Marcos 9
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ
1 O wi'i ɓe kadi: «Ka haqiiqa mi andinii on, no woodi woɓɓe e mon onon wonɓe ɗoo ɓen, ɓe maayataa ado ɓe yi'ude *laamu Alla ngun no ardi e doole.»
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Balɗe jeegoo ɓawto ɗun, Iisaa ƴetti Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna, o naɓi ɓe kamɓe tun e hoore fello toowungo. Mbaadi makko ndin waylii yeeso maɓɓe,
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 conci makko ɗin jalbi. Hakkee ko ɗi rawni alaa wuppoowo e hoore ndii leydi laɓɓiniroowo non.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Iiliiya e Muusaa feeɲani ɓe, ɓe woni e yewtidugol e makko kanko Iisaa.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Onsay Petruusu ƴetti haala kan, o wi'i Iisaa: «Karamoko'en, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Darnen togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.»
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 (Tawi kanko Petruusu o andaa ko o woni wowlude, ko fii hari kamɓe tato kulol heewii e maɓɓe.)
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Tun duulere ari buumi ɓe. Onsay hawa yalti ka duulere, wi'i: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an yiɗaaɗo. Heɗitee mo!»
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Tun taalibaaɓe ɓen ndaari binde ɗon, ɓe yi'itaali hay gooto, si hinaa kamɓe tun e Iisaa.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 E nder ko ɓe tippotoo kon ka fello, Iisaa yamiri ɓe wota ɓe wowlan hay gooto ko ɓe yi'i kon, haa nde *Ɓii-Aaden on immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen woo.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ɓe maanditii ngol kongol e nder yeddondirgol hakkunde maɓɓe, hiɓe wi'a: «Ko honɗun woni immitagol e hakkunde mayɓe ɓen?»
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Onsay taalibaaɓe ɓen landii mo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'anta wonde ko Iiliiya haani arude taho?»
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goonga Iiliiya aray taho, wattitoo fow. Ko honɗun windii fii Ɓii-Aaden on? Hinaa o tampay fota, o wikkee?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Kono mi andinii on Iiliiya ariino, kono ɓe waɗiri mo no ɓe faaliraa non, wano windori fii makko non.»
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Ɓay ɓe hewtitii takko taalibaaɓe ɓen, ɓe yi'i jamaa ɗuuɗuɗo e jannooɓe fii Sariya on takko maɓɓe no yeddondira e maɓɓe.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 No jamaa on yiirunoo Iisaa, ɓe ŋalɗi fota, ɓe dogi fii hiwroyagol mo.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Kanko Iisaa o landii ɓe, o wi'i: «Ko e hoore honɗun wonɗon yeddondirde e maɓɓe?»
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Onsay gorko goo e nder jamaa on jaabii mo wi'i: «Karamoko'en, mi addanii on oo ɓiɗɗo an gorko, mo jinnawii mbobinɗinayngii nangi.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Tuma ngii nangi mo woo, ngii liɓay mo ka leydi, o yaltina ngurda, o ŋatindira ɲiiƴe ɗen, o yoora ken. Mi torike taalibaaɓe mon ɓen raɗagol ngii jinnawii, kono ɓe waawaali.»
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Onon ko on jamaanu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon? E ko haa honde tuma mi muɲɲantoo on? Addanee lan mo ɗoo.»
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Onsay ɓe addani mo mo. No paykun kun yiirunoo Iisaa, jinnawii ngin iirini kun, kun yani ka leydi, kun woni e tallagol, yaltina ngurda.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Onsay Iisaa landii ben paykun kun: «Ko gila honde tuma ɗun hewtitii kun?»
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Awa kadi soono woo jinnawii ngin bugoto kun ka yiite e ka ndiyan fii mulugol kun. Kono si tawii hiɗon waawi goɗɗun, yurmee men, wallon men!»
