Marcos 9
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVI
1 O wi'i ɓe kadi: «Ka haqiiqa mi andinii on, no woodi woɓɓe e mon onon wonɓe ɗoo ɓen, ɓe maayataa ado ɓe yi'ude *laamu Alla ngun no ardi e doole.»
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Balɗe jeegoo ɓawto ɗun, Iisaa ƴetti Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna, o naɓi ɓe kamɓe tun e hoore fello toowungo. Mbaadi makko ndin waylii yeeso maɓɓe,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 conci makko ɗin jalbi. Hakkee ko ɗi rawni alaa wuppoowo e hoore ndii leydi laɓɓiniroowo non.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Iiliiya e Muusaa feeɲani ɓe, ɓe woni e yewtidugol e makko kanko Iisaa.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Onsay Petruusu ƴetti haala kan, o wi'i Iisaa: «Karamoko'en, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Darnen togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.»
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 (Tawi kanko Petruusu o andaa ko o woni wowlude, ko fii hari kamɓe tato kulol heewii e maɓɓe.)
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Tun duulere ari buumi ɓe. Onsay hawa yalti ka duulere, wi'i: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an yiɗaaɗo. Heɗitee mo!»
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Tun taalibaaɓe ɓen ndaari binde ɗon, ɓe yi'itaali hay gooto, si hinaa kamɓe tun e Iisaa.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 E nder ko ɓe tippotoo kon ka fello, Iisaa yamiri ɓe wota ɓe wowlan hay gooto ko ɓe yi'i kon, haa nde *Ɓii-Aaden on immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen woo.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ɓe maanditii ngol kongol e nder yeddondirgol hakkunde maɓɓe, hiɓe wi'a: «Ko honɗun woni immitagol e hakkunde mayɓe ɓen?»
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Onsay taalibaaɓe ɓen landii mo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'anta wonde ko Iiliiya haani arude taho?»
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goonga Iiliiya aray taho, wattitoo fow. Ko honɗun windii fii Ɓii-Aaden on? Hinaa o tampay fota, o wikkee?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Kono mi andinii on Iiliiya ariino, kono ɓe waɗiri mo no ɓe faaliraa non, wano windori fii makko non.»
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Ɓay ɓe hewtitii takko taalibaaɓe ɓen, ɓe yi'i jamaa ɗuuɗuɗo e jannooɓe fii Sariya on takko maɓɓe no yeddondira e maɓɓe.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 No jamaa on yiirunoo Iisaa, ɓe ŋalɗi fota, ɓe dogi fii hiwroyagol mo.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Kanko Iisaa o landii ɓe, o wi'i: «Ko e hoore honɗun wonɗon yeddondirde e maɓɓe?»
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Onsay gorko goo e nder jamaa on jaabii mo wi'i: «Karamoko'en, mi addanii on oo ɓiɗɗo an gorko, mo jinnawii mbobinɗinayngii nangi.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Tuma ngii nangi mo woo, ngii liɓay mo ka leydi, o yaltina ngurda, o ŋatindira ɲiiƴe ɗen, o yoora ken. Mi torike taalibaaɓe mon ɓen raɗagol ngii jinnawii, kono ɓe waawaali.»
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Onon ko on jamaanu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon? E ko haa honde tuma mi muɲɲantoo on? Addanee lan mo ɗoo.»
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Onsay ɓe addani mo mo. No paykun kun yiirunoo Iisaa, jinnawii ngin iirini kun, kun yani ka leydi, kun woni e tallagol, yaltina ngurda.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Onsay Iisaa landii ben paykun kun: «Ko gila honde tuma ɗun hewtitii kun?»
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Awa kadi soono woo jinnawii ngin bugoto kun ka yiite e ka ndiyan fii mulugol kun. Kono si tawii hiɗon waawi goɗɗun, yurmee men, wallon men!»
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Iisaa kadi wi'i mo: «Wi'uɗaa si miɗo waawi! Fow no newanii gomɗinɗo!»
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Tun ben paykun kun ewnii, wi'i: «Miɗo gomɗini! Kono wallitee lan ko fii gomɗinal an ngal no ŋakkanimmi!»
