Atos 12
Monoq Gotola Gosohaq (GAH) vs VC
1 Gamena nene zupa agulizaki ve napa Heloté nene Izesuni vegenala zuha lugáa nene lova ale kimike,
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 eza lokago, Zonini uvolaho Zemusini luvana hukamó.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Lá ikago, Zuta vegenalitini monó gizapa vete gili lamaná ikago ánigoake, lá itave loko lokago, Zuta vetini avóikini asenini zeketakumú gili mina holisigú Pitani nene nagá numukú alími milamó.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Ámina holisi asú okiko Zuta vetini kigizakú molokugo goní imiiki apili hilitave loko geleake, agizató aleko nagá numukú alémo moloake, losive losive iki gizapa itatave loko pilisi ve 16 kelémo molamó.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Lá okago, Pitá noitó nene alévolé iki gizapa iki niago, Pitá nene nagá numukú akonoigo, Izesuni vegenala zuha keza Ómasiloka alévolé iki numuna nilago, te te oko minamó.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Lá onoigo, Heloté eza gó lokiko Pitani nene Zuta vegenalitini kigizakú molati gamena alitokago, ámina holugú Pitani agizani lugaloka pilisi vémini agizatoka seni nagatunú zemó, itó agizani lugaloka nene maga vémini agizató zemó. Lá iake akinago, gizapa ve lugáa nene gatetó gizapa iki minamó.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Lá niago, Guivahanímini ageló makolímo galinali utó oake noigo, nagá numuni agikagú nene lapaná lo asú imó. Lá okago, ageló nenémo Pitani agahaisiló zeko alémo oteko litá oko otezo loko lokago, Pitá otimó nene agizakú seni nagá apasomó zekago,
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 ageló nenémo holotakama ale zekoko gigisaló suú ale luhozo. Loko lo amekago lá okago, goha lo amike limó: Goka hánama ale luhokoko némegetoko ano.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Loko lokago, agelolímo oko moloko imó nene gele guni amike vamó nániguhe loko nogilike ámegetamó.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Lá iki limiki gateni makotó pilisi ve niago kiviligikasike gateni makotó ámina iki niago kiviligikasike, apá napaló vegegisa aenitunú atagamó nene ezáa gahe segeake koló okago, limikasike gapoloka nivasike, agelóma tolova imó.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Lá okago, Pitá nene agata kolosokago, láa loko limó: Mota gelekuve. Guivahanímo ageló makó amiselekago, limike, Heloteni agizakutí itó Zuta vegenalitini gizapa vetini mukahakutí gologí onimikave.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Loko Pitá nene geleake, Zoní agulizá napa nene Makí ave loko noi vémini izolaho Maliani numutó vo anitimó. Ámina numukú vegená mukí alegesá iki minake Ómasiloka liki niago,
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pitá nene gatetó hoko-hoko lokago, gelekelé mohó makó agulizá Loté nene éaho hoko-hoko nolihe loko lemeko
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 gatetó nene Pitani anó lupamú geleake, gahe segemike agoliza napa vizitímo ololu loko iteko Pitá nene oko gatetó noive loko lo kemekago,
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 áminagú mina vegenalite giliake gigika hize lí okago nolape. Liki li amikago, áisi nene Óe, negiga lamuve, áisima gatetó noigo noluve, loko lokago, keza vogunámo noitive.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Liki nilago, Pitá nene hoko-hoko lokogó noigo, gahe sigiake ánigamó nene Pitá noigo ánigiake, kegepa gahava nomigo ininá amó.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ininá ikago, gakó lamitave loko agizanitunú avevezaha o kemeake, numukú itemike, Guivahanímo nagá numukutí gologí oko alémo hetó i gakó nene avetó oko lo kemeake láa loko limó: Lekeza imane gakó viki Izesui agunala Zemusini itó monó gele vegená lugáa li kimilo loake, olío hizeko apá makotoka vimó.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Lá okago, akiake, gó lokago, pilisi ve keza Pitakumú vitagá amó nene nagá numukú noamigo, Pitani nana itave liake, negi-nagi hizeke lova leta lava leta iki minamó.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Lá ikago, Heloté nene vitagá itave loko lokago, vitagá iha iha alími utó milamago, pilisi ve nagá numuni gizapa vema loká miká okimiake, kipili ahuli ahuli itave loko lo hukoketamó. Lá oake, Heloté nene Zutaia mikasi ahuloake Sisalia numutoka lemeko minamó.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Nene zupa nene Tulo vegená itó Sitona vegenakumú Heloté izapaló molokago, lova ale kimimó. Lá okago, ámina apá amelage keza Heloté noitoka imi asú iake, Heloteni gizapa veva makó agulizá Pilasitó ave loko noi ve agata aliki likago, eza agulizaki ve napamaloka voko gakóini nene láa loko lo amimó: Keza nosánetá ale nómonó ituni gapo hukokaninazo, gelémo hulu itune liki ikave.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Loko lokago, Heloté nene gakó lo kimitove loko gamena molamó nene alitokago, vegená mukí iki niago, eza kugulizaki vetini gonanalivagi gó ale luhoake, golivagi siató iteko minake, gakó hána hána like gakó lo kimimó.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Gakó lo nokimigo, vegená mukilite gakó napa lake vegenalitini konó lupa nomive. Ómasi makolímini anó lupa neve.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Liki likago, géneka lamike nenikumú gekévaké lamiki Ómasi hamokó geké litalo loko láa loko lamigo, Guivahanímini ageló makolímo galinali anitike lokago, ámina vémini agupegú ginini hizekago hilimó.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Itó Ómasímini gakó nenémo hutilí oko puu loko mukí apatoka vimó.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Lá okago, Panapasiko Sauloko keza Zelusalega goí iki moni kimiki kimisele hoza kememó nene ali asú ikasike Atiokia apatoka atiginá iki vinigi niasike Zoní agulizá napa Makini nene alímiki makó vamó.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.