Mateus 22

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iisaa yewtiri ɓe kadi misal, o wi'i ɓe:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 «Laamu Alla ngun no wa'i wa lanɗo, waɗuɗo caatal fii peera ɓiɗɗo mun.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 O nuli kurkaaɗi makko ɗin yo noddoy saatinaaɓe ɓen ka caatal. Kono tawi ɓen faalaaka arude.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 O nuli kadi kurkaaɗi goo, o wi'i: ‹Yahee wi'on saatinaaɓe ɓen: Mi eɓɓindike fii caate ɗen. Ga'oy an koy e daabeeji an fayuɗi ɗin hirsaama. Fow gasii. Aree ka caatal!›
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Kono ɓe foygiti fii ngal caatal, ɓe yahi, oya on ka ngesa mun, goɗɗo on ka ngeygu mun.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Ɓeya heddiiɓe nangi kurkaaɗi ɗin, tampini, wari.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Lanɗo on tikki. O immini suufaaɓe makko ɓen, o muloyi ɓen ittuɓe ko'e, o sunni saare maɓɓe nden.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Onsay o wi'i kurkaaɗi makko ɗin: ‹Caatal ngal fewndike, kono saatinanooɓe ɓen handaa e mun.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Jooni, yahee ka ɗate-cele, saatinon kala mo yi'uɗon ton ka caatal!›
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Onsay kurkaaɗi makko ɗin yahi ka ɗate, ɓe mottindiri kala ɓe ɓe tawnoo ton, bonɓe e moƴƴuɓe, haa suudu ka caatal ngal waɗata ɗon heewi yimɓe.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Ɓay lanɗo on arii yi'ugol aruɓe tawegol ɓen, o haynii ɗon goɗɗo mo ɓornaaki conci peera.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Lanɗo on wi'i mo: ‹Njaatigi an, ko honno waawirɗaa arude ɗoo, a ɓornaaki conci peera?› On neɗɗo fanki.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Onsay lanɗo on wi'i kurkaaɗi ɗin: ‹Haɓɓee mo juuɗe e koyɗe, bugoɗon mo ka niwre ka ɓuri woɗɗude, ka wullaandu e ŋatindiro ɲiiƴe woni ton!›
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ko fii noddaaɓe ɓen no ɗuuɗi, kono ko seeɗaaɓe suɓaa.»
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Onsay *Fariisiyaaɓe ɓen yahi, fewjodi fii no ɓe nangira Iisaa konguɗi makko ɗin.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ɓe immini e makko taalibaaɓe maɓɓe ɓen, e yimɓe *Heroodu ɓen, ɓen wi'i mo: «Karamoko, meɗen andi ko on nunɗuɓe, hiɗon jannirde laawol Alla ngol goonga, awa kadi on ɗenƴotaako hay gooto, ko fii on ɓurdindinaa yimɓe ɓen.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Yeetee men jooni ko miijiɗon: E hara no haani ka men yoɓa lanɗo mawɗo Roomu on sagalle, kaa haanaa?»
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Kono nde tawnoo Iisaa no andi miijooji maɓɓe bonɗi ɗin, o jaabii ɓe, o wi'i: «Ko fii honɗun ndarndorton mi, faasiqiiɓe?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Hollee lan wuundu yoɓeteendu sagalle.» Onsay ɓe yeeɓani mo *dinaruuru.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 O landii ɓe, o wi'i: «Ko nandolla hombo e bindi hombo woni e mayru?»
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ɓe jaabii: «Ko lanɗo mawɗo Roomu on.»
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Ɓe ŋalɗi fii kon ko ɓe nani, ɓe acci mo ɗon, ɓe yahi.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Nden ɲande tigi *Sadduusiyaaɓe, wi'uɓe wonde ummutal alaa ɓen, ari landii Iisaa,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ɓe wi'i mo: «Karamoko'en, Muusaa no wi'i wonde si goɗɗo maayii, o accaali ɓiɓɓe, haray miɲɲiraawo makko on no haani ƴettude on keynguujo mo o acci, fii no o heɓirana on kotiraawo makko jurriya.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Tawi no woodunoo hakkunde amen ɓiɓɓe njeeɗiɗo. Arano on jombi, maayi. Nde tawnoo o accaali jurriya, miɲan makko roni debbo on.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Ɗimmo on kadi woniri wano non, tammo on kadi wano non, haa ɓe njeeɗiɗoo non ɓe timmi.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ɓawto maɓɓe ɓe fow, debbo on kadi maayi.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Ɓay hari ɓen njeeɗiɗoo non resii on debbo, ko hombo e ɓen on debbo wontanoyta ka ummutal?»
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Hiɗon e nder palji, ko fii on alaa faamude bindi ɗin, on alaa faamude kadi bawgal Alla ngal.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ko fii ka ummutal, worɓe ɓen resataa, rewɓe ɓen kadi resetaake, kono ɓe wa'ay wa malaa'ikaaɓe ɓen ka kammuuli.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 E on jangaali ko Alla daalani on kon fii ummutal mayɓe ɓen, wonde:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‹Ko min woni Alla Ibraahiima e Alla Issaaqa e Alla Yaaquuba›? Awa Alla wonaa Alla mayɓe ɓen, kono ko o Alla wurɓe ɓen.»
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Jamaa heɗinooɗo on ŋalɗi fii janndeeji ɗi Iisaa jannaynoo ɗin.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Ɓay Fariisiyaaɓe ɓen humpitike wonde o fankinii Sadduusiyaaɓe ɓen, ɓe mottondiri.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Goɗɗo e maɓɓe, waawuɗo fii Sariya on, landii mo ɗunɗoo fii ndarndagol mo, o wi'i:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 «Karamoko'en, ko yamiroore honde ɓuri mawnude ka Sariya?»
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Yo a yiɗir Alla Joomiraaɗo maa on ɓernde maa nden fow e wonkii maa kin fow e hakkil maa kin fow.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ko ɗun woni yamiroore aranere nden e mawnde nden.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 E hino ɗimmere nden ko wa mayre: Yo a yiɗir ɲokondo maa on wano yiɗirɗaa hoore maa non.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ko e ɗee yamirooje ɗoo ɗiɗi Sariya on fow e annabaaɓe ɓen tippi.»
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Nde tawnoo Fariisiyaaɓe ɓen no mooɓondiri, Iisaa landii ɓe ɗunɗoo,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 o wi'i: «Ko honɗun miijiɗon fii *Almasiihu on, ko o jurriya hombo?»
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Ko honno Daawuuda noddiri mo Joomi? Ɓay ko Ruuhu Allaahu on ardii mo fewndo o wi'i:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‹Joomiraaɗo on daalani Joomi an on:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 «Si Daawuuda tigi wi'ii Almasiihu on ‹Joomi›, haray ko honno non Almasiihu on woniri jurriya makko?»
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Laatii hay gooto waawaali mo jaabaade hay kongol. Gila nden ɲande hay gooto suusaali landaade mo.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.