Atos 27
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs NVI
1 Wakkati njaaki amin leydi Italiya tabbitinnoo ndeen, Pol e kasunkooɓe gom ngattaa nder junngo Yuliyus, mawɗo soogeeji gonɗo nder sewre soogeeji Kaysar.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Min naati laana ndiyam ƴuwka Adaramatiya, kaanuka fanta gure leydi Asiya, gure tawaaɗe dow hunnduko ndiyam. Miɗen ngondi he Aristarkus gorko jeyaaɗo leydi Makedoniya, ƴuwɗo Tesalonika. Min ndilli Kaysariya,
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 jaangoore mum weeti, tawi min njottake Sidon. Yuliyus nani yurmeene Pol, hokki mo laawol tuntowaade higiraaɓe makko wonɓe nder Sidon ngam ɓe keɓa ko ɓe mballiri mo.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Wakkati min ƴuwnoo Sidon, henndu mawnu woni no njaɓɓitoo min. Nden min tokkiri fonngo duune Kipurus.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Min pedditi hedde har Silisi e Pamfiliya. Min njottii Mira nder leydi Lisiya.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Mira toon, Yuliyus tawi laana ƴuwka Alekasandiire no fonndi Italiya. O nanni min nder makka.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Min ngaɗi balɗe, laana amin no yaha heese heese. Da cat he walaa hawli ko min njottii Kinidus. Henndu nduun haɗi min, min tokka to min kaani tokkirde. Nden min takki fonngo duune Kereta har to henndu walaa, min panti Salmoni.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Da cat ko min njottii nokkuure wi'eteene Jipporde Lobbere, nde woɗɗaa Lasiya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ngam min ɓooyi sanne dow laawol, jahaangal ngaal duu no hulƴinii jooni. Wakkati Juulɗe moytol hakkeeji ngari, faa njawti. Nden Pol holliti ɓe wi'i :
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Banndiraaɓe, mi hi'i ko jahaangal meeɗen ngal no keewngal torra he balaa'u. Hanaa ngam laana kaa he gineeji ɗii tan, amma enen he ko'e meeɗen duu no waawi laataade mursen yonkiiji meeɗen.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Yuliyus, mawɗo soogeeji oon, hoolaaki hollitoore Pol ndeen. Sey o hettinani ko mawɗo awƴooɓe laana kaan he joomiika mbi'i.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ɗuuɗal himɓe tawaaɓe nder laana kaan ngiɗaa dabba nder jipporde ndeen ngam ɗon welaa dabbude. Nden ɓe mbi'i kam'en tefowa yottaade Fenikisa ngam dabbude toon. Fenikisa jipporde laanaaji non wonnde Kereta huccitidde caka hoore huɗo he gorgal, he caka soɓɓirde he gorgal.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Kenel hoore-huɗowel gom fuɗɗi no wifa, gollooɓe nder laana kaan miili ko kam'en mbaawan yottaade Fenikisa. Ɓe ƴeencini jamɗe darnooje laana ɗeen, ɓe takki fonngo Kereta, iɓe njaha yahde.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Amma wakkati seɗɗa gaɗa mum, sey henndu mawnu gom ƴuwanndu soɓɓirde huccitidde lettugal, ummiroy semmbe semmbe illa duune Kereta.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Henndu nduun taɓɓiti laana kaan faddii ka, min acci ka, ika doya yahde.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Wakkati min njawtunoo duungel Kawda, semmbe mayru ɓuyti seɗɗa. Da cat ko min keɓi, min pooɗi ngel, min ngartiri laanel pamarel ngel hadde laana mawka kaan.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Sey gollooɓe ɓeen ƴetti ngel, njowi dow laana mawka kaan. Nden ɓe kooƴi ɓoggi, ɓe piilii laana mawka kaan. Ngam hulude to ɓe nufoy dow fonngo nder soɓɓirde Libiya, ɓe njippini guda ngaɗoowa laana kaan dilla, ɓe acci ika doya yahde.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Henndu nduun tokki no yonka min faa jaangoore mum ɓe puɗɗi iɓe paɗɗa donle laana kaan nder maayo ngoon.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Faɓɓi jaangoore mum, kamɓe he ko'e maɓɓe adi gineeji gollirɗi maɓɓe paɗɗi nder maayo ngoon.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Naange he koode ngaɗi balɗe ngi'ataake. Henndu nduun tinni no wifa, faa min itti gokka kisol fuu nder ɓerɗe amin.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Min ngaɗi balɗe, min nyaamaay. Sey nyannde gom Pol ummii darii hakkune jama'aare fuu, wi'i :
