Marcos 6
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA
1 Onsay Iisaa iwi ɗon, o yahi ka leydi makko. Taalibaaɓe makko ɓen kadi jokki mo.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ɓay wonii *ɲalaande fowteteende nden hewtii, ɗun ko *aseweere nden, o woni e waajagol ka juulirde. Tawi ɗuuɗuɓe no heɗotonoo mo. Ɓe ŋalɗi, ɓe wi'i: «Ɗun ko honto iwrani oo? Ko hongu woni nguu faamu ngu oo yeɗaa, e ko honno sifa ɗii kaawakeeji moƴƴi woni waɗirde e juuɗe makko?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 E hinaa minisiyeejo on nii? Hinaa kanko woni ɓiɗɗo Mariyama on? E hara neene-gootooɓe makko ɓen hinaa Yaaquuba e Yuusufu e Yuudu e Sim'uunu? E hinaa bandiraaɓe makko ɓen no wondi e men ɗoo?» Ɗun haɗi ɓe gomɗingol mo.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Kono Iisaa wi'i ɓe: «Annabaajo ko ka leydi mun tun e ka musidal mun e ka ɓeynguure mun yawaa.»
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Laatii o waawaali waɗude ɗon kaawake woo, si hinaa *fawugol juuɗe e hoore nawnuɓe goo, sellina ɓe.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Kono o ŋalɗi sabu angal gomɗinal maɓɓe ngal. O jindi e koɗooli hunduɗi ɗon ɗin, o janni.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Onsay o noddi sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, o woni ɓe e imminirgol ɗiɗo ɗiɗo e hoore jonnugol ɓe bawgal raɗagol jinnaaji ɗin.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 E hoore ɗun, himo yamiri ɓe wota ɓe ƴettu hay huunde ko ɓe yooɓoo, si hinaa tuggordu wooturu tun: hinaa bireedi, hinaa bonfooji, hinaa ƴettugol dattol mbuuɗi.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Kono o wi'i ɓe: «On wattoto paɗe, kono wota on ɓorno dolokkaaji ɗiɗi.»
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 O wi'i ɓe kadi: «Kala suudu ndu naatoyɗon e mun, weeree ɗon haa nde hiɗon iwa e nden nokkuure woo.
10 E recomendou-lhes:
11 Kono si woodii e saare nde yimɓe ɓen jaɓaali on, heɗii on, nde hiɗon yalta ɗon woo, honkee mbullaari teppe mon ɗen fii yo ɗun wonan ɓe seedee ella maɓɓe on.»
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ɓe yahi ɓe waajoyii fii yo yimɓe ɓen tuubu.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Tawi hiɓe raɗoo jinnaaji ɗuuɗuɗi, juura nebbe e ɲawɓe ɗuuɗuɓe, sellina ɓe.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Heroodu* lanɗo on humpitii ɗun. E hoore ɗun tawi innde Iisaa nden lollii, hiɓe wi'a: «Yaayaa lootaynooɗo maande tuubuubuyee on immitike e hakkunde mayɓe ɓen! Ko ɗun waɗi si himo mari bawgal waɗugol kaawakeeji moƴƴi.»
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Tawi woɓɓe ɓen no wi'a wondema ko Iiliiya, ɓeya ɓen kadi no wi'a ko annabaajo wa goɗɗo e annabaaɓe hiɓɓe ɓen.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Kono ɓay Heroodu nanii ɗun, tawi himo wi'a: «Ko Yaayaa, on mo mi waɗi haa daande mun taƴaa. Ko on woni ko immitii!»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Ko fii hari kanko Heroodu tigi o nangiino Yaayaa, o jolkii mo, o waɗii e kaso, sabu oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya mo kanko Heroodu o ƴetti, tawi-le on ko ɓeyngu Filiipu, yumma-gooto makko on nun kanko Heroodu,
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 sabu ko Yaayaa wi'unoo mo kon wonde daganaaki mo ka o ƴetta ɓeyngu yumma-gooto makko on.
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Tawi oo debbo wi'eteeɗo Heroodiiya no haamanii mo kanko Yaayaa, no faalaa mo warude, kono o waawaali,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 ko fii hari Heroodu no huli Yaayaa, sabu ko o andi kon on ko neɗɗo feewuɗo laaɓuɗo, jaka himo hiwunoo mo. Tawi himo yiɗunoo heɗagol mo, fii kala si o nanii himo yewta, o jiɓotono fota.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Kono ɲande goo kanko Heroodiiya o heɓi sabu weeɓanɗo mo e nder ngal caatal, ngal Heroodu waɗani ɓe o lammini ɓen e hooreeɓe suufaaɓe makko ɓen e hooreeɓe ɓen Jaliilu fii anditugol jibineede makko kanko Heroodu ngol.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 E nder ɗun, jiwo Heroodiiya on naati, ami, o weli Heroodu e saatinaaɓe ɓen.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 O waɗani mo ndee woondoore ɗoo, o wi'i: «Kala ko toriɗaa mi, mi waɗante, hay si ko feccere laamateeri an ndin.»
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Kanko jiwo on o yalti, o landii yumma makko: «Ko honɗun mi landotoo?»
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Kanko jiwo on o hawjiti kisan, o naati, o ari e lanɗo on, o wi'i: «Miɗo faalaa yo a jonnan ɗoo hoore Yaayaa lootoowo on kisan, hara hinde tumbaa e miran!»
