Atos 27

Ko woni Amaana Keso (FUH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Wakkati njaaki amin leydi Italiya tabbitinnoo ndeen, Pol e kasunkooɓe gom ngattaa nder junngo Yuliyus, mawɗo soogeeji gonɗo nder sewre soogeeji Kaysar.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Min naati laana ndiyam ƴuwka Adaramatiya, kaanuka fanta gure leydi Asiya, gure tawaaɗe dow hunnduko ndiyam. Miɗen ngondi he Aristarkus gorko jeyaaɗo leydi Makedoniya, ƴuwɗo Tesalonika. Min ndilli Kaysariya,
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 jaangoore mum weeti, tawi min njottake Sidon. Yuliyus nani yurmeene Pol, hokki mo laawol tuntowaade higiraaɓe makko wonɓe nder Sidon ngam ɓe keɓa ko ɓe mballiri mo.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Wakkati min ƴuwnoo Sidon, henndu mawnu woni no njaɓɓitoo min. Nden min tokkiri fonngo duune Kipurus.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Min pedditi hedde har Silisi e Pamfiliya. Min njottii Mira nder leydi Lisiya.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Mira toon, Yuliyus tawi laana ƴuwka Alekasandiire no fonndi Italiya. O nanni min nder makka.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Min ngaɗi balɗe, laana amin no yaha heese heese. Da cat he walaa hawli ko min njottii Kinidus. Henndu nduun haɗi min, min tokka to min kaani tokkirde. Nden min takki fonngo duune Kereta har to henndu walaa, min panti Salmoni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Da cat ko min njottii nokkuure wi'eteene Jipporde Lobbere, nde woɗɗaa Lasiya.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ngam min ɓooyi sanne dow laawol, jahaangal ngaal duu no hulƴinii jooni. Wakkati Juulɗe moytol hakkeeji ngari, faa njawti. Nden Pol holliti ɓe wi'i :
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Banndiraaɓe, mi hi'i ko jahaangal meeɗen ngal no keewngal torra he balaa'u. Hanaa ngam laana kaa he gineeji ɗii tan, amma enen he ko'e meeɗen duu no waawi laataade mursen yonkiiji meeɗen.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Yuliyus, mawɗo soogeeji oon, hoolaaki hollitoore Pol ndeen. Sey o hettinani ko mawɗo awƴooɓe laana kaan he joomiika mbi'i.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ɗuuɗal himɓe tawaaɓe nder laana kaan ngiɗaa dabba nder jipporde ndeen ngam ɗon welaa dabbude. Nden ɓe mbi'i kam'en tefowa yottaade Fenikisa ngam dabbude toon. Fenikisa jipporde laanaaji non wonnde Kereta huccitidde caka hoore huɗo he gorgal, he caka soɓɓirde he gorgal.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Kenel hoore-huɗowel gom fuɗɗi no wifa, gollooɓe nder laana kaan miili ko kam'en mbaawan yottaade Fenikisa. Ɓe ƴeencini jamɗe darnooje laana ɗeen, ɓe takki fonngo Kereta, iɓe njaha yahde.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Amma wakkati seɗɗa gaɗa mum, sey henndu mawnu gom ƴuwanndu soɓɓirde huccitidde lettugal, ummiroy semmbe semmbe illa duune Kereta.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Henndu nduun taɓɓiti laana kaan faddii ka, min acci ka, ika doya yahde.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Wakkati min njawtunoo duungel Kawda, semmbe mayru ɓuyti seɗɗa. Da cat ko min keɓi, min pooɗi ngel, min ngartiri laanel pamarel ngel hadde laana mawka kaan.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Sey gollooɓe ɓeen ƴetti ngel, njowi dow laana mawka kaan. Nden ɓe kooƴi ɓoggi, ɓe piilii laana mawka kaan. Ngam hulude to ɓe nufoy dow fonngo nder soɓɓirde Libiya, ɓe njippini guda ngaɗoowa laana kaan dilla, ɓe acci ika doya yahde.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Henndu nduun tokki no yonka min faa jaangoore mum ɓe puɗɗi iɓe paɗɗa donle laana kaan nder maayo ngoon.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Faɓɓi jaangoore mum, kamɓe he ko'e maɓɓe adi gineeji gollirɗi maɓɓe paɗɗi nder maayo ngoon.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Naange he koode ngaɗi balɗe ngi'ataake. Henndu nduun tinni no wifa, faa min itti gokka kisol fuu nder ɓerɗe amin.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Min ngaɗi balɗe, min nyaamaay. Sey nyannde gom Pol ummii darii hakkune jama'aare fuu, wi'i :
