Mateus 14
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA
1 Ko e on saa'i ɗon, *Heroodu lanɗo diiwal Jaliilu ngal nani fii Iisaa no wowlee.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 O wi'i kurkaaduuɓe makko ɓen: «Ko Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on nii! O immitike e hakkunde mayɓe ɓen! Ko ɗun waɗi si himo mari bawgal waɗugol kaawakeeji moƴƴi!»
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 Ko Heroodu wi'irnoo ɗun ko ɓay hari o nangiino Yaayaa, o jolkii mo, o waɗii e kaso sabu oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya, ɓeyngu Filiipu, yumma-gooto makko on nun kanko Heroodu,
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 ko fii hari Yaayaa wi'ii mo kanko Heroodu wonde daganaaki mo ka o ƴetta on debbo.
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 O faalaa mo warude, kono o huli jamaa on, ko fii hari hiɓe jogori Yaayaa wa annabaajo.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Kono e nder ɲalaande anditugol jibineede makko nden kanko Heroodu, jiwo Heroodiiya on ami e hakkunde saatinaaɓe ɓen. Ɗun weli Heroodu
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 haa o fodi on jiwo e hoore woondoore wonde o waɗanay mo kala ko o torii mo fewndo ɗon.
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Tippude e ko yumma makko kanko jiwo on lowi mo kon, on jiwo wi'i: «Jonnan ɗoo hoore Yaayaa lootoowo maande tuubuubuyee on nden, hara hinde tumbaa e miran.»
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Onsay lanɗo on aani. Kono sabu woondooje makko ɗen, e ɓe o saatinnoo ɓen, o yamiri yo nde jonne mo.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 O immini ko taƴoya hoore Yaayaa nden ka kaso,
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 nde addaa e miran, ɗun jonnaa jiwo on, kanko kadi o naɓani nde yumma makko.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Onsay taalibaaɓe Yaayaa ɓen ari, ƴetti furee makko on, surroyi. Ɓe yahi, ɓe humpitoyi Iisaa.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Ɓay Iisaa nanii ɗun, o iwi ɗon e laana ndiyan, kanko tun o yahi e nokkuure wulɗinnde. Jamaa on humpitii ɗun, ɓe iwi ka ca'e, ɓe seppi, ɓe jokki mo.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Ɓay o iwii ka laana, o yi'i jamaa moolanaaɗo, o yurmaa ɓe, o ɲawndi ɲawɓe wonnooɓe ɗon ɓen.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Ɓay niɓɓii, taalibaaɓe ɓen ɓadii mo, wi'i: «Ɗoo ko nokkuure wulɗinnde nii, ɲallal ngal pooɗike. Accitee jamaa on, ɓe yaha ka koɗooli, ɓe ɗaɓɓa ko ɓe ɲaama.»
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Jaraa ka ɓe yaha. Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Kono ɓe wi'i mo: «Ko bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi pet men mari ɗoo!»
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Kanko kadi o wi'i ɓe: «Addanee lan ɗunɗoo.»
18 Então Jesus disse:
19 Onsay o yamiri jamaaji ɗin yo ɓe jooɗo ka huɗo. O ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite ɗen, o fewtini ka kammu. O du'ii, o taƴiti bireedi on, o jonni taalibaaɓe ɓen, taalibaaɓe ɓen hewtini jamaa on.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Fow ɲaami haa haari. Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi tew kunte ko lutti.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Tawi ɓen ɲaamuɓe ko wa ɓe worɓe guluuje njowo, hara rewɓe e fayɓe lintaaka.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Ɓawto ɗun kisan, Iisaa yamiri taalibaaɓe mun ɓen yo ɓe bako ka laana, ɓe hikkoo yeeso makko, ɓe lumba gaɗa fewndo o yiltata jamaa on.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ɓay wonii o yiltii ɓe, o ƴawi ka fello fii juulugol toroo ka weddii. Ɓay niɓɓii, tawi ko kanko tun woni ɗon.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Tawi laana kan woɗɗitorii leydi ndin wa palanɗe teemeɗɗe, awa kadi morlooɗe ndiyan ɗan no piyaade e makka, ko fii hari hika tiindondiri e hendu ndun.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ka subaka, Iisaa sutori e maɓɓe, himo seppa ka hoore ndiyan.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii himo seppa ka hoore ndiyan, ɓe huli, ɓe wi'i: «Ko mbeelu!» E nder kulol maɓɓe ngol ɓe sonki.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Iisaa wi'i ɓe kisan: «Hoolee, ko min nii! Wota on hulu!»
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Onsay Petruusu jaabii mo, wi'i: «Si tawii ko onon, yo Koohoojo, yamiree lan yo mi rewu ka hoore ndiyan, mi yaha ka wonɗon ton.»
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Iisaa wi'i mo: «Aru!»
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Kono ɓay o yi'ii ko hendu ndun tiiɗi kon, o huli. Tun o fuɗɗii mutude, o sonki, o wi'i: «Dandee lan, yo Koohoojo!»
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Iisaa fonti jungo mun ngon, nangi mo, o wi'i: «Ko an yo fanɗa-gomɗinaljo, ko honɗun sikkitantoɗaa?»
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Onsay ɓe ƴawi ka laana, hendu ndun deƴƴiti.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Wonnooɓe ka laana ɓen sujjani mo, wi'i: «Ka haqiiqa, ko a *Ɓiɗɗo Alla!»
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Ɓay ɓe gaynii lumbude weendu ndun, ɓe hewti Jaani-Saarata.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Yimɓe nden nokkuure anditi Iisaa, ɓe nuli e baŋŋeeji ɗon ɗin fow. Ɓe addani mo ɲawɓe ɓen fow,
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 ɓe jeeji mo yo o newnan ɓe tun ɓe meema kombol dolokke makko on, onsay meemunooɓe mo ɓen fow ndikki.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.