2 Coríntios 7

Ko woni Amaana Keso (FUH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Banndiraaɓe am horsuɓe, podooje ɗee fuu ngaɗaama ngam mooɗon. Accee ndartinoɗen, tottitoɗen ko tutotoo ɓanndu he yonki meeɗen ngaɗa hakke. En tittinkinoo heɓa tabbintinen senaaku meeɗen, kulen Alla, tokken ko o wi'i en.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Kollee min hidde ! Min ngaɗanaay neɗɗo fuu gacce, min pergaay neɗɗo fuu, min ƴoynaay neɗɗo fuu min nyaami njawdi mum.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Mi haalanaay on haala kaa ngam dekande on gacce. Mi wi'iino on ko nder mbuurnam amin naa gaɗa maayde amin, walaa ko waawi ittude hidde mooɗon nder ɓerɗe amin baa seɗɗa.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Miɗo hooli on faa noy walaa. Min njari iri kaata fuu amma ɗum helaay ɓerne am baa seɗɗa. On cemmbinɗini kam faa noy walaa, welwelo mooɗon heewii kam.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Baa nii wakkati min njottinoo leydi Makedoniya, min powtaay baa seɗɗa. To min mbonƴitori fuu, torra no darii hakkune amin. Rafi potal naati hakkune amin he himɓe toon. Kulkulal kam duu wari heewni ɓerɗe amin.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Amma Alla cemmbinɗinoowo ɓerne, ittuɗo kulkulal fuu nder ɓerɗe amin, semmbinɗini min nder garki Titus.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Hanaa garki makko tan semmbinɗini ɓerɗe amin. Ko ngaɗɗon ɗum faa ɓerne makko semmbiɗi, kanƴum semmbinɗini ɓerɗe amin. O haalani kam fuu no kaaɓirɗon hi'ude kam. O haalani kam duu no ko waɗunoo ɗum suuliri on. O fillanake kam no tittinkiniriɗon, oɗon paasanoo kam. Ɗum fuu ɓeydi welwelo am.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Nde ɗerol am ngool metti ɓerɗe mooɗon, mi nimsitataa ko mbinndumi ɗum. Goonga non mi hi'i ko mbinndumi nder maggol ɗum metti ɓerɗe mooɗon, baa nii mettorgal mooɗon ngaal ɓooyaay sanne. Mettinol ɓerɗe mooɗon ko ngaɗumi ɗum, mi nanaay belɗum majjum baa seɗɗa.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Amma joonin ɓerne am no nder welwelo. Mettinol ɓerɗe mooɗon ngol waɗi tuubuɗon, mbayluɗon jikku. Mettal ɓerne mooɗon ngaal weli Alla sanne, ndenne walaa ko min mbonnani on.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Iri mettorgal ɓerne belgal Alla ngaal no watta neɗɗo tuuba, hisinee. Neɗɗo nimsitittaa ko waɗi mettorgal ngaal faa abada. Amma mettorgal ngal waylataa ɓerne neɗɗo tuuba, iri mettorgal ngaal waddataana maayde he neɗɗo.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Mettorgal ɓerne mooɗon ngaal welii Alla, ndaaree ko ngal rimani on. Ngal waɗii nder welwelo kaargiɗon gollude he hollude ko on mboofii. Ngal waɗi tikkuɗon, kulɗon. Mettorgal ngaal waɗi tittinkiniɗon he ɓerne worre. Ngal waɗi oɗon ciryii, ngi'on nde nii eltol ngool waɗiraama he dartinaaku naa noy ? Nder huune fuu on kolli ko oɗon laaɓi.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Ndenne, mi winndanaay on ngam toonyiiɗo on oo, suuli kam. Mi winndanaay on duu ngam toonyaaɗo oon. Amma mi winndanii on ngam hollude on dalla-dalla ko Alla no anndi ko oɗon njaakani min sanne.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ɗum woni daliila pukkaaki ɓerɗe amin.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Ngam baa nii mi haali yeeso makko ko miɗo fiira on gabaare, mi semtaay. Hano ko min cuusi haalande on fuu no goonga, hano non duu piiɗe gabaare amin dow mooɗon yeeso makko ɗum no goonga.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Hidde ɓerne nde o woodani on ndee no ɓeydoo sanne wakkati fuu mo o miccitii no tokkirɗon haala makko, teddinɗon mo, njaɓɓoriɗon mo.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Miɗo nana belɗum sanne joonin ngam mi hoolake on faa hanaa seɗɗa.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.