Marcos 9

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 O wi'i ɓe kadi: «Ka haqiiqa mi andinii on, no woodi woɓɓe e mon onon wonɓe ɗoo ɓen, ɓe maayataa ado ɓe yi'ude *laamu Alla ngun no ardi e doole.»
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 Balɗe jeegoo ɓawto ɗun, Iisaa ƴetti Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna, o naɓi ɓe kamɓe tun e hoore fello toowungo. Mbaadi makko ndin waylii yeeso maɓɓe,
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 conci makko ɗin jalbi. Hakkee ko ɗi rawni alaa wuppoowo e hoore ndii leydi laɓɓiniroowo non.
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Iiliiya e Muusaa feeɲani ɓe, ɓe woni e yewtidugol e makko kanko Iisaa.
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Onsay Petruusu ƴetti haala kan, o wi'i Iisaa: «Karamoko'en, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Darnen togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.»
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 (Tawi kanko Petruusu o andaa ko o woni wowlude, ko fii hari kamɓe tato kulol heewii e maɓɓe.)
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Tun duulere ari buumi ɓe. Onsay hawa yalti ka duulere, wi'i: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an yiɗaaɗo. Heɗitee mo!»
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 Tun taalibaaɓe ɓen ndaari binde ɗon, ɓe yi'itaali hay gooto, si hinaa kamɓe tun e Iisaa.
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 E nder ko ɓe tippotoo kon ka fello, Iisaa yamiri ɓe wota ɓe wowlan hay gooto ko ɓe yi'i kon, haa nde *Ɓii-Aaden on immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen woo.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ɓe maanditii ngol kongol e nder yeddondirgol hakkunde maɓɓe, hiɓe wi'a: «Ko honɗun woni immitagol e hakkunde mayɓe ɓen?»
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 Onsay taalibaaɓe ɓen landii mo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun jannooɓe fii Sariya on ɓen wi'anta wonde ko Iiliiya haani arude taho?»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goonga Iiliiya aray taho, wattitoo fow. Ko honɗun windii fii Ɓii-Aaden on? Hinaa o tampay fota, o wikkee?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Kono mi andinii on Iiliiya ariino, kono ɓe waɗiri mo no ɓe faaliraa non, wano windori fii makko non.»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Ɓay ɓe hewtitii takko taalibaaɓe ɓen, ɓe yi'i jamaa ɗuuɗuɗo e jannooɓe fii Sariya on takko maɓɓe no yeddondira e maɓɓe.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 No jamaa on yiirunoo Iisaa, ɓe ŋalɗi fota, ɓe dogi fii hiwroyagol mo.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 Kanko Iisaa o landii ɓe, o wi'i: «Ko e hoore honɗun wonɗon yeddondirde e maɓɓe?»
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Onsay gorko goo e nder jamaa on jaabii mo wi'i: «Karamoko'en, mi addanii on oo ɓiɗɗo an gorko, mo jinnawii mbobinɗinayngii nangi.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Tuma ngii nangi mo woo, ngii liɓay mo ka leydi, o yaltina ngurda, o ŋatindira ɲiiƴe ɗen, o yoora ken. Mi torike taalibaaɓe mon ɓen raɗagol ngii jinnawii, kono ɓe waawaali.»
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Iisaa jaabii ɓe, wi'i: «Onon ko on jamaanu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon? E ko haa honde tuma mi muɲɲantoo on? Addanee lan mo ɗoo.»
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Onsay ɓe addani mo mo. No paykun kun yiirunoo Iisaa, jinnawii ngin iirini kun, kun yani ka leydi, kun woni e tallagol, yaltina ngurda.
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 Onsay Iisaa landii ben paykun kun: «Ko gila honde tuma ɗun hewtitii kun?»
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Awa kadi soono woo jinnawii ngin bugoto kun ka yiite e ka ndiyan fii mulugol kun. Kono si tawii hiɗon waawi goɗɗun, yurmee men, wallon men!»
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Iisaa kadi wi'i mo: «Wi'uɗaa si miɗo waawi! Fow no newanii gomɗinɗo!»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 Tun ben paykun kun ewnii, wi'i: «Miɗo gomɗini! Kono wallitee lan ko fii gomɗinal an ngal no ŋakkanimmi!»