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Ɓay Iisaa yi'ii jamaa on no doga, ara e maɓɓe, onsay o toŋani jinnawii ngin, o wi'i: «Ko an, yo jinnawii mbobinɗinayngii, mi wi'ii ma yo a yaltu e makko, wota a naatitu e makko hande kadi!»
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Onsay ngii haaci, e hoore iiringol kun ko tiiɗi, ngii yalti e makkun. Paykun kun wa'i wa maykun, haa ɗuuɗuɓe wi'i: «Kun maayii!»
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Kono Iisaa jogii kun, immini, kun darii.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Ɓay wonii Iisaa naatii ka suudu, taalibaaɓe makko ɓen landii mo e gundoo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun menen men waawaali raɗaade ngii jinnawii?»
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 O wi'i ɓe: «Sifa ngii jinnawii, ko toragol Alla tun waawata ngii yaltinde.»
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Onsay ɓe iwi ɗon, ɓe taƴitoyi Jaliilu. Tawi Iisaa faalaaka andee ko honto o woni,
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 ko fii hari himo jannude taalibaaɓe makko ɓen, o wi'a ɓe: «Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe yimɓe ɓen, ɓe wara mo. Balɗe tati ɓawto maygol makko, o immitoo.»
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Kono hari taalibaaɓe ɓen alaa faamude ɗin konguɗi, awa kadi ɓe huli landitagol mo ɗi.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Onsay ɓe hewti Kafernahuum. Ɓay ɓe naatii ka suudu, Iisaa landii ɓe, wi'i: «Ko e hoore honɗun wonnoɗon yeddondirde ka laawol?»
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Kono ɓe deƴƴi, ko fii hari ka laawol ɓe yewtidii fii andugol ko hombo ɓuri teddude.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Onsay kanko Iisaa o jooɗii, o noddi sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, o wi'i ɓe: «Mo no faalaa wonude arano, o wonay sakkitoro e ɗi fow, kurkaadu fow.»
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Onsay o ƴetti paykun, o joɗɗini kun hakkunde maɓɓe. Ɓay o hirbike kun, o wi'i ɓe:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Kala jaɓuɗo paykun tosokun e innde an, haray ko min tigi o jaɓi. Awa-le kala jaɓuɗo lan, haray hinaa min tigi o jaɓi, kono ko Nuluɗo lan on.»
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Onsay Yuuhanna wi'i mo: «Karamoko'en, men yi'ii goɗɗo no raɗoo jinnaaji e innde mo'on. Men toŋani mo ɗun ɓay o wondaa e amen fii jokkugol on.»
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Kono Iisaa wi'i: «Wota on toŋan mo ɗun. Ko fii hay gooto waawataa waɗude kaawake moƴƴo e innde an, yiltoo kisan ɓawto ɗun, wowlammi ko boni.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Ko fii kala mo wonaa gaɲo men, haray ko giɗo men.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Awa kadi, kala okkorɗo on ndiyan yareteeɗan e innde an min, fii ko on ɓe *Almasiihu on, ka haqiiqa mi andinii on o faɗataa mbarjaari makko ndin few.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 «Kono on mo woni sabu feggingol gokkun e koy paykoy gomɗinkoy lan, haray ko ɓuri mo moƴƴande ko kolmbireede tuntere hayre, o bugee ka baharu.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 — ausente —
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Si tawii-le yiitere maa nden wonay sabu haa feggoɗaa, haray awu nde. Ko fii no ɓuru-maa moƴƴande ka naataa ka *laamateeri Alla hara ko mo a yiitere wootere, edii a jogaade gite ɗiɗi, bugeɗaa ka jahannama
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 ka gilɗi maɓɓe ɗin maayataa ɗon e ka yiite ngen ɗaanotaako ɗon.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 «Ko fii kala neɗɗo lensinirte yiite.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Lanɗan ko huunde moƴƴere, kono si dakamme majjan on iwii, haray ko honno dakamme majjan on wattirtee? Waɗee lanɗan e mon onon tigi, wondon e hoore ɓuttu.»
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.