Mateus 22
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB
1 Iisaa yewtiri ɓe kadi misal, o wi'i ɓe:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «Laamu Alla ngun no wa'i wa lanɗo, waɗuɗo caatal fii peera ɓiɗɗo mun.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 O nuli kurkaaɗi makko ɗin yo noddoy saatinaaɓe ɓen ka caatal. Kono tawi ɓen faalaaka arude.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 O nuli kadi kurkaaɗi goo, o wi'i: ‹Yahee wi'on saatinaaɓe ɓen: Mi eɓɓindike fii caate ɗen. Ga'oy an koy e daabeeji an fayuɗi ɗin hirsaama. Fow gasii. Aree ka caatal!›
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Kono ɓe foygiti fii ngal caatal, ɓe yahi, oya on ka ngesa mun, goɗɗo on ka ngeygu mun.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ɓeya heddiiɓe nangi kurkaaɗi ɗin, tampini, wari.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Lanɗo on tikki. O immini suufaaɓe makko ɓen, o muloyi ɓen ittuɓe ko'e, o sunni saare maɓɓe nden.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Onsay o wi'i kurkaaɗi makko ɗin: ‹Caatal ngal fewndike, kono saatinanooɓe ɓen handaa e mun.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Jooni, yahee ka ɗate-cele, saatinon kala mo yi'uɗon ton ka caatal!›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Onsay kurkaaɗi makko ɗin yahi ka ɗate, ɓe mottindiri kala ɓe ɓe tawnoo ton, bonɓe e moƴƴuɓe, haa suudu ka caatal ngal waɗata ɗon heewi yimɓe.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Ɓay lanɗo on arii yi'ugol aruɓe tawegol ɓen, o haynii ɗon goɗɗo mo ɓornaaki conci peera.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Lanɗo on wi'i mo: ‹Njaatigi an, ko honno waawirɗaa arude ɗoo, a ɓornaaki conci peera?› On neɗɗo fanki.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Onsay lanɗo on wi'i kurkaaɗi ɗin: ‹Haɓɓee mo juuɗe e koyɗe, bugoɗon mo ka niwre ka ɓuri woɗɗude, ka wullaandu e ŋatindiro ɲiiƴe woni ton!›
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Ko fii noddaaɓe ɓen no ɗuuɗi, kono ko seeɗaaɓe suɓaa.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Onsay *Fariisiyaaɓe ɓen yahi, fewjodi fii no ɓe nangira Iisaa konguɗi makko ɗin.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ɓe immini e makko taalibaaɓe maɓɓe ɓen, e yimɓe *Heroodu ɓen, ɓen wi'i mo: «Karamoko, meɗen andi ko on nunɗuɓe, hiɗon jannirde laawol Alla ngol goonga, awa kadi on ɗenƴotaako hay gooto, ko fii on ɓurdindinaa yimɓe ɓen.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Yeetee men jooni ko miijiɗon: E hara no haani ka men yoɓa lanɗo mawɗo Roomu on sagalle, kaa haanaa?»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Kono nde tawnoo Iisaa no andi miijooji maɓɓe bonɗi ɗin, o jaabii ɓe, o wi'i: «Ko fii honɗun ndarndorton mi, faasiqiiɓe?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Hollee lan wuundu yoɓeteendu sagalle.» Onsay ɓe yeeɓani mo *dinaruuru.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 O landii ɓe, o wi'i: «Ko nandolla hombo e bindi hombo woni e mayru?»
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ɓe jaabii: «Ko lanɗo mawɗo Roomu on.»
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ɓe ŋalɗi fii kon ko ɓe nani, ɓe acci mo ɗon, ɓe yahi.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Nden ɲande tigi *Sadduusiyaaɓe, wi'uɓe wonde ummutal alaa ɓen, ari landii Iisaa,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 ɓe wi'i mo: «Karamoko'en, Muusaa no wi'i wonde si goɗɗo maayii, o accaali ɓiɓɓe, haray miɲɲiraawo makko on no haani ƴettude on keynguujo mo o acci, fii no o heɓirana on kotiraawo makko jurriya.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Tawi no woodunoo hakkunde amen ɓiɓɓe njeeɗiɗo. Arano on jombi, maayi. Nde tawnoo o accaali jurriya, miɲan makko roni debbo on.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ɗimmo on kadi woniri wano non, tammo on kadi wano non, haa ɓe njeeɗiɗoo non ɓe timmi.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ɓawto maɓɓe ɓe fow, debbo on kadi maayi.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Ɓay hari ɓen njeeɗiɗoo non resii on debbo, ko hombo e ɓen on debbo wontanoyta ka ummutal?»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Hiɗon e nder palji, ko fii on alaa faamude bindi ɗin, on alaa faamude kadi bawgal Alla ngal.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ko fii ka ummutal, worɓe ɓen resataa, rewɓe ɓen kadi resetaake, kono ɓe wa'ay wa malaa'ikaaɓe ɓen ka kammuuli.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 E on jangaali ko Alla daalani on kon fii ummutal mayɓe ɓen, wonde:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‹Ko min woni Alla Ibraahiima e Alla Issaaqa e Alla Yaaquuba›? Awa Alla wonaa Alla mayɓe ɓen, kono ko o Alla wurɓe ɓen.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Jamaa heɗinooɗo on ŋalɗi fii janndeeji ɗi Iisaa jannaynoo ɗin.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ɓay Fariisiyaaɓe ɓen humpitike wonde o fankinii Sadduusiyaaɓe ɓen, ɓe mottondiri.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Goɗɗo e maɓɓe, waawuɗo fii Sariya on, landii mo ɗunɗoo fii ndarndagol mo, o wi'i:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «Karamoko'en, ko yamiroore honde ɓuri mawnude ka Sariya?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Yo a yiɗir Alla Joomiraaɗo maa on ɓernde maa nden fow e wonkii maa kin fow e hakkil maa kin fow.
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ko ɗun woni yamiroore aranere nden e mawnde nden.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 E hino ɗimmere nden ko wa mayre: Yo a yiɗir ɲokondo maa on wano yiɗirɗaa hoore maa non.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Ko e ɗee yamirooje ɗoo ɗiɗi Sariya on fow e annabaaɓe ɓen tippi.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Nde tawnoo Fariisiyaaɓe ɓen no mooɓondiri, Iisaa landii ɓe ɗunɗoo,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 o wi'i: «Ko honɗun miijiɗon fii *Almasiihu on, ko o jurriya hombo?»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Ko honno Daawuuda noddiri mo Joomi? Ɓay ko Ruuhu Allaahu on ardii mo fewndo o wi'i:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‹Joomiraaɗo on daalani Joomi an on:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 «Si Daawuuda tigi wi'ii Almasiihu on ‹Joomi›, haray ko honno non Almasiihu on woniri jurriya makko?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Laatii hay gooto waawaali mo jaabaade hay kongol. Gila nden ɲande hay gooto suusaali landaade mo.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.