Marcos 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 Onsay Iisaa iwi ɗon, o yahi ka leydi makko. Taalibaaɓe makko ɓen kadi jokki mo.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ɓay wonii *ɲalaande fowteteende nden hewtii, ɗun ko *aseweere nden, o woni e waajagol ka juulirde. Tawi ɗuuɗuɓe no heɗotonoo mo. Ɓe ŋalɗi, ɓe wi'i: «Ɗun ko honto iwrani oo? Ko hongu woni nguu faamu ngu oo yeɗaa, e ko honno sifa ɗii kaawakeeji moƴƴi woni waɗirde e juuɗe makko?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 E hinaa minisiyeejo on nii? Hinaa kanko woni ɓiɗɗo Mariyama on? E hara neene-gootooɓe makko ɓen hinaa Yaaquuba e Yuusufu e Yuudu e Sim'uunu? E hinaa bandiraaɓe makko ɓen no wondi e men ɗoo?» Ɗun haɗi ɓe gomɗingol mo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Kono Iisaa wi'i ɓe: «Annabaajo ko ka leydi mun tun e ka musidal mun e ka ɓeynguure mun yawaa.»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Laatii o waawaali waɗude ɗon kaawake woo, si hinaa *fawugol juuɗe e hoore nawnuɓe goo, sellina ɓe.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kono o ŋalɗi sabu angal gomɗinal maɓɓe ngal. O jindi e koɗooli hunduɗi ɗon ɗin, o janni.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Onsay o noddi sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, o woni ɓe e imminirgol ɗiɗo ɗiɗo e hoore jonnugol ɓe bawgal raɗagol jinnaaji ɗin.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 E hoore ɗun, himo yamiri ɓe wota ɓe ƴettu hay huunde ko ɓe yooɓoo, si hinaa tuggordu wooturu tun: hinaa bireedi, hinaa bonfooji, hinaa ƴettugol dattol mbuuɗi.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Kono o wi'i ɓe: «On wattoto paɗe, kono wota on ɓorno dolokkaaji ɗiɗi.»
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 O wi'i ɓe kadi: «Kala suudu ndu naatoyɗon e mun, weeree ɗon haa nde hiɗon iwa e nden nokkuure woo.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Kono si woodii e saare nde yimɓe ɓen jaɓaali on, heɗii on, nde hiɗon yalta ɗon woo, honkee mbullaari teppe mon ɗen fii yo ɗun wonan ɓe seedee ella maɓɓe on.»
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Ɓe yahi ɓe waajoyii fii yo yimɓe ɓen tuubu.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Tawi hiɓe raɗoo jinnaaji ɗuuɗuɗi, juura nebbe e ɲawɓe ɗuuɗuɓe, sellina ɓe.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Heroodu* lanɗo on humpitii ɗun. E hoore ɗun tawi innde Iisaa nden lollii, hiɓe wi'a: «Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on immitike e hakkunde mayɓe ɓen! Ko ɗun waɗi si himo mari bawgal waɗugol kaawakeeji moƴƴi.»
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Tawi woɓɓe ɓen no wi'a wondema ko Iiliiya, ɓeya ɓen kadi no wi'a ko annabaajo wa goɗɗo e annabaaɓe hiɓɓe ɓen.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Kono ɓay Heroodu nanii ɗun, tawi himo wi'a: «Ko Yaayaa, on mo mi waɗi haa daande mun taƴaa. Ko on woni ko immitii!»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Ko fii hari kanko Heroodu tigi o nangiino Yaayaa, o jolkii mo, o waɗii e kaso, sabu oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya mo kanko Heroodu o ƴetti, tawi-le on ko ɓeyngu Filiipu, yumma-gooto makko on nun kanko Heroodu,
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 sabu ko Yaayaa wi'unoo mo kon wonde daganaaki mo ka o ƴetta ɓeyngu yumma-gooto makko on.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Tawi oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya no haamanii mo kanko Yaayaa, no faalaa mo warude, kono o waawaali,
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 ko fii hari Heroodu no huli Yaayaa, sabu ko o andi kon on ko neɗɗo feewuɗo laaɓuɗo, jaka himo hiwunoo mo. Tawi himo yiɗunoo heɗagol mo, fii kala si o nanii himo yewta, o jiɓotono fota.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Kono ɲande goo kanko Heroodiiya o heɓi sabu weeɓanɗo mo e nder ngal caatal, ngal Heroodu waɗani ɓe o lammini ɓen e hooreeɓe suufaaɓe makko ɓen e hooreeɓe ɓen Jaliilu fii anditugol jibineede makko kanko Heroodu ngol.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 E nder ɗun, jiwo Heroodiiya on naati, ami, o weli Heroodu e saatinaaɓe ɓen.
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 O waɗani mo ndee woondoore ɗoo, o wi'i: «Kala ko toriɗaa mi, mi waɗante, hay si ko feccere laamateeri an ndin.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Kanko jiwo on o yalti, o landii yumma makko: «Ko honɗun mi landotoo?»
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Kanko jiwo on o hawjiti kisan, o naati, o ari e lanɗo on, o wi'i: «Miɗo faalaa yo a jonnan ɗoo hoore Yaayaa lootoowo on kisan, hara hinde tumbaa e miran!»
