Marcos 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Onsay Iisaa iwi ɗon, o yahi ka leydi makko. Taalibaaɓe makko ɓen kadi jokki mo.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ɓay wonii *ɲalaande fowteteende nden hewtii, ɗun ko *aseweere nden, o woni e waajagol ka juulirde. Tawi ɗuuɗuɓe no heɗotonoo mo. Ɓe ŋalɗi, ɓe wi'i: «Ɗun ko honto iwrani oo? Ko hongu woni nguu faamu ngu oo yeɗaa, e ko honno sifa ɗii kaawakeeji moƴƴi woni waɗirde e juuɗe makko?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 E hinaa minisiyeejo on nii? Hinaa kanko woni ɓiɗɗo Mariyama on? E hara neene-gootooɓe makko ɓen hinaa Yaaquuba e Yuusufu e Yuudu e Sim'uunu? E hinaa bandiraaɓe makko ɓen no wondi e men ɗoo?» Ɗun haɗi ɓe gomɗingol mo.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Kono Iisaa wi'i ɓe: «Annabaajo ko ka leydi mun tun e ka musidal mun e ka ɓeynguure mun yawaa.»
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Laatii o waawaali waɗude ɗon kaawake woo, si hinaa *fawugol juuɗe e hoore nawnuɓe goo, sellina ɓe.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kono o ŋalɗi sabu angal gomɗinal maɓɓe ngal. O jindi e koɗooli hunduɗi ɗon ɗin, o janni.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Onsay o noddi sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, o woni ɓe e imminirgol ɗiɗo ɗiɗo e hoore jonnugol ɓe bawgal raɗagol jinnaaji ɗin.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 E hoore ɗun, himo yamiri ɓe wota ɓe ƴettu hay huunde ko ɓe yooɓoo, si hinaa tuggordu wooturu tun: hinaa bireedi, hinaa bonfooji, hinaa ƴettugol dattol mbuuɗi.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Kono o wi'i ɓe: «On wattoto paɗe, kono wota on ɓorno dolokkaaji ɗiɗi.»
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 O wi'i ɓe kadi: «Kala suudu ndu naatoyɗon e mun, weeree ɗon haa nde hiɗon iwa e nden nokkuure woo.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Kono si woodii e saare nde yimɓe ɓen jaɓaali on, heɗii on, nde hiɗon yalta ɗon woo, honkee mbullaari teppe mon ɗen fii yo ɗun wonan ɓe seedee ella maɓɓe on.»
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ɓe yahi ɓe waajoyii fii yo yimɓe ɓen tuubu.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Tawi hiɓe raɗoo jinnaaji ɗuuɗuɗi, juura nebbe e ɲawɓe ɗuuɗuɓe, sellina ɓe.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Heroodu* lanɗo on humpitii ɗun. E hoore ɗun tawi innde Iisaa nden lollii, hiɓe wi'a: «Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on immitike e hakkunde mayɓe ɓen! Ko ɗun waɗi si himo mari bawgal waɗugol kaawakeeji moƴƴi.»
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Tawi woɓɓe ɓen no wi'a wondema ko Iiliiya, ɓeya ɓen kadi no wi'a ko annabaajo wa goɗɗo e annabaaɓe hiɓɓe ɓen.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Kono ɓay Heroodu nanii ɗun, tawi himo wi'a: «Ko Yaayaa, on mo mi waɗi haa daande mun taƴaa. Ko on woni ko immitii!»
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Ko fii hari kanko Heroodu tigi o nangiino Yaayaa, o jolkii mo, o waɗii e kaso, sabu oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya mo kanko Heroodu o ƴetti, tawi-le on ko ɓeyngu Filiipu, yumma-gooto makko on nun kanko Heroodu,
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 sabu ko Yaayaa wi'unoo mo kon wonde daganaaki mo ka o ƴetta ɓeyngu yumma-gooto makko on.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Tawi oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya no haamanii mo kanko Yaayaa, no faalaa mo warude, kono o waawaali,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ko fii hari Heroodu no huli Yaayaa, sabu ko o andi kon on ko neɗɗo feewuɗo laaɓuɗo, jaka himo hiwunoo mo. Tawi himo yiɗunoo heɗagol mo, fii kala si o nanii himo yewta, o jiɓotono fota.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Kono ɲande goo kanko Heroodiiya o heɓi sabu weeɓanɗo mo e nder ngal caatal, ngal Heroodu waɗani ɓe o lammini ɓen e hooreeɓe suufaaɓe makko ɓen e hooreeɓe ɓen Jaliilu fii anditugol jibineede makko kanko Heroodu ngol.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 E nder ɗun, jiwo Heroodiiya on naati, ami, o weli Heroodu e saatinaaɓe ɓen.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 O waɗani mo ndee woondoore ɗoo, o wi'i: «Kala ko toriɗaa mi, mi waɗante, hay si ko feccere laamateeri an ndin.»
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Kanko jiwo on o yalti, o landii yumma makko: «Ko honɗun mi landotoo?»
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Kanko jiwo on o hawjiti kisan, o naati, o ari e lanɗo on, o wi'i: «Miɗo faalaa yo a jonnan ɗoo hoore Yaayaa lootoowo on kisan, hara hinde tumbaa e miran!»
