Marcos 5
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Ɓe hewtoyi gaɗa weendu ndun, ɗun ko e ndii leydi ɓee Gadariyankooɓe.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Nde Iisaa tippornoo ka laana, aaden mo jinna woni e mun iwri ka genaale, ari yeeso makko.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Tawi ka on mari hoɗo ko ka genaale. Hari hay gooto waawataa mo haɓɓude hande kadi, hay si tawii non ko jolokooje.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ko fii hari soono woo o dumbete, o jolkee, o taƴa jolokooje ɗen, o hela dumbirɗe ɗen. Tawi hay gooto waawataa mo ɗahude.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Tawi jemma e ɲalorma ko ka genaale e ka pelle o tabiti, e himo sonka, barmintinora kaaƴe.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 No o haccornoo Iisaa ka woɗɗi, o dogi, o ari, o jiccii yeeso makko,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 o ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Ko honɗun faalanaɗaa lan, an oo *Ɓiɗɗo Alla Jom Ɓural? Mi torike ma fii Alla, wota a lettan!»
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Ko fii hari Iisaa no wi'ude ngii: «Yaltu e oo neɗɗo, yo jinnawii!»
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Onsay Iisaa landii mo: «Ko honno inneteɗaa?»
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Awa kadi hiɗi jeejaynoo mo fota fii wota o yaltin ɗi leydi ndin.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Tawi wuro kose moolanaango no ooraynoo ka binde falo ɗon.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Onsay jinnaaji ɗin jeeji Iisaa, hiɗi wi'a: «Nawru men e ɗii koseeji fii no men naatira e nder majji!»
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 O newnani ɗi ɗun. Jinnaaji ɗin yalti e on neɗɗo, ɗi naati e nder ɗin koseeji. Onsay koseeji ɗin giddi ka falo, ɗi unoyii ka weendu, ɗi yoolii, tawi ko wa ɗi guluuji ɗiɗi.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Onsay ornaynooɓe ɗi ɓen dogi, ɓe fillitoyii ɗun ka saare e ka fulawaaji, yimɓe ɓen ari yi'ugol kon ko waɗi.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ɓay ɓe arii e Iisaa, ɓe yi'ii on mo konu jinna wonnoo e mun no jooɗii ɓornii, wondi e hakkille timmuɗe, ɓe huli.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Yi'unooɓe ko waɗi kon fillitanii ɓe ko waɗi e hoore jinnanooɗo on kon e ko waɗi e koseeji ɗin kon.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Onsay ɓe woni e jeejugol Iisaa fii yo o yaltu ka leydi maɓɓe.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Wa ko kanko Iisaa o ƴawata ka laana, jinnanooɗo on torii mo yo o accu ɓe wonda.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Laatii Iisaa newnanaali mo, kono o wi'i mo: «Yahu ka mon, ɗun ko ka siɓɓe maa ɓen, fillitanoɗaa ɓe ko Joomiraaɗo on waɗan-maa kon fow e ko honno o yurmira-maa.»
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Onsay o yahi, o woni e fillitagol e nder *Dekapooli ko Iisaa waɗani mo kon fow. Heɗiiɓe mo ɓen fow ŋalɗi.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ɓay Iisaa ƴettii laana kan, lumbitoyii gaɗa, jamaa moolanaaɗo ari, mooɓii takko makko kadi ka daande weendu.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Tun goɗɗo e hooreeɓe juulirde nden wi'eteeɗo Yaayirusu, ari. Ɓay o yi'ii mo, o yani e ley koyɗe makko.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 O torii mo, o jeeji e hoore himo wi'a: «Ɓiɗɗo an jiwo on no e daande mayde. Seenee fawon sookeeje mon ɗen e makko fii no o daɗira, o wuura.»
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Onsay Iisaa yaadi e makko.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Tawi kadi debbo no ɗon, heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi himo soncaade.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Tawi o tampii fota e juuɗe ɲawndooɓe ɗuuɗuɓe, awa kadi o ittii ko o jogii fow, ɗun nafaali huunde, kono ɲaw ngun ɓurtu.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ɓay o nanii fii Iisaa no wowlee, o ari e jamaa on, o wontiri ɓaawo Iisaa, o meemi dolokke makko on,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 ko fii hari kanko debbo on himo miijoo: «Si mi waawii tun meemude conci makko ɗin, mi ndikkay.»
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 E on saa'i tigi ko o soncotonoo kon taƴi, o andi ka ɓandu makko wonde o ndikkii ɲaw makko ngun.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Tun Iisaa andi wonde bawgal makko ngal gollii goɗɗun. O yeƴƴitii e hakkunde mbatu ngun, o wi'i: «Ko hombo meemi conci an ɗin?»
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Taalibaaɓe makko ɓen wi'i mo: «Ndaaree jamaa ko ɓitti on, si hiɗon maaka ‹ko hombo meemi lan?› »
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Onsay o laƴƴi gite takko makko fii yo o yi'u waɗuɗo ɗun on.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Nde tawnoo debbo on no andi ko feƴƴi e makko kon, o huli, o diwni, o ari o yani e ley koyɗe Iisaa, o wowlani mo goonga on fow.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Kono Iisaa wi'i mo: «Jiwo an, gomɗinal maa ngal sellinii ma. Yahu e hoore ɓuttu, sellaa ɲaw ngu wonduɗaa ngun.»
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Wa fewndo ko Iisaa yewtata ɗun, woɓɓe e jeyaaɓe ka hooreejo juulirde nden iwi ton ari, wi'i mo: «Jiwo maa on maayii. Ko fii honɗun sonjantaa oo karamokoojo?»
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Kono ɓay Iisaa nanii ɗun, o wi'i hooreejo juulirde nden: «Wota a hulu, gomɗin tun.»
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Kono laatii Iisaa jaɓaano hay gooto ɗowta mo, si hinaa Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna neene-gooto Yaaquuba on.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɓay ɓe hewtii ka hooreejo juulirde nden, kanko Iisaa o yi'ii jiiɓoldu ndun e ko yimɓe ɓen wullata fesa ko tiiɗi kon.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 O naati, o wi'i ɓe: «Ko honɗun woni nduu jiiɓoldu e ɗii gonɗi? Ko fii jiwo on maayaali, o ɗaani.»
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ɓe jali mo.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 O nangi jungo jiwo on, o wi'i mo: «Talitaa kumi!» (ko woni firo ɗun: «Mi wi'ii ma: ‹Jiwo, immo!› »)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ɗon kisan jiwo on immii, o woni e jindugol, ko fii hari ko mo o duuɓi sappoo e ɗiɗi. Kaawee mawɗo heɓi ɓe.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Iisaa yamiri ɓe, tentini, wota hay gooto andu ɗun. O wi'i ɓe yo ɓe okkor jiwo on ko o ɲaama.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.