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Onsay lanɗo on aani, kono sabu woondooje makko ɗen, e ɓe o saatinnoo ɓen, tawi o faalaaka mo salanaade.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 O immini kisan suufaajo, o yamiri mo addoygol hoore Yaayaa nden. Suufaajo on yahi, taƴoyi hoore Yaayaa nden ka kaso,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 o addi hoore nden e nder miran, o jonni jiwo on. Jiwo on kadi jonnoyi nde yumma mun.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Ɓay wonii ɗun andike, taalibaaɓe Yaayaa ɓen ari, ƴetti furee makko on, ɓe surroyi.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Sahaabaaɓe* ɓen mottondiri takko Iisaa, ɓe sifanii mo ko ɓe waɗi kon fow e ko ɓe janni kon.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Onsay o wi'i ɓe: «Aree ka weddii, hara ko ka wulɗini, fowtoɗon seeɗa.» Ko fii hari yimɓe buy no waɗa yaha ara, tawi Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen alaa hay feere no ɓe ɲaamira.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Onsay kamɓe tun ɓe bakii e laana fii yahugol e nokkuure wulɗinnde.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Buy yi'i hiɓe yaha, anditi ɓe. Yimɓe ɓen ka ca'e fow dogi, aditoyii ɓe ka ɓe yahaynoo ton.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Ɓay wonii kanko Iisaa o tippike ka laana, o yi'i jamaa ɗuuɗuɗo, o yurmaa ɓe, ko fii hari hiɓe wa'i wa baali ɗi alaa ngaynaako. Onsay o woni ɓe e jannugol piiji ɗuuɗuɗi.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nde tawnoo ɲallal ngal pooɗike, taalibaaɓe makko ɓen ɓadii mo wi'i: «Ndee nokkuure ko wulɗinnde, awa kadi ɲallal ngal pooɗike.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Accitee ɓe, ɓe yaha ka fulawaaji e ka koɗooli kawtirɗi e ɗoo, ɓe ɗaɓɓoya ko ɓe ɲaama.»
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Iisaa jaabii ɓe wi'i: «Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Onsay o jaabii ɓe, o wi'i: «Ko bireediije jelu marɗon? Yahee ndaaroyon.» Ɓe yahi, ɓe humpitoyii, ɓe ari, ɓe wi'i mo: «Ko bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Onsay o yamiri ɓe yo ɓe joɗɗinir ɓe fow mojobe mojobe ka hoore huɗo hecco.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Ɓe joɗɗiniri ɓe saffeeji saffeeji, ɗi yimɓe teemedere, e ɗi yimɓe cappanɗe njowo.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 O ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite ɗen, o fewtini ka kammu, o du'ii. Onsay o taƴiti bireedi on, o woni e jonnugol taalibaaɓe ɓen ko hewtina jamaa on. O senditi kadi liƴƴi ɗin e hakkunde fow.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Fow ɲaami haa haari.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi tew kunte bireedi e liƴƴi.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Ɓen ɲaamunooɓe on bireedi hari ko ɓe worɓe guluuje njowo.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ɓawto ɗun kisan, o yamiri taalibaaɓe makko ɓen yo ɓe bako ka laana, ɓe hikkoo yeeso makko, ɓe lumba gaɗa, telen Bayti-Sa'iida, e nder ko o yiltata jamaa on kon.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ɓay o waynondirii e maɓɓe, o ƴawi ka fello fii toragol Alla.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Ɓay niɓɓii, tawi laana kan no ka tumbo weendu, kanko Iisaa tun himo ka leydi.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 O andi hiɓe e nder satteende fota e nder awƴingol laakun kun, ko fii hari hiɓe tiindondiri e hendu ndun. Wa fewndo ka subaka, o sutori e maɓɓe, himo seppa ka hoore ndiyan, tawi himo faalaa ɓe feƴƴitaade.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii himo seppa ka hoore ndiyan, ɓe sikki ko mbeelu, ɓe sonki,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 ko fii hari ɓe fow ɓe yi'ii mo, ɓe hulii.
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Onsay o ƴawi ka laana takko maɓɓe, hendu ndun deƴƴiti. Ɓe fow ɓe ŋalɗi fota,
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 ko fii hari ɓe faamaali kaawake moƴƴo waɗuɗo on ka bireediije, ɓay hari ɓerɗe maɓɓe ɗen no uddi.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Ɓay ɓe gaynii lumbude weendu ndun, ɓe hewtii Jaani-Saarata, ɓe saani laana kan.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Ɓay ɓe tippike ka laana, yimɓe ɓen anditi kisan Iisaa.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Ɓe dogi e diiwal ngal fow, ɓe woni e addangol mo nawnuɓe e hoore ɓoggi-dimborɗi, kala ka andanoo himo ɗon.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Kala ka o naatunoo, woni ka koɗooli, woni ka ca'e maa ka fulawaaji, ɓe addayno nawnuɓe ɓen ka fottirɗe, ɓe jeeja mo yo o newnan ɓe tun ɓe meema kombol dolokke makko on. Meemunooɓe ngol ɓen fow ndikki.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.