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 Ɓay Iisaa yi'ii jamaa on no doga, ara e maɓɓe, onsay o toŋani jinnawii ngin, o wi'i: «Ko an, yo jinnawii mbobinɗinayngii, mi wi'ii ma yo a yaltu e makko, wota a naatitu e makko hande kadi!»
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 Onsay ngii haaci, e hoore iiringol kun ko tiiɗi, ngii yalti e makkun. Paykun kun wa'i wa maykun, haa ɗuuɗuɓe wi'i: «Kun maayii!»
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Kono Iisaa jogii kun, immini, kun darii.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Ɓay wonii Iisaa naatii ka suudu, taalibaaɓe makko ɓen landii mo e gundoo, ɓe wi'i: «Ko fii honɗun menen men waawaali raɗaade ngii jinnawii?»
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 O wi'i ɓe: «Sifa ngii jinnawii, ko toragol Alla tun waawata ngii yaltinde.»
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Onsay ɓe iwi ɗon, ɓe taƴitoyi Jaliilu. Tawi Iisaa faalaaka andee ko honto o woni,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 ko fii hari himo jannude taalibaaɓe makko ɓen, o wi'a ɓe: «Ɓii-Aaden on wattete e juuɗe yimɓe ɓen, ɓe wara mo. Balɗe tati ɓawto maygol makko, o immitoo.»
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 Kono hari taalibaaɓe ɓen alaa faamude ɗin konguɗi, awa kadi ɓe huli landitagol mo ɗi.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 Onsay ɓe hewti Kafernahuum. Ɓay ɓe naatii ka suudu, Iisaa landii ɓe, wi'i: «Ko e hoore honɗun wonnoɗon yeddondirde ka laawol?»
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Kono ɓe deƴƴi, ko fii hari ka laawol ɓe yewtidii fii andugol ko hombo ɓuri teddude.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Onsay kanko Iisaa o jooɗii, o noddi sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, o wi'i ɓe: «Mo no faalaa wonude arano, o wonay sakkitoro e ɗi fow, kurkaadu fow.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Onsay o ƴetti paykun, o joɗɗini kun hakkunde maɓɓe. Ɓay o hirbike kun, o wi'i ɓe:
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 «Kala jaɓuɗo paykun tosokun e innde an, haray ko min tigi o jaɓi. Awa-le kala jaɓuɗo lan, haray hinaa min tigi o jaɓi, kono ko Nuluɗo lan on.»
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 Onsay Yuuhanna wi'i mo: «Karamoko'en, men yi'ii goɗɗo no raɗoo jinnaaji e innde mo'on. Men toŋani mo ɗun ɓay o wondaa e amen fii jokkugol on.»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Kono Iisaa wi'i: «Wota on toŋan mo ɗun. Ko fii hay gooto waawataa waɗude kaawake moƴƴo e innde an, yiltoo kisan ɓawto ɗun, wowlammi ko boni.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Ko fii kala mo wonaa gaɲo men, haray ko giɗo men.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Awa kadi, kala okkorɗo on ndiyan yareteeɗan e innde an min, fii ko on ɓe *Almasiihu on, ka haqiiqa mi andinii on o faɗataa mbarjaari makko ndin few.
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 «Kono on mo woni sabu feggingol gokkun e koy paykoy gomɗinkoy lan, haray ko ɓuri mo moƴƴande ko kolmbireede tuntere hayre, o bugee ka baharu.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Si tawii-le yiitere maa nden wonay sabu haa feggoɗaa, haray awu nde. Ko fii no ɓuru-maa moƴƴande ka naataa ka *laamateeri Alla hara ko mo a yiitere wootere, edii a jogaade gite ɗiɗi, bugeɗaa ka jahannama
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 ka gilɗi maɓɓe ɗin maayataa ɗon e ka yiite ngen ɗaanotaako ɗon.
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 «Ko fii kala neɗɗo lensinirte yiite.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Lanɗan ko huunde moƴƴere, kono si dakamme majjan on iwii, haray ko honno dakamme majjan on wattirtee? Waɗee lanɗan e mon onon tigi, wondon e hoore ɓuttu.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.