Atos 18
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs NVI
1 Lá ikago, Pauló nene Atena apá ahuloake Koliti numutoka vimó.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Neneloka Zuta ve makó alémo utó molamó, agulizá Akuilá. Aí nene Potu mikasiloka getamó. Itó venala Piliskako nene Italia mikasiuka niasigo, agulizaki ve napa Kalautió eza Zuta vegená nene Loma apakú minamitave loko lo hukokimiake kimiseleko ale ahulokago, keza ámina apá nene ahulikasike, Koliti numutoka vasimó. Izoha vi nanitesigo, Pauló nene keitoka anitimó.
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 Ezagi kezagi hamokó hoza aleke seli numuni giaká a ve minamó nenazo, keí numukú iteko minake kelémo vatí igo, makó hoza alemó.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Lá niago, Pauló eza holisigú holisigú Zuta vegenalitini monó numukú iteko Zuta vegi Kiliki vegi kagata logative loko monó lo kemeaká imó.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 Lá okago, Sailasiko Timotiko keza Masetonia mikasigutí asi gamena nene Pauló monó hoza amuza moloko alike, Izesú nene gologí oletative loko lo mololeta vema noive loko aí mogonáa nene Zuta vegená lo utó oko lo kemeko minamó.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Lá okago, keza nene gakola gili ahuliake, lova ali ameke alivi letivi ikago, Pauló nene golagutí vahé moloko mumusopa atilí o ahuloake, láa loko lo kimimó: Lekeza alika latila itamó nene, nene lihima nenitoka nomive. Lekezatiniloka minanogo ive. Nenemú nemegesa lekemekinake hetoka vegenatokagó vinogo uve.
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Loko loake, hetoka ve makó agulizá Titió Zustó eza Ómasi gupá ze ameko minamó. Aí numuni nene Zuta vetini monó numuni agilikaloka minamó nenazo, Pauló nene aí numukú itike minoko aleko noigo,
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 monó numuni gizapa ve agulizá Kilispó ezagi numunagú mina vegenaki Guivahanimú gili alévolé ikago, Koliti vegená mukilite monó gili alévolé iake, monó nagamí hilamó.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 — ausente —
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 — ausente —
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Loko lo amekago, geleake, neneloka nene Ómasímini gakó lo keme keme oko noigo, kilisimasi hamoki ikani 6-agi vimó.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Lá okago, Akaia mikasigú agulizaki ve napa minamó, agulizá Galió. Eza gizapa onoigo, Zuta vegenalite ali apiziake Pauloni lova ali amiake, goní numutoka alímiki vake,
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 imane ve nenémo li hukilita gakó pelevesava zeake haitolíminiki Ómasi gupá zi amitave loko lagata aleaká noive.
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 Liki likago, Pauló nene gakó linogo igo, agulizaki ve Galió eza Zuta vegená láa loko lo kimimó: Agae, Zuta vese, imane vémo lihima golesa netá genavagi ale utó ilina, gakotini nene gele lukumuline.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Lá onoimóza, lekelisi nene gakotinimú itó ve makolitini kugulizaínimú itó li hukilikita gakokumú gakó hoza nalemó nenazo, lekeza netatinive. Není netá nomive.
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Loko loake goní numukutí kimisele ahulokago, lememó.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Limiake galinali monó numuni gizapa vema agulizá Sosteneni nene aputá viziake agulizaki ve Galioni avogisaló apelemóza, Galió eza ánigoake ánigo ahulamó.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 Lá okago, Pauló eza Koliti numutoka koma minomo noitike, monó amegesaló mila vegená kemesosoka loake, Piliskaki Akuilaki kelémoko vike sipigú itiake, Silia mikasigú vinigi Kenekelea numutoka vi anitikago, Pauló gozapá Ómasímini agulizató ale moloko zopovala hukamimó nenazo, ámina gamenamú hukatove loko li gamena alitokago, neneló hukamó.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Lá oake sipigú itiake vake, Epeso numutoka anitiake, Piliskako Akuilako neneló minikasigo, Pauló eza Zuta vetini monó numukú itike, kezagi monó ligili hagili iki minamó.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Lá iake, kezagi minatune liki likago, óe loake,
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 kemesosoka nolike, láa loko lo kimimó: Ómasímo giliko lamaná okikoma lekelitoka goha atiginá oko atove. Loko loake, Epeso apá ahuloake, sipigú iteake vimó.
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Vike Sisalia mikasiuka aniteake, Zelusalega iteko vike Izesuni vegenala zuha agivelagini ánigoake, gekévaké loketamó. Lá oake, Atiokia numutoka atiginá oko lomoko vimó.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 Atiokia numutoka koma minake monó hozaló goha vike Galesia mikasiuka Pilikia mikasiuka numutó namató mohona ike Izesuni vegenala zuha luhusáini kelémo kii loketomo vimó.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Lá okago, Zuta ve makó minamó, agulizá Apoló, eza Alesatalia apató geta vémo Epeso numutoka anitimó. Ámina ve nene gakó heeváa loaká ve minoake monó gotolaú gakó gele asú imó.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 Eza Guivahanímini monó avetó iki li amikago, áminagó oko gilimó. Áisi Zoní nene vegená monó nagamí holoketa gakó, itó Zoní nene Izesukumú gili gakokó nene zazavagó gilimóza, ámina nene amuza moloko hee lokogó lo kemeko minamó.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 Lá noike Zuta vetini monó numukú itike apí oko monó ale akutoko lo kimimó. Lo nokimigo, Piliskako Akuilako keza gilikasike, alími apazá zikasike, Ómasímini monó lugáa li amesike alapizi hee hee lasimó.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Lá ikasigo, Apoló eza Akaia mikasiuka vitove lokago, agivelage ali kii litake Izesuni vegenala zuhaloka luhuva netá nigiziki imane ve nene lekelitoka novikoma, alími lamaná ilo. Liki luhuva giziki amikago, aleko vimó. Vike Koliti numutoka aniteake, Ómasímo nasahilí oketago Izesukumú gili alévolé a vegená kelémo vatí imó.
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 Lá noiké monó gotolagutí gato kemeko, Izesú nene gologí oletative loko lo mololeta vema noive loko nenémini mogonáa vegenalitini kovogisaló lo utó ike, Zuta vetini gakó aleko limike lo kimimó.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.