Mateus 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 «Ko fii laamu kammu ngun no wa'i wa jom galle, yaltuɗo bimbi law fii ƴettugol gollooɓe ko golla ka ngesa mun *wiiɲu.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Ɓe fotti e njoddi, ɲallal kala *dinaruuru. Onsay o immini ɓe ka ngesa makko wiiɲu.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 O yaltoyi ka walluhaa, o yi'i woɓɓe ka fottirde, tawi ɓen alaa waɗude hay huunde.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 O wi'i ɓen: ‹Onon kadi yahee ka ngesa an wiiɲu, mi yoɓiray on no haaniri.› Ɓen yahi.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 O yaltoyi kadi ka ado fanaa e ka ɓaawo fanaa, o waɗiri wano non.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 O yaltoyi kadi ka alansaraa, o tawi woɓɓe ka fottirde kadi, o wi'i ɓen: ‹Ko fii honɗun ɲallanɗon ɗoo, hay huunde on alaa waɗude?›
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Ɓen jaabii mo, ɓe wi'i: ‹Ko fii men heɓaali golle.› O wi'i ɓen kadi: ‹Awa, yahee ka ngesa an wiiɲu.›
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 «Ɓay niɓɓii, jom ngesa wiiɲu mban wi'i mbatulaajo mun on: ‹Noddu gollooɓe ɓen, yoɓaa ɓe njoddi maɓɓe ndin. Fuɗɗoraa ƴettaaɓe sakkitorun ɓen, sakkitoraa adaaɓe ƴetteede ɓen.›
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ƴettaaɓe ka alansaraa ɓen ari, mo kala e maɓɓe hendii dinaruuru.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Attaaɓe ƴetteede ɓen kadi ari, e hoore no sikka heɓay ko ɓuri ɗun. Kono kamɓe kadi mo bee e maɓɓe hendii dinaruuru.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Ɓay ɓe hendike, ɓe ŋurŋurti jom galle on,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 ɓe wi'i: ‹Ɓee sakkitiiɓe arude ko saa'i gooto pet golli! A fonnii ɓe e amen, menen ɓee tuɗiiɓe yangi e nguleendi ɲallal ngal peetu?›
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 O jaabii goɗɗo e maɓɓe, o wi'i: ‹Njaatigi an, mi janfaaki ma, hinaa en fottuno dinaruuru?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Ƴettu ko maa kon, yahaa. Ko e yiɗi an waɗi si miɗo jonnude sakkitiiɗo arude on wa ko maa kon.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 E hara mi newnanaaka waɗirgol ko mi jeyi kon no mi faaliraa woo? Kaa ko fii miɗo moƴƴi ndaarirtaa mi gite bonɗe?›
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 «Ko wano nii kadi ɓaawooɓe ɓen wontiroyta yeeso, yeesooɓe ɓen kadi wontiroya ɓaawo.»
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Fewndo ko ɓe yahata Yerusalaam, Iisaa pottini taalibaaɓe mun ɓen sappoo e ɗiɗo sera, o wi'i ɓe:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 «Awa hiɗen yahude Yerusalaam. Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen, ɓe happana mo wareede.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Ɓe watta mo e juuɗe ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen, ɓen jala mo, ɓe focca mo, ɓe fempa. Ɓawto ɗun o immintinoyee ka ɲalaande tammere.»
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Onsay yumma fayɓe Zabadii ɓen e ɓiɓɓe mun ɓen ɓadii Iisaa, ɓe jiccii fii toragol mo.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Kanko Iisaa o wi'i mo: «Ko honɗun faalaɗaa?»
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «On andaa ko wonɗon lan toraade. E hara on waaway yarirde jardukun tampere kun mi yarirta kun?»
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 O wi'i ɓe: «Ko goonga on yariray jardukun an kun. Kono fii jooɗoyagol ka ɲaamo an maa ka nano an, hinaa min yeɗata ɗun, kono ko Ben an yeɗata ɗun ɓe o eɓɓani fii ɗun ɓen.»
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Ɓay ɓeya taalibaaɓe sappo nanii ɗun, ɓe seytinani ɓen neene-gootooɓe ɗiɗo.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Onsay Iisaa noddi ɓe, o wi'i: «Hiɗon andi hooreeɓe ɗiya leƴƴi no laamori ɗi doole, awa kadi lamɓe maɓɓe ɓen no feƴƴintini laamu ngun e hoore maɓɓe.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Kono onon, wota on wa'u wa ɓen. Kala faalaaɗo wonde tedduɗo e hakkunde mon, yo wonu kurkaadu mon.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Awa kadi kala faalaaɗo wonde yeesoojo e hakkunde mon, yo wonu maccuɗo mon.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Ko wano non, *Ɓii-Aaden on ardaali fii kurkanegol, kono ko fii kurkanagol, okkitira ngurndan mun ɗan fii cottudi ɗuuɗuɓe.»
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Ɓay wonii ɓe yaltii Yeerikoo, jamaa ɗuuɗuɗo jokki mo kanko Iisaa.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Tawi bumɓe ɗiɗo no jooɗii ka sera laawol. Ɓe nani wonde Iisaa no feƴƴude, ɓe ewnii, ɓe wi'i: «Yurminee men, yo Koohoojo, ɓii Daawuuda!»
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Jamaa on feli ɓe fii yo ɓe fanku. Kono ɓe ɓurti ewnaade, wi'a: «Yurminee men, yo Koohoojo, ɓii Daawuuda!»
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Onsay Iisaa dartii, o noddi ɓe, o wi'i: «Ko honɗun faalaɗon yo mi waɗan on?»
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Ɓe wi'i mo: «Ko yo men wuntu, yo Koohoojo!»
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Iisaa yurmaa ɓe, o meemi gite maɓɓe ɗen. Ɓe wunti kisan, ɓe jokki mo.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.