2 Coríntios 7
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs VC
1 Banndiraaɓe am horsuɓe, podooje ɗee fuu ngaɗaama ngam mooɗon. Accee ndartinoɗen, tottitoɗen ko tutotoo ɓanndu he yonki meeɗen ngaɗa hakke. En tittinkinoo heɓa tabbintinen senaaku meeɗen, kulen Alla, tokken ko o wi'i en.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Kollee min hidde ! Min ngaɗanaay neɗɗo fuu gacce, min pergaay neɗɗo fuu, min ƴoynaay neɗɗo fuu min nyaami njawdi mum.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Mi haalanaay on haala kaa ngam dekande on gacce. Mi wi'iino on ko nder mbuurnam amin naa gaɗa maayde amin, walaa ko waawi ittude hidde mooɗon nder ɓerɗe amin baa seɗɗa.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Miɗo hooli on faa noy walaa. Min njari iri kaata fuu amma ɗum helaay ɓerne am baa seɗɗa. On cemmbinɗini kam faa noy walaa, welwelo mooɗon heewii kam.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Baa nii wakkati min njottinoo leydi Makedoniya, min powtaay baa seɗɗa. To min mbonƴitori fuu, torra no darii hakkune amin. Rafi potal naati hakkune amin he himɓe toon. Kulkulal kam duu wari heewni ɓerɗe amin.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Amma Alla cemmbinɗinoowo ɓerne, ittuɗo kulkulal fuu nder ɓerɗe amin, semmbinɗini min nder garki Titus.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Hanaa garki makko tan semmbinɗini ɓerɗe amin. Ko ngaɗɗon ɗum faa ɓerne makko semmbiɗi, kanƴum semmbinɗini ɓerɗe amin. O haalani kam fuu no kaaɓirɗon hi'ude kam. O haalani kam duu no ko waɗunoo ɗum suuliri on. O fillanake kam no tittinkiniriɗon, oɗon paasanoo kam. Ɗum fuu ɓeydi welwelo am.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nde ɗerol am ngool metti ɓerɗe mooɗon, mi nimsitataa ko mbinndumi ɗum. Goonga non mi hi'i ko mbinndumi nder maggol ɗum metti ɓerɗe mooɗon, baa nii mettorgal mooɗon ngaal ɓooyaay sanne. Mettinol ɓerɗe mooɗon ko ngaɗumi ɗum, mi nanaay belɗum majjum baa seɗɗa.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Amma joonin ɓerne am no nder welwelo. Mettinol ɓerɗe mooɗon ngol waɗi tuubuɗon, mbayluɗon jikku. Mettal ɓerne mooɗon ngaal weli Alla sanne, ndenne walaa ko min mbonnani on.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Iri mettorgal ɓerne belgal Alla ngaal no watta neɗɗo tuuba, hisinee. Neɗɗo nimsitittaa ko waɗi mettorgal ngaal faa abada. Amma mettorgal ngal waylataa ɓerne neɗɗo tuuba, iri mettorgal ngaal waddataana maayde he neɗɗo.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Mettorgal ɓerne mooɗon ngaal welii Alla, ndaaree ko ngal rimani on. Ngal waɗii nder welwelo kaargiɗon gollude he hollude ko on mboofii. Ngal waɗi tikkuɗon, kulɗon. Mettorgal ngaal waɗi tittinkiniɗon he ɓerne worre. Ngal waɗi oɗon ciryii, ngi'on nde nii eltol ngool waɗiraama he dartinaaku naa noy ? Nder huune fuu on kolli ko oɗon laaɓi.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ndenne, mi winndanaay on ngam toonyiiɗo on oo, suuli kam. Mi winndanaay on duu ngam toonyaaɗo oon. Amma mi winndanii on ngam hollude on dalla-dalla ko Alla no anndi ko oɗon njaakani min sanne.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ɗum woni daliila pukkaaki ɓerɗe amin.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ngam baa nii mi haali yeeso makko ko miɗo fiira on gabaare, mi semtaay. Hano ko min cuusi haalande on fuu no goonga, hano non duu piiɗe gabaare amin dow mooɗon yeeso makko ɗum no goonga.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Hidde ɓerne nde o woodani on ndee no ɓeydoo sanne wakkati fuu mo o miccitii no tokkirɗon haala makko, teddinɗon mo, njaɓɓoriɗon mo.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Miɗo nana belɗum sanne joonin ngam mi hoolake on faa hanaa seɗɗa.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.