Mateus 14
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT
1 Ko e on saa'i ɗon, *Heroodu lanɗo diiwal Jaliilu ngal nani fii Iisaa no wowlee.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 O wi'i kurkaaduuɓe makko ɓen: «Ko Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on nii! O immitike e hakkunde mayɓe ɓen! Ko ɗun waɗi si himo mari bawgal waɗugol kaawakeeji moƴƴi!»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Ko Heroodu wi'irnoo ɗun ko ɓay hari o nangiino Yaayaa, o jolkii mo, o waɗii e kaso sabu oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya, ɓeyngu Filiipu, yumma-gooto makko on nun kanko Heroodu,
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 ko fii hari Yaayaa wi'ii mo kanko Heroodu wonde daganaaki mo ka o ƴetta on debbo.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 O faalaa mo warude, kono o huli jamaa on, ko fii hari hiɓe jogori Yaayaa wa annabaajo.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Kono e nder ɲalaande anditugol jibineede makko nden kanko Heroodu, jiwo Heroodiiya on ami e hakkunde saatinaaɓe ɓen. Ɗun weli Heroodu
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 haa o fodi on jiwo e hoore woondoore wonde o waɗanay mo kala ko o torii mo fewndo ɗon.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Tippude e ko yumma makko kanko jiwo on lowi mo kon, on jiwo wi'i: «Jonnan ɗoo hoore Yaayaa lootoowo maande tuubuubuyee on nden, hara hinde tumbaa e miran.»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Onsay lanɗo on aani. Kono sabu woondooje makko ɗen, e ɓe o saatinnoo ɓen, o yamiri yo nde jonne mo.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 O immini ko taƴoya hoore Yaayaa nden ka kaso,
10 João foi decapitado na prisão,
11 nde addaa e miran, ɗun jonnaa jiwo on, kanko kadi o naɓani nde yumma makko.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Onsay taalibaaɓe Yaayaa ɓen ari, ƴetti furee makko on, surroyi. Ɓe yahi, ɓe humpitoyi Iisaa.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ɓay Iisaa nanii ɗun, o iwi ɗon e laana ndiyan, kanko tun o yahi e nokkuure wulɗinnde. Jamaa on humpitii ɗun, ɓe iwi ka ca'e, ɓe seppi, ɓe jokki mo.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ɓay o iwii ka laana, o yi'i jamaa moolanaaɗo, o yurmaa ɓe, o ɲawndi ɲawɓe wonnooɓe ɗon ɓen.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ɓay niɓɓii, taalibaaɓe ɓen ɓadii mo, wi'i: «Ɗoo ko nokkuure wulɗinnde nii, ɲallal ngal pooɗike. Accitee jamaa on, ɓe yaha ka koɗooli, ɓe ɗaɓɓa ko ɓe ɲaama.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Jaraa ka ɓe yaha. Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Kono ɓe wi'i mo: «Ko bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi pet men mari ɗoo!»
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Kanko kadi o wi'i ɓe: «Addanee lan ɗunɗoo.»
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Onsay o yamiri jamaaji ɗin yo ɓe jooɗo ka huɗo. O ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite ɗen, o fewtini ka kammu. O du'ii, o taƴiti bireedi on, o jonni taalibaaɓe ɓen, taalibaaɓe ɓen hewtini jamaa on.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Fow ɲaami haa haari. Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi tew kunte ko lutti.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Tawi ɓen ɲaamuɓe ko wa ɓe worɓe guluuje njowo, hara rewɓe e fayɓe lintaaka.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ɓawto ɗun kisan, Iisaa yamiri taalibaaɓe mun ɓen yo ɓe bako ka laana, ɓe hikkoo yeeso makko, ɓe lumba gaɗa fewndo o yiltata jamaa on.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ɓay wonii o yiltii ɓe, o ƴawi ka fello fii juulugol toroo ka weddii. Ɓay niɓɓii, tawi ko kanko tun woni ɗon.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Tawi laana kan woɗɗitorii leydi ndin wa palanɗe teemeɗɗe, awa kadi morlooɗe ndiyan ɗan no piyaade e makka, ko fii hari hika tiindondiri e hendu ndun.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ka subaka, Iisaa sutori e maɓɓe, himo seppa ka hoore ndiyan.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii himo seppa ka hoore ndiyan, ɓe huli, ɓe wi'i: «Ko mbeelu!» E nder kulol maɓɓe ngol ɓe sonki.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Iisaa wi'i ɓe kisan: «Hoolee, ko min nii! Wota on hulu!»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Onsay Petruusu jaabii mo, wi'i: «Si tawii ko onon, yo Koohoojo, yamiree lan yo mi rewu ka hoore ndiyan, mi yaha ka wonɗon ton.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Iisaa wi'i mo: «Aru!»
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Kono ɓay o yi'ii ko hendu ndun tiiɗi kon, o huli. Tun o fuɗɗii mutude, o sonki, o wi'i: «Dandee lan, yo Koohoojo!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Iisaa fonti jungo mun ngon, nangi mo, o wi'i: «Ko an yo fanɗa-gomɗinaljo, ko honɗun sikkitantoɗaa?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Onsay ɓe ƴawi ka laana, hendu ndun deƴƴiti.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Wonnooɓe ka laana ɓen sujjani mo, wi'i: «Ka haqiiqa, ko a *Ɓiɗɗo Alla!»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Ɓay ɓe gaynii lumbude weendu ndun, ɓe hewti Jaani-Saarata.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Yimɓe nden nokkuure anditi Iisaa, ɓe nuli e baŋŋeeji ɗon ɗin fow. Ɓe addani mo ɲawɓe ɓen fow,
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 ɓe jeeji mo yo o newnan ɓe tun ɓe meema kombol dolokke makko on, onsay meemunooɓe mo ɓen fow ndikki.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.