Atos 15
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs NVT
1 Himɓe gom ƴuwi Yahudiya ngari Antiyokiya Siriya, no mbaajoo goonɗinɓe no mbi'a :
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pol e Barnabas pooɗodiri sanne he maɓɓe dow ko ɓe mbi'i nder waaju oo. Sey ɗum waɗi Pol, Barnabas e goonɗinɓe Antiyokiya gom ummoo, njeha *Ursaliima to *lilaaɓe ɓeeto e ardiiɓe kawriiɗe goonɗinɓe ngam keɓowa hoore haala kaa.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Hawriine goonɗinɓe Antiyokiya hokki ɓe jooɓaari keƴuni, nden ɓe ndilli.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Wakkati ɓe njottinoo nder *Ursaliima, hawriine goonɗinɓe *Ursaliima, *lilaaɓe ɓeen he ardiiɓe kawriiɗe goonɗinɓe taɓɓitii ɓe. Pol'en pillanii ɓe huune fuu ko kam'en ngaɗi nder baawɗe ɗe Alla hokki ɗum'en.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Amma *Fariisa'en goonɗinɓe gom ummii, mbi'i :
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 *Lilaaɓe ɓeen e ardiiɓe kawriiɗe goonɗinɓe ɓeen njooɗii, ndaari haala kaan ngam hiitude hoore makka.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ɓe neeɓi, iɓe caawodira faa ɓooyi. Nden Simon Piyer ummii, wi'i ɓe :
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Wakkati Alla annduɗo ɓerne ɓii-aadama hokkunoo ɓe *Ruuhu Ceniiɗo hano no o hokkirnoo en mo, o holli ko kam jaɓi tuubu maɓɓe.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Walaa fuu ko o senndiri en he maɓɓe. O lamni ɓerɗe maɓɓe ngam ɓe tuubii, ɓe ngoonɗini.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Joonin, ko waɗi oɗon ngiɗi sii'aade haala Alla ? Oɗon tefa njowon donngal dow aahiiɓe makko, donngal ngal enen he maamiraaɓe meeɗen en fuu en mbaawaay ronndaade.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Enen he maɓɓe, en fuu en ngoonɗini ko ngam sabbu moƴƴere Iisa Joomiraawo waɗi keɓuɗen kisinam.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Hawriine ndeen fuu waɗi siw. Ɓe kettini Pol e Barnabas no pillo no Alla hokkiri ɗum'en baawɗe waɗude kaayɗe e alamaaji ɗuɗɗi hakkune ɓe kanaa *Yahudankooɓe.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Wakkati ɓe ngaynunoo haala maɓɓe, Yakuuba wi'i :
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simon Piyer haalani en ko illa arannde no Alla holliri ɓe kanaa *Yahudankooɓe hidde mum, har cuɓaaki himɓe ngaɗaaki hakkune maɓɓe ngam ɓe laatoo himɓe mum.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Haalaaji annabiiɓe duu njardake dow majjum, ngam har kunndule maɓɓe Joomiraawo wi'i :
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Mi wartan, gaɗa mum,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 —Ngam majjum waɗi, miin kay ko ngi'umi woni to en tinnan ɓe kanaa *Yahudankooɓe tuubuɓe tokki Alla.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Amma mbinndanen ɓe ko ɓe kaanaa nyaamude tewu ngu laaɓaa, tewu cakkanaangu tooruuje. Ɓe paddo ko'e maɓɓe he jeenu he golle jaayɗe he ko nanndi he mum, to ɓe nyaamu ko saaɗi, to ɓe nyaamu ƴiiƴam.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ngam illa ko ɓooyi *Tawreeta no waajee nder gure fuu, no jannginee nder *baajorɗi *nyalaane fowteteene fuu.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 *Lilaaɓe ɓeen, ardiiɓe kawriiɗe goonɗinɓe Iisa he goonɗinɓe ɓeen fuu narrii, cuɓi hakkune mum'en goonɗinɓe ɗowtiranɓe Pol e Barnabas Antiyokiya Siriya. Nder suɓaaɓe ɓeen no tawa hooreeɓe ɗiɗo, Yahuuda inndirteeɗo Barsabas e Silas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ɓe kokkaa ɗerol ngool.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Min nani ko himɓe gom ƴuwi nder wurooji amin ngari culnani on. Ɓe ummini hakkillooji mooɗon, baa ko min kokkaay ɓe laawol ɓe ngara ɓe kaalana on iri haalaaji ɗii.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ngam majjum waɗi min kawri, min ngaɗi daane worre, min adi worɓe ɗiɗo ɓee, ɓe ɗowtira Barnabas e Pol higiraaɓe amin horsuɓe,
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 connuɓe yonkiiji mum'en ngam sabbu Iisa *Almasiihu Joomiraawo meeɗen.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Min lili Yahuuda e Silas he mooɗon ngam ɓe njanngana on ko winndaa nder ɗerol ngool.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 *Ruuhu Ceniiɗo hawri he amin, min potti dow ko haana ndekeɗon donngal fuu ngal tawaaka nder tilsinooje bi'uɗe :
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 To nyaamee tewu cakkanaangu tooruuje, to nyaamee ƴiiƴam, to nyaamee ko saaɗi, paddee ko'e mooɗon he jeenu he golle jaayɗe ko nanndi he mum. Nde nii on mboɗɗake kujje ɗee, too, on ngaɗi ko wooɗi.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Nden ɗum waynodiri he worɓe ɓeen, ɓe tokki Pol'en ɓe pa'i Antiyokiya.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Wakkati ɓe njanngana ngol, ɓe nani belɗum maggol ngam ngol semmbinɗini ɓe sanne.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Yahuuda e Silas, ɓe annabiiɓe duu. Ɓe mbaajii goonɗinɓe ɓeen sanne ngam semmbinɗinde ɓe nder goonɗinol maɓɓe.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ɓe ngaddi he maɓɓe balɗe. Nden nyannde gom ɗum waynodiri he maɓɓe, ɓe koota jam. [
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Amma Silas kay ndillaay.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pol e Barnabas duu njooɗii toon. Kamɓe he himɓe heewɓe gom, njanngini, mbaajii haala Joomiraawo.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Balɗe seɗɗa gaɗa waaju maɓɓe, nyannde gom Pol ummii, wi'i Barnabas :
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnabas hiɗiino Yahaaya inndirteeɗo Markus tokka ɗum'en yaha.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Amma Pol jaɓaay ngam wakkati ɓe ngonnoo Pamfiliya, Markus dilli acci ɓe. Illa ndeen o yeeƴitaaki ɗowtirde ɓe kaden nder jahaale maɓɓe.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Pol e Barnabas njeddodiri sanne, amma ɓe potaay faa ɓe ceedi. Barnabas adi Markus, ɓe naati laana ndiyam, ɓe ponndi duune Kipurus.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pol duu adi Silas. Goonɗinɓe wuro ngoon eeli moƴƴere Joomiraawo wonda he maɓɓe, nden ɓe ndilli.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ɓe pa'i leyɗe Siriya e Silisi. Iɓe njaha, iɓe cemmbinɗina kawriiɗe goonɗinɓe.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.