Atos 20
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVT
1 Epeso numutoka gakó vivi vovoga lamó nene asú okago, Pauló nene Izesuni vegenala zuha sele lo kemeake, kagata aleake, ale kii lokimiake ahulokimiake, Masetonia mikasiuka vimó.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Vigeko ánigo asú ike, monó amegesaló mila vegená minamoláa monokú ale kii lokimiake, sipigú vike Kiliki mikasiuka anitimó.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Neneló ikani losive makole minoake, age nagamí agataloka lomoike, sipigú Silia mikasiuka vinogo igo, Zuta vete giliake gohoni milamó. Pauló nene geleake, Masetonia mikasiuka ale atiginá oko mikasigú vinogo limó.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Loko lokago, Pelea numutotí Piloni gipala Sopaté itó Tesalonika mikasigutí Alistakó ave Sekutó ave itó Telepe numutotí Gaió ave Timotí ave itó Asia mikasigutí Tikikó ave Tolopimó ave ve nenéate Paulogegi
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 goí iki vake Toloa numutoka legeva iki minamó.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Zuta vegenalitini avóikini asenini zeketakumú gili mina holisi asú okago, nezagi vegená makoki Pilipi numutotí sipigú itekunike gamena ligizani lugaloka asú igo oko novigo voko voko Toloa numutoka anitekunike, holisi hamó minuhá.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Minunike, leza nene holisi gamena Sategú holugú nene lepa nosá natune loko alegesá okunike, Pauló nene gó lokiko vitove loko noike, monó lo keme keme oko noigo, akovevé loló imó.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Numuni amupiló agika makokú minuhakutí nene liví mukí guluma oko minamó.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Lá onoigo, gipa makó agulizá Eutikó áisi nene Pauló monó hána hána lokago, hepé gatetó minake ahihí imó. Ahihí okago, avó ako heleake, miní amiki giliki ite numuni hepé gatetotí velehé limike mikasigú akoake helekago, ali otiki ánigamó nene, mota helekago,
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pauló limike hitoko akoake aputá novizike, vegená láa loko lo kimimó: Lekeza ive nama amilo. Hanuva noike, sikalahú nomolave.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Loko loake, numukuka itike lepa nosá kemeake, nosá koma namó. Niake, gamena hána monó ligili hagili iki niago, gó lamó. Gó lokago, Pauló nene ahulokimiake vimó.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Novigo, vegená keza ámina gipa nene agómula gizoake otikumú mulúikú lamaná giliake, numunauka alímiki itemó.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Lá ikago, Pauló áisi mikasigú gapo vitove loko lokago, leza sipigú itekunike Aso numutoka voko nouko, áisi mikasigú vimó.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Vike Aso numutoka aniteake ánigolimikago, sipigú alémo molokunike, makó vuhá. Voko mikasi pokola makotoka Mitilena apakú vo anitehá.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Nenelotí sipigú goha novuko, gó lokago, Kio mikasi pokola agilikaloka avilegeko vunike, gó lokago, Samo pokolagú anitehá. Nenelotí goha vunike gó lago, Mileto apatoka anitekunike,
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pauló nene Sikalahú limi holisi nekú Zelusalega voko minanogo uve loko limó. Nenemú Asia mikasi nekisaloka noigo, Epeso numutoka vitomóza, vegenalite pasiminimiiko gamena hána vitihe loko Epeso apá avilegeake, sipigutí lemeake,
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 mikasigú vike Mileto numutoka anitimó. Aniteake, alesa kimiselekago, Epeso numutoka vake monó gizapa ve lugáa kilímiki amó.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Iki anitikago, Pauló láa loko lo kimimó:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Nénisi nene ánéámina ive nama okuke miluma guluke Guivahaniloka gelekelé otoko minumó.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Lá uke, lekelémo vatí iti gakó nene ma hitoleketosá amumóma neve. Monó gakó nene vegená ali nupa iki minakú itó numutikú numutikú etó etó oko lo lekemeko minoaká umóma neve.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Zuta vegenaki Kiliki vegenaki kigika ali viligiki línaha netá ahuliiki Ómasiloka viki gímiziki Guivahani Izesu Kilistokumú gili alévolé itave loko lakagata aleko minumóma neve.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Itó itína nene Sikalahulímo litó Zelusalega novuve. Elaneloka vo anitekugo, nenitoka nana netá utó itihe, nene gele vevesamumóza,
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Sikalahulímo numutó namató vetitoka mohona oko nougo, kalapusi nagalímo itó miluma netalímo negeva oko noive loko lo nemeaká noive.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Lá onoimóza, neza minoko aleko oko moloko ukumú gelekugo, itemive. Guivahani Izesú gapo velenimiake monó hoza nimimó nene aleko ale nolutiginake Ómasímo nasahilí olimiaká noimómámini gakó lamaná lo hutilí itove loko nigikatunú gelenouve.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Itó makó nenegi litoze, gililo. Neza Ómasímini gasovaló minoakalímini gakó lo utó omo holutikú minoko aleko ugo, lekeza ániginamó nemóza, goha nogokaló ma ánigaminigave.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Nenemú ale akutoko lo nolukumuze, gililo.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Nénisi golisi gelemuke Ómasímo agata geleneimoláa lo lekeme o asú onoumó nenazo, lekelikutí makó nenémo latila itimó nene, nenémini lihima nenitoka minaminogo ive.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Lekezatitini gizapa niiki Sikalahulímo gizapa veve loko loleketa vegená keza Guivahanímini vegenala zuha aí golanímo meina hizi vegená nene lamaná iki gizapa ikitalo.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Neza ahulolikimikugo, soza monotó vegenalite hela galagitana iki lekelitoka anitiki lekemeni apili hilinigave.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Lá ikiko, lekelikutí ve makó utó iiki Izesuni vegenala zuhate ahulilikimiiki keitoka viki gímizitave liki monó ale gopa inigave.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Nenemú lekezatini gizapa alévolé iki ilo. Kilisimasi losive makole oko novigo, gamena gamena gó lanama gó lanama ive nama uke lakagata alumó etó etó oko lo lekemeaká umó nene, ahulosá amumóma neve. Nenemú lekeza giliki minalo.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Itína nene Ómasímo hize lé oleketative loko lekelémo aí agizakú nomuluve. Áisi nene alévolé gakolatunú lekelémo kii linogo ive. Lá okiko, niiko, gosohá kigika kelémo loló i vegená mukitoka miní amelikimikiko apiziki minanigave.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Neza moni henokanonimú mesahakosaha oleketosá amumóma neve.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Nezánemuki vegenáne zuhamuki není nigizánitunukó lugupémini netá ale utó moloaká umó nene mota gilinave.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Neza haitopaitó netá loló nouke hoza amuza moloko alinake kee lamamoláa nasahilí oketatune loko nenémini gapováagi lekelepizenoumóma neve. Nenemú lekeza ámina gapogú niviki Guivahani Izesú nene ale nómonó nenémo gihila nomive, hanuva nasahilí oaká nenémo gihila neve loko limóma nene gili minalo.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Loko Pauló lo ahulokago, ezagi kalapusa hiziki Ómasiloka lamó.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ómasiloka liake, ive nama ake kuputá kapatá vizeke kogoka kegepa namó.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Lá iake, lekeza nogoka goha ánigaminigave loko amunaloka li gakokumú ive nama goha iake, sipigú itekoko vitive liki alímiki getatoka lememó.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.