Tiago 3
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARC
1 Musiɓɓe an, wota buy e mon himman jannugol, ko fii hiɗon andi enen jannooɓe ɓen en ɲaawete ɲaawoore ɓurnde sattude.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Ko fii en fow en waɗay ellaaji ɗi tawata ko nooneeji ɗuuɗuɗi. On mo waɗaali ella e nder konguɗi, haray on neɗɗo ko timmuɗo, waawuɗo huɓindaade ɓandu mun ndun fow.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal varão é perfeito e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Si en waɗii lagambe ɗen ka kundule pucci ɗin fii yo ɗi ɗofto en, haray en huutoray kadi ɓalli majji on fow.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Ndaaree kadi, ɗee laaɗe e njanɗude mun, ko hendu dolnundu naɓata ɗe, hiɗe ardoree aalahun ɓurkun fanɗude ka naɓoowo on faaliraa ɗon.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Wano non, ɗenngal kadi ko terun fanɗukun, kono hingal waawi mantorde piiji mawɗi. On yi'ii wano giitun tosokun waawi sunnirde buruure mawnde?
5 Assim também a língua é um pequeno membro e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Ɗenngal ngal kadi ko yiite, hingal heewi boneeji, hingal tawdaa e tere ɓandu men ndun, ngal tuuninay ɓandu ndun fow, ko ka yiite jahannama ngal huɓɓinaa, ngal sunnay ngurndan men ɗan fow.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniquidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Kala noone kulle, wano colli ɗin e ko daasotoo kon e kulle ɗen ka nder ndiyan, no huɓindoo, ɗen-le neɗɗanke no huɓindii ɗe.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas-feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Kono ɗenngal, hay gooto waawataa ngal huɓindaade. Ko bone mo waawotaako huɓindaade, hingal heewi tooke warooje.
8 mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Ko kangal mantirten Ben men Joomiraaɗo on, ko kangal kadi huɗirten yimɓe tagaaɓe e mbaadi Alla ɓen.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus:
10 Ko e kon hunduko wooto du'aa e kuddi yaltata. Kono yo musiɓɓe, wota ɗun wonir non.
10 de uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Taw si ndiyan welɗan e ndiyan haaɗuɗan no tubba e ɓundu wooturu, hara ko e ngayka woota?
11 Porventura, deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Enee musiɓɓe an, hara ƴibbehi no waawi rimude kaccu, maa piyahi rima ƴibbe? Ko wano non kadi, ɓundu ndiyan lanɗan waawataa tubbinde ndiyan welɗan.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Ko hombo e hakkunde mon mari faamu e hakkil? Yo o ɓanginir ɗun jikku makko moƴƴo on wondude e kuuɗe newiiɗe iwruɗe e faamu.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre, pelo seu bom trato, as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Kono si tawii hiɗon mari ka ɓerɗe mon nawliigu tiiɗungu e haasidi, haray wota on mawnintino, e wota on yeddu goonga on.
14 Mas, se tendes amarga inveja e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Sifa ngun faamu hinaa ka kammu iwri few, ko ngu aduna e ngu neɗɗanke e ngu Ibuliisa.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Ko fii, kala ka nawliigu e haasidi woni, ko ɗon kadi jiiɓoldu e kala noone kuuɗe bonɗe woni.
16 Porque, onde há inveja e espírito faccioso, aí há perturbação e toda obra perversa.
17 Kono faamu iwrungu ka Alla ngun, ko adii taho, ko ngu laaɓungu, awa kadi ko ngu ɓuttu, ko ngu newiingu, ko ngu deeƴinayngu, heewungu yurmeende e kuuɗe moƴƴe, ngu aldaa e ɓurnondiral e faasiqankaaku.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois, pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade e sem hipocrisia.
18 Ko tabintinooɓe ɓuttu ɓen aawata e nder ɓuttu kon, rimay peewal.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.