Marcos 8

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 E ɗen balɗe ɗon, nde tawnoo jamaa moolanaaɗo kadi no ɗon, awa kadi alaa ko ɓe ɲaama, Iisaa noddi taalibaaɓe mun ɓen, o wi'i:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Oo jamaa no yurmammi, wonii nii balɗe tati hiɓe wondi e an, ɓe alaa ko ɓe ɲaama.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Si mi yiltii ɓe ka maɓɓe hiɓe weelaa, ɓe lo'ay ka laawol, ko fii woɓɓe e maɓɓe ko ka woɗɗi iwi.»
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Kono taalibaaɓe makko ɓen jaabii mo, wi'i: «Ko honto men heɓata bireedi e ndee nokkuure wulɗinnde ko haarata ɓee?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Iisaa landii ɓe, wi'i: «Ko bireediije jelu marɗon?»
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Onsay o torii jamaa on jooɗagol ka leydi, o ƴetti bireediije ɗen jeeɗiɗi. Ɓay o jarnii Alla, o taƴiti, o jonni taalibaaɓe makko ɓen fii yo ɓe hewtin jamaa on, kamɓe kadi ɓe hewtini.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Tawi hiɓe marnoo kadi liƴƴi seeɗa. Ɗun kadi, ɓay Iisaa gaynii du'aade, o wi'i yo ɓe hewtin ɓe.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Ɓe ɲaami haa ɓe haari, mooɓitaa debeeje jeeɗiɗi tew ko lutti.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Tawi ɓen ko wa ɓe worɓe guluuje nayo. Ɓawto ɗun Iisaa yilti ɓe.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Ontuma o bakodi e taalibaaɓe makko ɓen e laana ndiyan, o yahi e ndii leydi Dalmanuuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Onsay *Fariisiyaaɓe ɓen ari, fuɗɗii yeddondirde e Iisaa. Ɓe landii mo fii ndarndagol mo, yo o hollu ɓe maande iwrunde ka kammu.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Iisaa taƴiti foofaango tiiɗungo, o wi'i: «Ko fii honɗun nguu jamaanu landorta maande? Ka haqiiqa mi andinii on, nguu jamaanu jonnetaake maande.»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Onsay o acci ɓe ɗon, o bakii kadi e laana fii lumbugol gaɗa.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Laatii taalibaaɓe ɓen yejjiti ƴettorde bireedi, tawi ko bireediwal gootal pet ɓe mari ka nder laana.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Iisaa yamiri ɓe ɗunɗoo, o wi'i: «Reenee fota e lewen Fariisiyaaɓe ɓen e lewen *Heroodu on.»
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Taalibaaɓe ɓen wi'indiri: «Ko o wi'iri ɗun, ko fii en maraa bireedi.»
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Iisaa andi ko ɓe wi'i kon, o wi'i ɓe: «Ko fii honɗun wi'anɗon ko ɓay on maraa bireedi? E on andaali, e on faamaali kadi? E hara ɓerɗe mon ɗen sattii?
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Hiɗon jogii gite, e hara on yi'ataa? Hiɗon mari noppi, e hara on nanataa?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Fewndo mi taƴiti bireediije ɗen jowi fii yimɓe ɓen guluuje njowo, e on anditaali ko debeeje jelu heewuɗe tew kunte bireedi artirnoɗon?»
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 «Ɓay kadi mi taƴitii bireediije ɗen jeeɗiɗi fii yimɓe ɓen guluuje nayo, ko debeeje jelu tew kunte bireedi artirnoɗon?»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 O wi'i ɓe kadi: «Hara on faamaali haa jooni?»
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Ɓawto ɗun ɓe yahi Bayti-Sa'iida. Ɓe addani mo bunɗo, ɓe jeeji mo yo o meemu mo fii yo o sellin mo.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Onsay o jogii jungo bunɗo on, o naɓi mo ka ɓaawo hoɗo. O waɗi tuuta ka gite on, o *fawi juuɗe makko ɗen e hoore makko, o landii mo, o wi'i: «Hiɗa yi'ude goɗɗun?»
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 O ɓanti gite ɗen, o wi'i: «Miɗo haccaade yimɓe, kono miɗo yiirude ɓe wa leɗɗe wonɗe yahude.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Iisaa waɗiti kadi juuɗe ɗen ka gite makko. Bunɗo on ndaari tenƴini, o ndikki, o yi'i fow ko laaɓi.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Onsay Iisaa immintini mo yo o hootu ka makko e hoore himo wi'a: «Wota a naatu ka hoɗo.»
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Nde Iisaa naatunoo e koɗooli Seezariiya-Filiipu ɗin, o landii taalibaaɓe makko ɓen ngal landal ɗoo, o wi'i: «E wi'i yimɓe ɓen, ko hombo woni lan min?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ɓe jaabii mo: «Woɓɓe no wi'a ko onon woni Yaayaa lootaynooɗo on, woɓɓe kadi no wi'a ko onon woni Iiliiya, woɓɓe goo kadi no wi'a ko on goɗɗo goo e annabaaɓe ɓen.»
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 O landii ɓe kadi, o wi'i: «Onon non wi'uɗon ko hombo woni lan min?»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Iisaa yamiri ɓe, tentini, wota ɓe wowlan hay gooto ko hombo woni mo.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Onsay o fuɗɗii ɓe jannude wonde bee *Ɓii-Aaden on tampa fota, awa kadi mawɓe ɓen e hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen haa naɓani jannooɓe fii Sariya on wikkoyto mo, o waree, o immintinoyee ka ɲalaande tammere.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Tawi ko no laaɓiri o yewtata ɗii piiji. Petruusu pottini mo sera, o woni mo e felugol.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Kono Iisaa yeƴƴitii, o ndaari taalibaaɓe makko ɓen, o feli Petruusu, o wi'i mo: «Yilto ɓaawo an, yo Ibuliisa, ko fii miijooji maa ɗin hinaa ɗi Alla, kono ko ɗi yimɓe ɓen!»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Onsay o noddi jamaa on e taalibaaɓe makko ɓen, o wi'i ɓe: «Kala faalaaɗo jokkude lan, yo o hayfintino, o ƴetta *leggal makko altindiraangal ngal, o jokkammi.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Kala faalaaɗo dandude ngurndan mun, ɗan hayriray mo, kono kala non mo ngurndan mun hayriraa sabu an min e Kibaaru Moƴƴo on, haray ontigi dandoyay ɗan.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 E ko nafa honɗun woodani neɗɗo heɓugol aduna on fow, hayra wonkii mun kin?
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Maa ko honɗun neɗɗo ittata fii sottugol wonkii mun kin?
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Awa kadi, kala hersirɗo lan, hersiri konguɗi an ɗin e hakkunde oo jamaa jinoowo waɗa junuubi, Ɓii-Aaden on kadi hersiroyay mo tuma o ardoyi e mangural Ben makko ngal wondude e malaa'ikaaɓe laaɓuɓe ɓen.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.