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Iisaa kadi wi'i mo: «Wi'uɗaa si miɗo waawi! Fow no newanii gomɗinɗo!»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Tun ben paykun kun ewnii, wi'i: «Miɗo gomɗini! Kono wallitee lan ko fii gomɗinal an ngal no ŋakkanimmi!»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Ɓay Iisaa yi'ii jamaa on no doga, ara e maɓɓe, onsay o toŋani jinnawii ngin, o wi'i: «Ko an, yo jinnawii mbobinɗinayngii, mi wi'ii ma yo a yaltu e makko, wota a naatitu e makko hande kadi!»
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Onsay ngii haaci, e hoore iiringol kun ko tiiɗi, ngii yalti e makkun. Paykun kun wa'i wa maykun, haa ɗuuɗuɓe wi'i: «Kun maayii!»
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Kono Iisaa jogii kun, immini, kun darii.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Ɓay wonii Iisaa naatii ka suudu, taalibaaɓe makko ɓen landii mo e gundoo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun menen men waawaali raɗaade ngii jinnawii?»
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 O wi'i ɓe: «Sifa ngii jinnawii, ko toragol Alla tun waawata ngii yaltinde.»
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Onsay ɓe iwi ɗon, ɓe taƴitoyi Jaliilu. Tawi Iisaa faalaaka andee ko honto o woni,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 ko fii hari himo jannude taalibaaɓe makko ɓen, o wi'a ɓe: «Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe yimɓe ɓen, ɓe wara mo. Balɗe tati ɓawto maygol makko, o immitoo.»
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Kono hari taalibaaɓe ɓen alaa faamude ɗin konguɗi, awa kadi ɓe huli landitagol mo ɗi.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Onsay ɓe hewti Kafernahuum. Ɓay ɓe naatii ka suudu, Iisaa landii ɓe, wi'i: «Ko e hoore honɗun wonnoɗon yeddondirde ka laawol?»
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Kono ɓe deƴƴi, ko fii hari ka laawol ɓe yewtidii fii andugol ko hombo ɓuri teddude.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Onsay kanko Iisaa o jooɗii, o noddi sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, o wi'i ɓe: «Mo no faalaa wonude arano, o wonay sakkitoro e ɗi fow, kurkaadu fow.»
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Onsay o ƴetti paykun, o joɗɗini kun hakkunde maɓɓe. Ɓay o hirbike kun, o wi'i ɓe:
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 «Kala jaɓuɗo paykun tosokun e innde an, haray ko min tigi o jaɓi. Awa-le kala jaɓuɗo lan, haray hinaa min tigi o jaɓi, kono ko Nuluɗo lan on.»
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Onsay Yuuhanna wi'i mo: «Karamoko'en, men yi'ii goɗɗo no raɗoo jinnaaji e innde mo'on. Men toŋani mo ɗun ɓay o wondaa e amen fii jokkugol on.»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Kono Iisaa wi'i: «Wota on toŋan mo ɗun. Ko fii hay gooto waawataa waɗude kaawake moƴƴo e innde an, yiltoo kisan ɓawto ɗun, wowlammi ko boni.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Ko fii kala mo wonaa gaɲo men, haray ko giɗo men.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Awa kadi, kala okkorɗo on ndiyan yareteeɗan e innde an min, fii ko on ɓe *Almasiihu on, ka haqiiqa mi andinii on o faɗataa mbarjaari makko ndin few.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 «Kono on mo woni sabu feggingol gokkun e koy paykoy gomɗinkoy lan, haray ko ɓuri mo moƴƴande ko kolmbireede tuntere hayre, o bugee ka baharu.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Si tawii-le yiitere maa nden wonay sabu haa feggoɗaa, haray awu nde. Ko fii no ɓuru-maa moƴƴande ka naataa ka *laamateeri Alla hara ko mo a yiitere wootere, edii a jogaade gite ɗiɗi, bugeɗaa ka jahannama
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 ka gilɗi maɓɓe ɗin maayataa ɗon e ka yiite ngen ɗaanotaako ɗon.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 «Ko fii kala neɗɗo lensinirte yiite.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Lanɗan ko huunde moƴƴere, kono si dakamme majjan on iwii, haray ko honno dakamme majjan on wattirtee? Waɗee lanɗan e mon onon tigi, wondon e hoore ɓuttu.»
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.