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Joonin, ko kaalananmi on woni pukkinee hakkillooji mooɗon, baa gooto nder mooɗon mursataa yonki mum, laana kaa tan mursetee.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Hankin, Alla jeyɗo kam mo ndewanmi, lili maleykaajo gom he am.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Maleykaajo oon wi'i kam : « Pol, taa hulu, walaa ko waawi haɗude ma darowaade yeeso Kaysar. Alla reenete, aan he yaadiraaɓe maaɗa ɓeen fuu. »
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ndenne, pukkinee hakkillooji mooɗon, ngam miɗo hooli ko Alla haalani kam ɗum. Tabbat ko o wi'i ɗum waɗan.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Amma paamee faa ko tilay nufen dow duune gom.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Min ngaɗi jemmaaji sappo e nay, miɗen ndoya nder maayo Cakawo. Caka jemma sappo e nayaɓo oon, awƴooɓe laana kaan miili ko kam'en ɓadake leydi gom.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ɓe paɗɗi ɓoggol ettirgol luggiɗirka ndiyam, ɓe tawi luggiɗirka kaan no waɗa gabaaje laso. Yeeso seɗɗa kaden, ɓe paɗɗi ngol, ɓe tawi luggiɗirka kaan no keddi gabaaje sappo he joy.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ɓe kuli to ɓe caamoy dow kaaƴe. Nden ɓe njippini har gaɗa jamɗe nay darnooje laana kaan, iɓe keɗi Alla holla ɓe beete.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Wakkati gollooɓe nder laana kaan njippinoo laanel pamarel ngel dow ndiyam, faa ɓe ndilla kamɓe tan, sey ɓe peni ɓe mbi'i woɓɓe ko kam'en no njippinowan jamɗe yeesooje darnooje laana kaan.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Nden Pol wi'i mawɗo soogeeji oon, he soogeeji mum :
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Wakkati soogeeji ɗiin nanunoo ko o wi'i ɗum, sey ɓe taƴi ɓoggi ɗi laanel ngel haɓɓiraa, ɓe acci ngel ingel dilla yahde kanngel tan.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Woɗɗa weetude, sey Pol eeli ɓe, ɓe fuu ɓe nyaama, o wi'i ɓe :
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Mi eeli on, ngaree, nyaamee ngam kison. Fakat baa leeɓol hoore gooto mooɗon solataa sako saama.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Wakkati o haaldannoo he maɓɓe ndeen, o hooƴi buuru, o yetti Alla yeeso maɓɓe, ɓe fuu. O helti, o fuɗɗi nyaamude.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Sey ɓe fuu hakkillooji maɓɓe pukki. Ɓe kooƴi, kamɓe duu buuruuje ɗeen iɓe nyaama.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Minen tawaaɓe nder laana kaan, miɗen ngaɗa himɓe keme ɗiɗo e lasooji tato e sappo he jeegom (276).
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Wakkati ɓe nyaamunoo faa ɓe kaari ndeen, sey ɓe kooƴi saakuuji alkama gonɗi nder laana kaan, ɓe paɗɗi nder maayo heɓa ɗum huyfinan ka.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Wakkati weetunoo, awƴooɓe laana kaan anndaa toy kam'en tawa amma ɓe kolliri fonngo gom to maayo ngoon waɗi hano luuro nii. Iɓe ngiɗi hoɗoyde toon he laana kaan, nde no waɗoo.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Nden ɓe taƴi ɓoggi jamɗe darnooje laana ɗeen, ɓe njoofi nder ndiyam. Ɓe kaɓɓiti ɓoggi awƴirngel laana kaan. Ɓe adi awƴirngel ngel, ɓe ƴenciniri wudere waɗoore ka yaha, ɓe peerti nde. Nden ɓe ponndi fonngo maayo ngoon, henndu no tutooka, ika doya yahde.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ɓe njottii to taasiri gom, sey laana kaan fiyi he tilde gom. Hoore makka irii nder tilde ndeen faa ka sonnyataa. Semmbe benkeƴƴe ɗeen tinni no cerka ka har gaɗa.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Soogeeji gonɗi nder laana kaan ciryii warude kasunkooɓe wonɓe nder makka heɓa to baa gooto maɓɓe doggu.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Amma ngam Yuliyus mawɗo soogeeji ɗiin no hiɗi danna Pol, sey o itti ɓe dow anniya maɓɓe. Nden o hokki laawol waawɓe yinaade ɓeen arta njinoo mburtowoo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Hoddiiɓe ɓeen duu tiigoo dow koɓitte laana kaan naa goɗɗum ƴuwɗum he makka. Nii waɗi ko min fuu min keɓi yottaade fonngo ngoon jam he seho.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.