Atos 18

Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lá ikago, Pauló nene Atena apá ahuloake Koliti numutoka vimó.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Neneloka Zuta ve makó alémo utó molamó, agulizá Akuilá. Aí nene Potu mikasiloka getamó. Itó venala Piliskako nene Italia mikasiuka niasigo, agulizaki ve napa Kalautió eza Zuta vegená nene Loma apakú minamitave loko lo hukokimiake kimiseleko ale ahulokago, keza ámina apá nene ahulikasike, Koliti numutoka vasimó. Izoha vi nanitesigo, Pauló nene keitoka anitimó.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Ezagi kezagi hamokó hoza aleke seli numuni giaká a ve minamó nenazo, keí numukú iteko minake kelémo vatí igo, makó hoza alemó.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Lá niago, Pauló eza holisigú holisigú Zuta vegenalitini monó numukú iteko Zuta vegi Kiliki vegi kagata logative loko monó lo kemeaká imó.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Lá okago, Sailasiko Timotiko keza Masetonia mikasigutí asi gamena nene Pauló monó hoza amuza moloko alike, Izesú nene gologí oletative loko lo mololeta vema noive loko aí mogonáa nene Zuta vegená lo utó oko lo kemeko minamó.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Lá okago, keza nene gakola gili ahuliake, lova ali ameke alivi letivi ikago, Pauló nene golagutí vahé moloko mumusopa atilí o ahuloake, láa loko lo kimimó: Lekeza alika latila itamó nene, nene lihima nenitoka nomive. Lekezatiniloka minanogo ive. Nenemú nemegesa lekemekinake hetoka vegenatokagó vinogo uve.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Loko loake, hetoka ve makó agulizá Titió Zustó eza Ómasi gupá ze ameko minamó. Aí numuni nene Zuta vetini monó numuni agilikaloka minamó nenazo, Pauló nene aí numukú itike minoko aleko noigo,
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 monó numuni gizapa ve agulizá Kilispó ezagi numunagú mina vegenaki Guivahanimú gili alévolé ikago, Koliti vegená mukilite monó gili alévolé iake, monó nagamí hilamó.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 — ausente —
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 — ausente —
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Loko lo amekago, geleake, neneloka nene Ómasímini gakó lo keme keme oko noigo, kilisimasi hamoki ikani 6-agi vimó.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Lá okago, Akaia mikasigú agulizaki ve napa minamó, agulizá Galió. Eza gizapa onoigo, Zuta vegenalite ali apiziake Pauloni lova ali amiake, goní numutoka alímiki vake,
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 imane ve nenémo li hukilita gakó pelevesava zeake haitolíminiki Ómasi gupá zi amitave loko lagata aleaká noive.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Liki likago, Pauló nene gakó linogo igo, agulizaki ve Galió eza Zuta vegená láa loko lo kimimó: Agae, Zuta vese, imane vémo lihima golesa netá genavagi ale utó ilina, gakotini nene gele lukumuline.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Lá onoimóza, lekelisi nene gakotinimú itó ve makolitini kugulizaínimú itó li hukilikita gakokumú gakó hoza nalemó nenazo, lekeza netatinive. Není netá nomive.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Loko loake goní numukutí kimisele ahulokago, lememó.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Limiake galinali monó numuni gizapa vema agulizá Sosteneni nene aputá viziake agulizaki ve Galioni avogisaló apelemóza, Galió eza ánigoake ánigo ahulamó.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Lá okago, Pauló eza Koliti numutoka koma minomo noitike, monó amegesaló mila vegená kemesosoka loake, Piliskaki Akuilaki kelémoko vike sipigú itiake, Silia mikasigú vinigi Kenekelea numutoka vi anitikago, Pauló gozapá Ómasímini agulizató ale moloko zopovala hukamimó nenazo, ámina gamenamú hukatove loko li gamena alitokago, neneló hukamó.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Lá oake sipigú itiake vake, Epeso numutoka anitiake, Piliskako Akuilako neneló minikasigo, Pauló eza Zuta vetini monó numukú itike, kezagi monó ligili hagili iki minamó.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Lá iake, kezagi minatune liki likago, óe loake,
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 kemesosoka nolike, láa loko lo kimimó: Ómasímo giliko lamaná okikoma lekelitoka goha atiginá oko atove. Loko loake, Epeso apá ahuloake, sipigú iteake vimó.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Vike Sisalia mikasiuka aniteake, Zelusalega iteko vike Izesuni vegenala zuha agivelagini ánigoake, gekévaké loketamó. Lá oake, Atiokia numutoka atiginá oko lomoko vimó.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Atiokia numutoka koma minake monó hozaló goha vike Galesia mikasiuka Pilikia mikasiuka numutó namató mohona ike Izesuni vegenala zuha luhusáini kelémo kii loketomo vimó.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Lá okago, Zuta ve makó minamó, agulizá Apoló, eza Alesatalia apató geta vémo Epeso numutoka anitimó. Ámina ve nene gakó heeváa loaká ve minoake monó gotolaú gakó gele asú imó.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Eza Guivahanímini monó avetó iki li amikago, áminagó oko gilimó. Áisi Zoní nene vegená monó nagamí holoketa gakó, itó Zoní nene Izesukumú gili gakokó nene zazavagó gilimóza, ámina nene amuza moloko hee lokogó lo kemeko minamó.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Lá noike Zuta vetini monó numukú itike apí oko monó ale akutoko lo kimimó. Lo nokimigo, Piliskako Akuilako keza gilikasike, alími apazá zikasike, Ómasímini monó lugáa li amesike alapizi hee hee lasimó.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Lá ikasigo, Apoló eza Akaia mikasiuka vitove lokago, agivelage ali kii litake Izesuni vegenala zuhaloka luhuva netá nigiziki imane ve nene lekelitoka novikoma, alími lamaná ilo. Liki luhuva giziki amikago, aleko vimó. Vike Koliti numutoka aniteake, Ómasímo nasahilí oketago Izesukumú gili alévolé a vegená kelémo vatí imó.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Lá noiké monó gotolagutí gato kemeko, Izesú nene gologí oletative loko lo mololeta vema noive loko nenémini mogonáa vegenalitini kovogisaló lo utó ike, Zuta vetini gakó aleko limike lo kimimó.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.