2 Coríntios 7
Ko woni Amaana Keso (FUH) vs NVT
1 Banndiraaɓe am horsuɓe, podooje ɗee fuu ngaɗaama ngam mooɗon. Accee ndartinoɗen, tottitoɗen ko tutotoo ɓanndu he yonki meeɗen ngaɗa hakke. En tittinkinoo heɓa tabbintinen senaaku meeɗen, kulen Alla, tokken ko o wi'i en.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Kollee min hidde ! Min ngaɗanaay neɗɗo fuu gacce, min pergaay neɗɗo fuu, min ƴoynaay neɗɗo fuu min nyaami njawdi mum.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Mi haalanaay on haala kaa ngam dekande on gacce. Mi wi'iino on ko nder mbuurnam amin naa gaɗa maayde amin, walaa ko waawi ittude hidde mooɗon nder ɓerɗe amin baa seɗɗa.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Miɗo hooli on faa noy walaa. Min njari iri kaata fuu amma ɗum helaay ɓerne am baa seɗɗa. On cemmbinɗini kam faa noy walaa, welwelo mooɗon heewii kam.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Baa nii wakkati min njottinoo leydi Makedoniya, min powtaay baa seɗɗa. To min mbonƴitori fuu, torra no darii hakkune amin. Rafi potal naati hakkune amin he himɓe toon. Kulkulal kam duu wari heewni ɓerɗe amin.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Amma Alla cemmbinɗinoowo ɓerne, ittuɗo kulkulal fuu nder ɓerɗe amin, semmbinɗini min nder garki Titus.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Hanaa garki makko tan semmbinɗini ɓerɗe amin. Ko ngaɗɗon ɗum faa ɓerne makko semmbiɗi, kanƴum semmbinɗini ɓerɗe amin. O haalani kam fuu no kaaɓirɗon hi'ude kam. O haalani kam duu no ko waɗunoo ɗum suuliri on. O fillanake kam no tittinkiniriɗon, oɗon paasanoo kam. Ɗum fuu ɓeydi welwelo am.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Nde ɗerol am ngool metti ɓerɗe mooɗon, mi nimsitataa ko mbinndumi ɗum. Goonga non mi hi'i ko mbinndumi nder maggol ɗum metti ɓerɗe mooɗon, baa nii mettorgal mooɗon ngaal ɓooyaay sanne. Mettinol ɓerɗe mooɗon ko ngaɗumi ɗum, mi nanaay belɗum majjum baa seɗɗa.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Amma joonin ɓerne am no nder welwelo. Mettinol ɓerɗe mooɗon ngol waɗi tuubuɗon, mbayluɗon jikku. Mettal ɓerne mooɗon ngaal weli Alla sanne, ndenne walaa ko min mbonnani on.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Iri mettorgal ɓerne belgal Alla ngaal no watta neɗɗo tuuba, hisinee. Neɗɗo nimsitittaa ko waɗi mettorgal ngaal faa abada. Amma mettorgal ngal waylataa ɓerne neɗɗo tuuba, iri mettorgal ngaal waddataana maayde he neɗɗo.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Mettorgal ɓerne mooɗon ngaal welii Alla, ndaaree ko ngal rimani on. Ngal waɗii nder welwelo kaargiɗon gollude he hollude ko on mboofii. Ngal waɗi tikkuɗon, kulɗon. Mettorgal ngaal waɗi tittinkiniɗon he ɓerne worre. Ngal waɗi oɗon ciryii, ngi'on nde nii eltol ngool waɗiraama he dartinaaku naa noy ? Nder huune fuu on kolli ko oɗon laaɓi.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ndenne, mi winndanaay on ngam toonyiiɗo on oo, suuli kam. Mi winndanaay on duu ngam toonyaaɗo oon. Amma mi winndanii on ngam hollude on dalla-dalla ko Alla no anndi ko oɗon njaakani min sanne.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ɗum woni daliila pukkaaki ɓerɗe amin.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Ngam baa nii mi haali yeeso makko ko miɗo fiira on gabaare, mi semtaay. Hano ko min cuusi haalande on fuu no goonga, hano non duu piiɗe gabaare amin dow mooɗon yeeso makko ɗum no goonga.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Hidde ɓerne nde o woodani on ndee no ɓeydoo sanne wakkati fuu mo o miccitii no tokkirɗon haala makko, teddinɗon mo, njaɓɓoriɗon mo.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Miɗo nana belɗum sanne joonin ngam mi hoolake on faa hanaa seɗɗa.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.