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Onsay lanɗo on aani, kono sabu woondooje makko ɗen, e ɓe o saatinnoo ɓen, tawi o faalaaka mo salanaade.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 O immini kisan suufaajo, o yamiri mo addoygol hoore Yaayaa nden. Suufaajo on yahi, taƴoyi hoore Yaayaa nden ka kaso,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 o addi hoore nden e nder miran, o jonni jiwo on. Jiwo on kadi jonnoyi nde yumma mun.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ɓay wonii ɗun andike, taalibaaɓe Yaayaa ɓen ari, ƴetti furee makko on, ɓe surroyi.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Sahaabaaɓe* ɓen mottondiri takko Iisaa, ɓe sifanii mo ko ɓe waɗi kon fow e ko ɓe janni kon.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Onsay o wi'i ɓe: «Aree ka weddii, hara ko ka wulɗini, fowtoɗon seeɗa.» Ko fii hari yimɓe buy no waɗa yaha ara, tawi Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen alaa hay feere no ɓe ɲaamira.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Onsay kamɓe tun ɓe bakii e laana fii yahugol e nokkuure wulɗinnde.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Buy yi'i hiɓe yaha, anditi ɓe. Yimɓe ɓen ka ca'e fow dogi, aditoyii ɓe ka ɓe yahaynoo ton.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ɓay wonii kanko Iisaa o tippike ka laana, o yi'i jamaa ɗuuɗuɗo, o yurmaa ɓe, ko fii hari hiɓe wa'i wa baali ɗi alaa ngaynaako. Onsay o woni ɓe e jannugol piiji ɗuuɗuɗi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nde tawnoo ɲallal ngal pooɗike, taalibaaɓe makko ɓen ɓadii mo wi'i: «Ndee nokkuure ko wulɗinnde, awa kadi ɲallal ngal pooɗike.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Accitee ɓe, ɓe yaha ka fulawaaji e ka koɗooli kawtirɗi e ɗoo, ɓe ɗaɓɓoya ko ɓe ɲaama.»
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Iisaa jaabii ɓe wi'i: «Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Onsay o jaabii ɓe, o wi'i: «Ko bireediije jelu marɗon? Yahee ndaaroyon.» Ɓe yahi, ɓe humpitoyii, ɓe ari, ɓe wi'i mo: «Ko bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi.»
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Onsay o yamiri ɓe yo ɓe joɗɗinir ɓe fow mojobe mojobe ka hoore huɗo hecco.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ɓe joɗɗiniri ɓe saffeeji saffeeji, ɗi yimɓe teemedere, e ɗi yimɓe cappanɗe njowo.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 O ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite ɗen, o fewtini ka kammu, o du'ii. Onsay o taƴiti bireedi on, o woni e jonnugol taalibaaɓe ɓen ko hewtina jamaa on. O senditi kadi liƴƴi ɗin e hakkunde fow.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Fow ɲaami haa haari.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi tew kunte bireedi e liƴƴi.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ɓen ɲaamunooɓe on bireedi hari ko ɓe worɓe guluuje njowo.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ɓawto ɗun kisan, o yamiri taalibaaɓe makko ɓen yo ɓe bako ka laana, ɓe hikkoo yeeso makko, ɓe lumba gaɗa, telen Bayti-Sa'iida, e nder ko o yiltata jamaa on kon.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ɓay o waynondirii e maɓɓe, o ƴawi ka fello fii toragol Alla.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ɓay niɓɓii, tawi laana kan no ka tumbo weendu, kanko Iisaa tun himo ka leydi.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 O andi hiɓe e nder satteende fota e nder awƴingol laakun kun, ko fii hari hiɓe tiindondiri e hendu ndun. Wa fewndo ka subaka, o sutori e maɓɓe, himo seppa ka hoore ndiyan, tawi himo faalaa ɓe feƴƴitaade.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii himo seppa ka hoore ndiyan, ɓe sikki ko mbeelu, ɓe sonki,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 ko fii hari ɓe fow ɓe yi'ii mo, ɓe hulii.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Onsay o ƴawi ka laana takko maɓɓe, hendu ndun deƴƴiti. Ɓe fow ɓe ŋalɗi fota,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 ko fii hari ɓe faamaali kaawake moƴƴo waɗuɗo on ka bireediije, ɓay hari ɓerɗe maɓɓe ɗen no uddi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ɓay ɓe gaynii lumbude weendu ndun, ɓe hewtii Jaani-Saarata, ɓe saani laana kan.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ɓay ɓe tippike ka laana, yimɓe ɓen anditi kisan Iisaa.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Ɓe dogi e diiwal ngal fow, ɓe woni e addangol mo nawnuɓe e hoore ɓoggi-dimborɗi, kala ka andanoo himo ɗon.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Kala ka o naatunoo, woni ka koɗooli, woni ka ca'e maa ka fulawaaji, ɓe addayno nawnuɓe ɓen ka fottirɗe, ɓe jeeja mo yo o newnan ɓe tun ɓe meema kombol dolokke makko on. Meemunooɓe ngol ɓen fow ndikki.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.