Mateus 20
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 «Ko fii laamu kammu ngun no wa'i wa jom galle, yaltuɗo bimbi law fii ƴettugol gollooɓe ko golla ka ngesa mun *wiiɲu.
1 Jesus disse:
2 Ɓe fotti e njoddi, ɲallal kala *dinaruuru. Onsay o immini ɓe ka ngesa makko wiiɲu.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 O yaltoyi ka walluhaa, o yi'i woɓɓe ka fottirde, tawi ɓen alaa waɗude hay huunde.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 O wi'i ɓen: ‹Onon kadi yahee ka ngesa an wiiɲu, mi yoɓiray on no haaniri.› Ɓen yahi.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 O yaltoyi kadi ka ado fanaa e ka ɓaawo fanaa, o waɗiri wano non.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 O yaltoyi kadi ka alansaraa, o tawi woɓɓe ka fottirde kadi, o wi'i ɓen: ‹Ko fii honɗun ɲallanɗon ɗoo, hay huunde on alaa waɗude?›
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Ɓen jaabii mo, ɓe wi'i: ‹Ko fii men heɓaali golle.› O wi'i ɓen kadi: ‹Awa, yahee ka ngesa an wiiɲu.›
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 «Ɓay niɓɓii, jom ngesa wiiɲu mban wi'i mbatulaajo mun on: ‹Noddu gollooɓe ɓen, yoɓaa ɓe njoddi maɓɓe ndin. Fuɗɗoraa ƴettaaɓe sakkitorun ɓen, sakkitoraa adaaɓe ƴetteede ɓen.›
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Ƴettaaɓe ka alansaraa ɓen ari, mo kala e maɓɓe hendii dinaruuru.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Attaaɓe ƴetteede ɓen kadi ari, e hoore no sikka heɓay ko ɓuri ɗun. Kono kamɓe kadi mo bee e maɓɓe hendii dinaruuru.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Ɓay ɓe hendike, ɓe ŋurŋurti jom galle on,
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 ɓe wi'i: ‹Ɓee sakkitiiɓe arude ko saa'i gooto pet golli! A fonnii ɓe e amen, menen ɓee tuɗiiɓe yangi e nguleendi ɲallal ngal peetu?›
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 O jaabii goɗɗo e maɓɓe, o wi'i: ‹Njaatigi an, mi janfaaki ma, hinaa en fottuno dinaruuru?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Ƴettu ko maa kon, yahaa. Ko e yiɗi an waɗi si miɗo jonnude sakkitiiɗo arude on wa ko maa kon.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 E hara mi newnanaaka waɗirgol ko mi jeyi kon no mi faaliraa woo? Kaa ko fii miɗo moƴƴi ndaarirtaa mi gite bonɗe?›
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 «Ko wano nii kadi ɓaawooɓe ɓen wontiroyta yeeso, yeesooɓe ɓen kadi wontiroya ɓaawo.»
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Fewndo ko ɓe yahata Yerusalaam, Iisaa pottini taalibaaɓe mun ɓen sappoo e ɗiɗo sera, o wi'i ɓe:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 «Awa hiɗen yahude Yerusalaam. Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen, ɓe happana mo wareede.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Ɓe watta mo e juuɗe ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen, ɓen jala mo, ɓe focca mo, ɓe fempa. Ɓawto ɗun o immintinoyee ka ɲalaande tammere.»
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Onsay yumma fayɓe Zabadii ɓen e ɓiɓɓe mun ɓen ɓadii Iisaa, ɓe jiccii fii toragol mo.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Kanko Iisaa o wi'i mo: «Ko honɗun faalaɗaa?»
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «On andaa ko wonɗon lan toraade. E hara on waaway yarirde jardukun tampere kun mi yarirta kun?»
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 O wi'i ɓe: «Ko goonga on yariray jardukun an kun. Kono fii jooɗoyagol ka ɲaamo an maa ka nano an, hinaa min yeɗata ɗun, kono ko Ben an yeɗata ɗun ɓe o eɓɓani fii ɗun ɓen.»
23 Então Jesus disse:
24 Ɓay ɓeya taalibaaɓe sappo nanii ɗun, ɓe seytinani ɓen neene-gootooɓe ɗiɗo.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Onsay Iisaa noddi ɓe, o wi'i: «Hiɗon andi hooreeɓe ɗiya leƴƴi no laamori ɗi doole, awa kadi lamɓe maɓɓe ɓen no feƴƴintini laamu ngun e hoore maɓɓe.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Kono onon, wota on wa'u wa ɓen. Kala faalaaɗo wonde tedduɗo e hakkunde mon, yo wonu kurkaadu mon.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Awa kadi kala faalaaɗo wonde yeesoojo e hakkunde mon, yo wonu maccuɗo mon.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Ko wano non, *Ɓii-Aaden on ardaali fii kurkanegol, kono ko fii kurkanagol, okkitira ngurndan mun ɗan fii cottudi ɗuuɗuɓe.»
28 Porque até o
29 Ɓay wonii ɓe yaltii Yeerikoo, jamaa ɗuuɗuɗo jokki mo kanko Iisaa.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Tawi bumɓe ɗiɗo no jooɗii ka sera laawol. Ɓe nani wonde Iisaa no feƴƴude, ɓe ewnii, ɓe wi'i: «Yurminee men, yo Koohoojo, ɓii Daawuuda!»
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Jamaa on feli ɓe fii yo ɓe fanku. Kono ɓe ɓurti ewnaade, wi'a: «Yurminee men, yo Koohoojo, ɓii Daawuuda!»
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Onsay Iisaa dartii, o noddi ɓe, o wi'i: «Ko honɗun faalaɗon yo mi waɗan on?»
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Ɓe wi'i mo: «Ko yo men wuntu, yo Koohoojo!»
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Iisaa yurmaa ɓe, o meemi gite maɓɓe ɗen. Ɓe wunti kisan, ɓe jokki mo.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.