Ómasi áisi gilitimoláa nenéminoko loló itane loko, itó aí ve heeváa ánigatane loko, itó aí gakola gilitane loko gelémo etó okave.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Geza aitokatí netá matá ánigoko geleko animó nenémini gakó nene numutó namató vegená lo kimitanize.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Itó itína imane hanuva nanamú minatane. Litá oko otekoko Izesuni agulizá okoko, monó nagamí holokako, lihimaka asú inogo ive.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Láa loko lo nemekago, Zelusale numutoka atiginá oko vuke, monó zagusave napagú ituke Ómasiloka nolugo, nigika viligokago, Izesuni ánigumó.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Ánigokugo, láa loko lo nimimó: Apá imaneloka keza geí gegepagutí gakóne giliiki gili ahulanigi aze, nenemú géisi Zelusalegatí litá oko ahuloko vozo.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Loko lokago, neza láa loko lumó: Guivahanínemaka, není mogonatagana mukí vegenalite gili asú ikave. Neza nene geikumú gili alévolé a vegená nene nagá kemekuke monó numukú numukú itegá lemegá uke, segi nogosanitunú kupulumóma neve.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Lá okuke, geí gakó lo utó oaká ve Setepanoni apilinigi niake gineganéini gololohá iki milikago, gizapa noketugo, Setepanoni apili nihelego golani limimó. Golani lemekago, gelekugo, lamaná imóma nenazo, Zuta vegená monó lo kimitomó nene nigika ale viligu gakó giliiki ininá iniganae.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Loko lokugo, Guivahanímo láa loko lo nimimó: Neza mikasi gohauka hetoka vetitoka nogimisuluze, vamane.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Vegená keza gilinago, Pauló nene gakó lugáa lo kimimóza, hetoka vetitoka vitove likumú nene anotó aliake, ganimakilisi niake ve nenémináa asú itive. Helekiko lamaná oko minatune.
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Liki ganimakilisi iake, kizapaló molokago, gineganéini vizakiake, usilí nizeke mumusopa gitiki nahulago,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 ami vetini gizapa ve napámo lokago, numukú alímiki itemó. Lá ikago, vegenalite nene ganimakilisi itamó nenémini mogonáa lo utó okiko gilitove loake, segi nogosanitunú apilitave loko loketamó.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Lokimikago, agisa agizató nene nagá alikago, Pauló nene gizapa venini makó láa loko loká otamó: Loma ve nounazo, goníne asú amitó segi nogosanitunú nipilitamó etatihe.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Loko lokago, gizapa venini nenémo gizapa ve napa noitoka voko láa loko lo amimó: Ámina ve Loma ve gihila nenazo, nana otatune loko nogelene.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Loko lokago, gizapa ve napa nenémo Paulotoka vike loká otake Olo, geza Loma ve noape. Loko lokago, Pauló oo lokago,
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 gizapa ve napa nenémo láa loko limó: Neza haitotokatí vémina moni napa molokuke Loma ve loló umóma neve. Loko lokago, Pauló nene lá okanimóza, neza Loma mikasi amelaho getamóma nouve.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Loko lokago, Pauloni apilitune liki amó nene litá iki ahulamó. Ahulikago, ami gizapa ve napa nenémo Pauló nene Loma veve loko likumu geleake, nagá alitakumú ahelele vizimó.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Lá okago, gó lokago nene lova gizapa ve napa nenémo Zuta ve keza Pauloni nene nanamú goní nitamó nehe nenémini mogonáa gilitove loko guguni giziaká a ve napagi keí monó kansolegi sele lokago, mukí iki alegesá ikago, Pauloni vínasimiake alímiki hetoka lemeke kovogisaló alími milamó.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.