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Onsay lanɗo on aani, kono sabu woondooje makko ɗen, e ɓe o saatinnoo ɓen, tawi o faalaaka mo salanaade.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 O immini kisan suufaajo, o yamiri mo addoygol hoore Yaayaa nden. Suufaajo on yahi, taƴoyi hoore Yaayaa nden ka kaso,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 o addi hoore nden e nder miran, o jonni jiwo on. Jiwo on kadi jonnoyi nde yumma mun.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Ɓay wonii ɗun andike, taalibaaɓe Yaayaa ɓen ari, ƴetti furee makko on, ɓe surroyi.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Sahaabaaɓe* ɓen mottondiri takko Iisaa, ɓe sifanii mo ko ɓe waɗi kon fow e ko ɓe janni kon.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Onsay o wi'i ɓe: «Aree ka weddii, hara ko ka wulɗini, fowtoɗon seeɗa.» Ko fii hari yimɓe buy no waɗa yaha ara, tawi Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen alaa hay feere no ɓe ɲaamira.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Onsay kamɓe tun ɓe bakii e laana fii yahugol e nokkuure wulɗinnde.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Buy yi'i hiɓe yaha, anditi ɓe. Yimɓe ɓen ka ca'e fow dogi, aditoyii ɓe ka ɓe yahaynoo ton.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Ɓay wonii kanko Iisaa o tippike ka laana, o yi'i jamaa ɗuuɗuɗo, o yurmaa ɓe, ko fii hari hiɓe wa'i wa baali ɗi alaa ngaynaako. Onsay o woni ɓe e jannugol piiji ɗuuɗuɗi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nde tawnoo ɲallal ngal pooɗike, taalibaaɓe makko ɓen ɓadii mo wi'i: «Ndee nokkuure ko wulɗinnde, awa kadi ɲallal ngal pooɗike.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Accitee ɓe, ɓe yaha ka fulawaaji e ka koɗooli kawtirɗi e ɗoo, ɓe ɗaɓɓoya ko ɓe ɲaama.»
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Iisaa jaabii ɓe wi'i: «Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Onsay o jaabii ɓe, o wi'i: «Ko bireediije jelu marɗon? Yahee ndaaroyon.» Ɓe yahi, ɓe humpitoyii, ɓe ari, ɓe wi'i mo: «Ko bireediije jowi e liƴƴi ɗiɗi.»
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Onsay o yamiri ɓe yo ɓe joɗɗinir ɓe fow mojobe mojobe ka hoore huɗo hecco.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ɓe joɗɗiniri ɓe saffeeji saffeeji, ɗi yimɓe teemedere, e ɗi yimɓe cappanɗe njowo.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 O ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite ɗen, o fewtini ka kammu, o du'ii. Onsay o taƴiti bireedi on, o woni e jonnugol taalibaaɓe ɓen ko hewtina jamaa on. O senditi kadi liƴƴi ɗin e hakkunde fow.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Fow ɲaami haa haari.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi tew kunte bireedi e liƴƴi.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ɓen ɲaamunooɓe on bireedi hari ko ɓe worɓe guluuje njowo.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ɓawto ɗun kisan, o yamiri taalibaaɓe makko ɓen yo ɓe bako ka laana, ɓe hikkoo yeeso makko, ɓe lumba gaɗa, telen Bayti-Sa'iida, e nder ko o yiltata jamaa on kon.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ɓay o waynondirii e maɓɓe, o ƴawi ka fello fii toragol Alla.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Ɓay niɓɓii, tawi laana kan no ka tumbo weendu, kanko Iisaa tun himo ka leydi.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 O andi hiɓe e nder satteende fota e nder awƴingol laakun kun, ko fii hari hiɓe tiindondiri e hendu ndun. Wa fewndo ka subaka, o sutori e maɓɓe, himo seppa ka hoore ndiyan, tawi himo faalaa ɓe feƴƴitaade.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Ɓay taalibaaɓe ɓen yi'ii himo seppa ka hoore ndiyan, ɓe sikki ko mbeelu, ɓe sonki,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 ko fii hari ɓe fow ɓe yi'ii mo, ɓe hulii.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Onsay o ƴawi ka laana takko maɓɓe, hendu ndun deƴƴiti. Ɓe fow ɓe ŋalɗi fota,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 ko fii hari ɓe faamaali kaawake moƴƴo waɗuɗo on ka bireediije, ɓay hari ɓerɗe maɓɓe ɗen no uddi.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Ɓay ɓe gaynii lumbude weendu ndun, ɓe hewtii Jaani-Saarata, ɓe saani laana kan.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ɓay ɓe tippike ka laana, yimɓe ɓen anditi kisan Iisaa.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ɓe dogi e diiwal ngal fow, ɓe woni e addangol mo nawnuɓe e hoore ɓoggi-dimborɗi, kala ka andanoo himo ɗon.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Kala ka o naatunoo, woni ka koɗooli, woni ka ca'e maa ka fulawaaji, ɓe addayno nawnuɓe ɓen ka fottirɗe, ɓe jeeja mo yo o newnan ɓe tun ɓe meema kombol dolokke makko on. Meemunooɓe ngol ɓen fow ndikki.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.