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Joonin, ko kaalananmi on woni pukkinee hakkillooji mooɗon, baa gooto nder mooɗon mursataa yonki mum, laana kaa tan mursetee.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Hankin, Alla jeyɗo kam mo ndewanmi, lili maleykaajo gom he am.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Maleykaajo oon wi'i kam : « Pol, taa hulu, walaa ko waawi haɗude ma darowaade yeeso Kaysar. Alla reenete, aan he yaadiraaɓe maaɗa ɓeen fuu. »
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ndenne, pukkinee hakkillooji mooɗon, ngam miɗo hooli ko Alla haalani kam ɗum. Tabbat ko o wi'i ɗum waɗan.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Amma paamee faa ko tilay nufen dow duune gom.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Min ngaɗi jemmaaji sappo e nay, miɗen ndoya nder maayo Cakawo. Caka jemma sappo e nayaɓo oon, awƴooɓe laana kaan miili ko kam'en ɓadake leydi gom.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ɓe paɗɗi ɓoggol ettirgol luggiɗirka ndiyam, ɓe tawi luggiɗirka kaan no waɗa gabaaje laso. Yeeso seɗɗa kaden, ɓe paɗɗi ngol, ɓe tawi luggiɗirka kaan no keddi gabaaje sappo he joy.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ɓe kuli to ɓe caamoy dow kaaƴe. Nden ɓe njippini har gaɗa jamɗe nay darnooje laana kaan, iɓe keɗi Alla holla ɓe beete.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Wakkati gollooɓe nder laana kaan njippinoo laanel pamarel ngel dow ndiyam, faa ɓe ndilla kamɓe tan, sey ɓe peni ɓe mbi'i woɓɓe ko kam'en no njippinowan jamɗe yeesooje darnooje laana kaan.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Nden Pol wi'i mawɗo soogeeji oon, he soogeeji mum :
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Wakkati soogeeji ɗiin nanunoo ko o wi'i ɗum, sey ɓe taƴi ɓoggi ɗi laanel ngel haɓɓiraa, ɓe acci ngel ingel dilla yahde kanngel tan.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Woɗɗa weetude, sey Pol eeli ɓe, ɓe fuu ɓe nyaama, o wi'i ɓe :
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Mi eeli on, ngaree, nyaamee ngam kison. Fakat baa leeɓol hoore gooto mooɗon solataa sako saama.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Wakkati o haaldannoo he maɓɓe ndeen, o hooƴi buuru, o yetti Alla yeeso maɓɓe, ɓe fuu. O helti, o fuɗɗi nyaamude.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Sey ɓe fuu hakkillooji maɓɓe pukki. Ɓe kooƴi, kamɓe duu buuruuje ɗeen iɓe nyaama.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Minen tawaaɓe nder laana kaan, miɗen ngaɗa himɓe keme ɗiɗo e lasooji tato e sappo he jeegom (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Wakkati ɓe nyaamunoo faa ɓe kaari ndeen, sey ɓe kooƴi saakuuji alkama gonɗi nder laana kaan, ɓe paɗɗi nder maayo heɓa ɗum huyfinan ka.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Wakkati weetunoo, awƴooɓe laana kaan anndaa toy kam'en tawa amma ɓe kolliri fonngo gom to maayo ngoon waɗi hano luuro nii. Iɓe ngiɗi hoɗoyde toon he laana kaan, nde no waɗoo.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Nden ɓe taƴi ɓoggi jamɗe darnooje laana ɗeen, ɓe njoofi nder ndiyam. Ɓe kaɓɓiti ɓoggi awƴirngel laana kaan. Ɓe adi awƴirngel ngel, ɓe ƴenciniri wudere waɗoore ka yaha, ɓe peerti nde. Nden ɓe ponndi fonngo maayo ngoon, henndu no tutooka, ika doya yahde.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ɓe njottii to taasiri gom, sey laana kaan fiyi he tilde gom. Hoore makka irii nder tilde ndeen faa ka sonnyataa. Semmbe benkeƴƴe ɗeen tinni no cerka ka har gaɗa.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Soogeeji gonɗi nder laana kaan ciryii warude kasunkooɓe wonɓe nder makka heɓa to baa gooto maɓɓe doggu.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Amma ngam Yuliyus mawɗo soogeeji ɗiin no hiɗi danna Pol, sey o itti ɓe dow anniya maɓɓe. Nden o hokki laawol waawɓe yinaade ɓeen arta njinoo mburtowoo.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Hoddiiɓe ɓeen duu tiigoo dow koɓitte laana kaan naa goɗɗum ƴuwɗum he makka. Nii waɗi ko min fuu min keɓi yottaade fonngo ngoon jam he seho.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.