Mateus 20

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Ko fii laamu kammu ngun no wa'i wa jom galle, yaltuɗo bimbi law fii ƴettugol gollooɓe ko golla ka ngesa mun *wiiɲu.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ɓe fotti e njoddi, ɲallal kala *dinaruuru. Onsay o immini ɓe ka ngesa makko wiiɲu.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 O yaltoyi ka walluhaa, o yi'i woɓɓe ka fottirde, tawi ɓen alaa waɗude hay huunde.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 O wi'i ɓen: ‹Onon kadi yahee ka ngesa an wiiɲu, mi yoɓiray on no haaniri.› Ɓen yahi.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 O yaltoyi kadi ka ado fanaa e ka ɓaawo fanaa, o waɗiri wano non.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 O yaltoyi kadi ka alansaraa, o tawi woɓɓe ka fottirde kadi, o wi'i ɓen: ‹Ko fii honɗun ɲallanɗon ɗoo, hay huunde on alaa waɗude?›
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Ɓen jaabii mo, ɓe wi'i: ‹Ko fii men heɓaali golle.› O wi'i ɓen kadi: ‹Awa, yahee ka ngesa an wiiɲu.›
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 «Ɓay niɓɓii, jom ngesa wiiɲu mban wi'i mbatulaajo mun on: ‹Noddu gollooɓe ɓen, yoɓaa ɓe njoddi maɓɓe ndin. Fuɗɗoraa ƴettaaɓe sakkitorun ɓen, sakkitoraa adaaɓe ƴetteede ɓen.›
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ƴettaaɓe ka alansaraa ɓen ari, mo kala e maɓɓe hendii dinaruuru.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Attaaɓe ƴetteede ɓen kadi ari, e hoore no sikka heɓay ko ɓuri ɗun. Kono kamɓe kadi mo bee e maɓɓe hendii dinaruuru.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ɓay ɓe hendike, ɓe ŋurŋurti jom galle on,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ɓe wi'i: ‹Ɓee sakkitiiɓe arude ko saa'i gooto pet golli! A fonnii ɓe e amen, menen ɓee tuɗiiɓe yangi e nguleendi ɲallal ngal peetu?›
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 O jaabii goɗɗo e maɓɓe, o wi'i: ‹Njaatigi an, mi janfaaki ma, hinaa en fottuno dinaruuru?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Ƴettu ko maa kon, yahaa. Ko e yiɗi an waɗi si miɗo jonnude sakkitiiɗo arude on wa ko maa kon.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 E hara mi newnanaaka waɗirgol ko mi jeyi kon no mi faaliraa woo? Kaa ko fii miɗo moƴƴi ndaarirtaa mi gite bonɗe?›
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 «Ko wano nii kadi ɓaawooɓe ɓen wontiroyta yeeso, yeesooɓe ɓen kadi wontiroya ɓaawo.»
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Fewndo ko ɓe yahata Yerusalaam, Iisaa pottini taalibaaɓe mun ɓen sappoo e ɗiɗo sera, o wi'i ɓe:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 «Awa hiɗen yahude Yerusalaam. Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen, ɓe happana mo wareede.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Ɓe watta mo e juuɗe ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen, ɓen jala mo, ɓe focca mo, ɓe fempa. Ɓawto ɗun o immintinoyee ka ɲalaande tammere.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Onsay yumma fayɓe Zabadii ɓen e ɓiɓɓe mun ɓen ɓadii Iisaa, ɓe jiccii fii toragol mo.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Kanko Iisaa o wi'i mo: «Ko honɗun faalaɗaa?»
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «On andaa ko wonɗon lan toraade. E hara on waaway yarirde jardukun tampere kun mi yarirta kun?»
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 O wi'i ɓe: «Ko goonga on yariray jardukun an kun. Kono fii jooɗoyagol ka ɲaamo an maa ka nano an, hinaa min yeɗata ɗun, kono ko Ben an yeɗata ɗun ɓe o eɓɓani fii ɗun ɓen.»
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ɓay ɓeya taalibaaɓe sappo nanii ɗun, ɓe seytinani ɓen neene-gootooɓe ɗiɗo.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Onsay Iisaa noddi ɓe, o wi'i: «Hiɗon andi hooreeɓe ɗiya leƴƴi no laamori ɗi doole, awa kadi lamɓe maɓɓe ɓen no feƴƴintini laamu ngun e hoore maɓɓe.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Kono onon, wota on wa'u wa ɓen. Kala faalaaɗo wonde tedduɗo e hakkunde mon, yo wonu kurkaadu mon.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Awa kadi kala faalaaɗo wonde yeesoojo e hakkunde mon, yo wonu maccuɗo mon.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ko wano non, *Ɓii-Aaden on ardaali fii kurkanegol, kono ko fii kurkanagol, okkitira ngurndan mun ɗan fii cottudi ɗuuɗuɓe.»
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ɓay wonii ɓe yaltii Yeerikoo, jamaa ɗuuɗuɗo jokki mo kanko Iisaa.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Tawi bumɓe ɗiɗo no jooɗii ka sera laawol. Ɓe nani wonde Iisaa no feƴƴude, ɓe ewnii, ɓe wi'i: «Yurminee men, yo Koohoojo, ɓii Daawuuda!»
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Jamaa on feli ɓe fii yo ɓe fanku. Kono ɓe ɓurti ewnaade, wi'a: «Yurminee men, yo Koohoojo, ɓii Daawuuda!»
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Onsay Iisaa dartii, o noddi ɓe, o wi'i: «Ko honɗun faalaɗon yo mi waɗan on?»
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Ɓe wi'i mo: «Ko yo men wuntu, yo Koohoojo!»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Iisaa yurmaa ɓe, o meemi gite maɓɓe ɗen. Ɓe wunti kisan, ɓe jokki mo.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.