Mateus 14
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 Ko e on saa'i ɗon, *Heroodu lanɗo diiwal Jaliilu ngal nani fii Iisaa no wowlee.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 O wi'i kurkaaduuɓe makko ɓen: «Ko Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on nii! O immitike e hakkunde mayɓe ɓen! Ko ɗun waɗi si himo mari bawgal waɗugol kaawakeeji moƴƴi!»
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Ko Heroodu wi'irnoo ɗun ko ɓay hari o nangiino Yaayaa, o jolkii mo, o waɗii e kaso sabu oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya, ɓeyngu Filiipu, yumma-gooto makko on nun kanko Heroodu,
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 ko fii hari Yaayaa wi'ii mo kanko Heroodu wonde daganaaki mo ka o ƴetta on debbo.
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 O faalaa mo warude, kono o huli jamaa on, ko fii hari hiɓe jogori Yaayaa wa annabaajo.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Kono e nder ɲalaande anditugol jibineede makko nden kanko Heroodu, jiwo Heroodiiya on ami e hakkunde saatinaaɓe ɓen. Ɗun weli Heroodu
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 haa o fodi on jiwo e hoore woondoore wonde o waɗanay mo kala ko o torii mo fewndo ɗon.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Tippude e ko yumma makko kanko jiwo on lowi mo kon, on jiwo wi'i: «Jonnan ɗoo hoore Yaayaa lootoowo maande tuubuubuyee on nden, hara hinde tumbaa e miran.»
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Onsay lanɗo on aani. Kono sabu woondooje makko ɗen, e ɓe o saatinnoo ɓen, o yamiri yo nde jonne mo.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 O immini ko taƴoya hoore Yaayaa nden ka kaso,
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 nde addaa e miran, ɗun jonnaa jiwo on, kanko kadi o naɓani nde yumma makko.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Onsay taalibaaɓe Yaayaa ɓen ari, ƴetti furee makko on, surroyi. Ɓe yahi, ɓe humpitoyi Iisaa.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Ɓay Iisaa nanii ɗun, o iwi ɗon e laana ndiyan, kanko tun o yahi e nokkuure wulɗinnde. Jamaa on humpitii ɗun, ɓe iwi ka ca'e, ɓe seppi, ɓe jokki mo.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Ɓay o iwii ka laana, o yi'i jamaa moolanaaɗo, o yurmaa ɓe, o ɲawndi ɲawɓe wonnooɓe ɗon ɓen.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Ɓay niɓɓii, taalibaaɓe ɓen ɓadii mo, wi'i: «Ɗoo ko nokkuure wulɗinnde nii, ɲallal ngal pooɗike. Accitee jamaa on, ɓe yaha ka koɗooli, ɓe ɗaɓɓa ko ɓe ɲaama.»
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Jaraa ka ɓe yaha. Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Kono ɓe wi'i mo: «Ko bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi pet men mari ɗoo!»
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Kanko kadi o wi'i ɓe: «Addanee lan ɗunɗoo.»
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Onsay o yamiri jamaaji ɗin yo ɓe jooɗo ka huɗo. O ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite ɗen, o fewtini ka kammu. O du'ii, o taƴiti bireedi on, o jonni taalibaaɓe ɓen, taalibaaɓe ɓen hewtini jamaa on.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Fow ɲaami haa haari. Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi tew kunte ko lutti.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Tawi ɓen ɲaamuɓe ko wa ɓe worɓe guluuje njowo, hara rewɓe e fayɓe lintaaka.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Ɓawto ɗun kisan, Iisaa yamiri taalibaaɓe mun ɓen yo ɓe bako ka laana, ɓe hikkoo yeeso makko, ɓe lumba gaɗa fewndo o yiltata jamaa on.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Ɓay wonii o yiltii ɓe, o ƴawi ka fello fii juulugol toroo ka weddii. Ɓay niɓɓii, tawi ko kanko tun woni ɗon.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Tawi laana kan woɗɗitorii leydi ndin wa palanɗe teemeɗɗe, awa kadi morlooɗe ndiyan ɗan no piyaade e makka, ko fii hari hika tiindondiri e hendu ndun.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Ka subaka, Iisaa sutori e maɓɓe, himo seppa ka hoore ndiyan.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii himo seppa ka hoore ndiyan, ɓe huli, ɓe wi'i: «Ko mbeelu!» E nder kulol maɓɓe ngol ɓe sonki.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Iisaa wi'i ɓe kisan: «Hoolee, ko min nii! Wota on hulu!»
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Onsay Petruusu jaabii mo, wi'i: «Si tawii ko onon, yo Koohoojo, yamiree lan yo mi rewu ka hoore ndiyan, mi yaha ka wonɗon ton.»
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Iisaa wi'i mo: «Aru!»
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Kono ɓay o yi'ii ko hendu ndun tiiɗi kon, o huli. Tun o fuɗɗii mutude, o sonki, o wi'i: «Dandee lan, yo Koohoojo!»
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Iisaa fonti jungo mun ngon, nangi mo, o wi'i: «Ko an yo fanɗa-gomɗinaljo, ko honɗun sikkitantoɗaa?»
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Onsay ɓe ƴawi ka laana, hendu ndun deƴƴiti.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Wonnooɓe ka laana ɓen sujjani mo, wi'i: «Ka haqiiqa, ko a *Ɓiɗɗo Alla!»
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ɓay ɓe gaynii lumbude weendu ndun, ɓe hewti Jaani-Saarata.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Yimɓe nden nokkuure anditi Iisaa, ɓe nuli e baŋŋeeji ɗon ɗin fow. Ɓe addani mo ɲawɓe ɓen fow,
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 ɓe jeeji mo yo o newnan ɓe tun ɓe meema kombol dolokke makko on, onsay meemunooɓe mo ɓen fow ndikki.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.