Marcos 5
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NTLH
1 Ɓe hewtoyi gaɗa weendu ndun, ɗun ko e ndii leydi ɓee Gadariyankooɓe.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Nde Iisaa tippornoo ka laana, aaden mo jinna woni e mun iwri ka genaale, ari yeeso makko.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Tawi ka on mari hoɗo ko ka genaale. Hari hay gooto waawataa mo haɓɓude hande kadi, hay si tawii non ko jolokooje.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Ko fii hari soono woo o dumbete, o jolkee, o taƴa jolokooje ɗen, o hela dumbirɗe ɗen. Tawi hay gooto waawataa mo ɗahude.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Tawi jemma e ɲalorma ko ka genaale e ka pelle o tabiti, e himo sonka, barmintinora kaaƴe.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 No o haccornoo Iisaa ka woɗɗi, o dogi, o ari, o jiccii yeeso makko,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 o ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Ko honɗun faalanaɗaa lan, an oo *Ɓiɗɗo Alla Jom Ɓural? Mi torike ma fii Alla, wota a lettan!»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Ko fii hari Iisaa no wi'ude ngii: «Yaltu e oo neɗɗo, yo jinnawii!»
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Onsay Iisaa landii mo: «Ko honno inneteɗaa?»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Awa kadi hiɗi jeejaynoo mo fota fii wota o yaltin ɗi leydi ndin.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Tawi wuro kose moolanaango no ooraynoo ka binde falo ɗon.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Onsay jinnaaji ɗin jeeji Iisaa, hiɗi wi'a: «Nawru men e ɗii koseeji fii no men naatira e nder majji!»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 O newnani ɗi ɗun. Jinnaaji ɗin yalti e on neɗɗo, ɗi naati e nder ɗin koseeji. Onsay koseeji ɗin giddi ka falo, ɗi unoyii ka weendu, ɗi yoolii, tawi ko wa ɗi guluuji ɗiɗi.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Onsay ornaynooɓe ɗi ɓen dogi, ɓe fillitoyii ɗun ka saare e ka fulawaaji, yimɓe ɓen ari yi'ugol kon ko waɗi.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Ɓay ɓe arii e Iisaa, ɓe yi'ii on mo konu jinna wonnoo e mun no jooɗii ɓornii, wondi e hakkille timmuɗe, ɓe huli.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Yi'unooɓe ko waɗi kon fillitanii ɓe ko waɗi e hoore jinnanooɗo on kon e ko waɗi e koseeji ɗin kon.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Onsay ɓe woni e jeejugol Iisaa fii yo o yaltu ka leydi maɓɓe.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Wa ko kanko Iisaa o ƴawata ka laana, jinnanooɗo on torii mo yo o accu ɓe wonda.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Laatii Iisaa newnanaali mo, kono o wi'i mo: «Yahu ka mon, ɗun ko ka siɓɓe maa ɓen, fillitanoɗaa ɓe ko Joomiraaɗo on waɗan-maa kon fow e ko honno o yurmira-maa.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Onsay o yahi, o woni e fillitagol e nder *Dekapooli ko Iisaa waɗani mo kon fow. Heɗiiɓe mo ɓen fow ŋalɗi.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Ɓay Iisaa ƴettii laana kan, lumbitoyii gaɗa, jamaa moolanaaɗo ari, mooɓii takko makko kadi ka daande weendu.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Tun goɗɗo e hooreeɓe juulirde nden wi'eteeɗo Yaayirusu, ari. Ɓay o yi'ii mo, o yani e ley koyɗe makko.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 O torii mo, o jeeji e hoore himo wi'a: «Ɓiɗɗo an jiwo on no e daande mayde. Seenee fawon sookeeje mon ɗen e makko fii no o daɗira, o wuura.»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Onsay Iisaa yaadi e makko.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Tawi kadi debbo no ɗon, heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi himo soncaade.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Tawi o tampii fota e juuɗe ɲawndooɓe ɗuuɗuɓe, awa kadi o ittii ko o jogii fow, ɗun nafaali huunde, kono ɲaw ngun ɓurtu.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Ɓay o nanii fii Iisaa no wowlee, o ari e jamaa on, o wontiri ɓaawo Iisaa, o meemi dolokke makko on,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 ko fii hari kanko debbo on himo miijoo: «Si mi waawii tun meemude conci makko ɗin, mi ndikkay.»
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 E on saa'i tigi ko o soncotonoo kon taƴi, o andi ka ɓandu makko wonde o ndikkii ɲaw makko ngun.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Tun Iisaa andi wonde bawgal makko ngal gollii goɗɗun. O yeƴƴitii e hakkunde mbatu ngun, o wi'i: «Ko hombo meemi conci an ɗin?»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Taalibaaɓe makko ɓen wi'i mo: «Ndaaree jamaa ko ɓitti on, si hiɗon maaka ‹ko hombo meemi lan?› »
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Onsay o laƴƴi gite takko makko fii yo o yi'u waɗuɗo ɗun on.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nde tawnoo debbo on no andi ko feƴƴi e makko kon, o huli, o diwni, o ari o yani e ley koyɗe Iisaa, o wowlani mo goonga on fow.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Kono Iisaa wi'i mo: «Jiwo an, gomɗinal maa ngal sellinii ma. Yahu e hoore ɓuttu, sellaa ɲaw ngu wonduɗaa ngun.»
34 E Jesus disse:
35 Wa fewndo ko Iisaa yewtata ɗun, woɓɓe e jeyaaɓe ka hooreejo juulirde nden iwi ton ari, wi'i mo: «Jiwo maa on maayii. Ko fii honɗun sonjantaa oo karamokoojo?»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Kono ɓay Iisaa nanii ɗun, o wi'i hooreejo juulirde nden: «Wota a hulu, gomɗin tun.»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Kono laatii Iisaa jaɓaano hay gooto ɗowta mo, si hinaa Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna neene-gooto Yaaquuba on.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Ɓay ɓe hewtii ka hooreejo juulirde nden, kanko Iisaa o yi'ii jiiɓoldu ndun e ko yimɓe ɓen wullata fesa ko tiiɗi kon.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 O naati, o wi'i ɓe: «Ko honɗun woni nduu jiiɓoldu e ɗii gonɗi? Ko fii jiwo on maayaali, o ɗaani.»
39 Então ele disse:
40 Ɓe jali mo.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 O nangi jungo jiwo on, o wi'i mo: «Talitaa kumi!» (ko woni firo ɗun: «Mi wi'ii ma: ‹Jiwo, immo!› »)
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ɗon kisan jiwo on immii, o woni e jindugol, ko fii hari ko mo o duuɓi sappoo e ɗiɗi. Kaawee mawɗo heɓi ɓe.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Iisaa yamiri ɓe, tentini, wota hay gooto andu ɗun. O wi'i ɓe yo ɓe okkor jiwo on ko o ɲaama.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.