Marcos 5
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA
1 Ɓe hewtoyi gaɗa weendu ndun, ɗun ko e ndii leydi ɓee Gadariyankooɓe.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nde Iisaa tippornoo ka laana, aaden mo jinna woni e mun iwri ka genaale, ari yeeso makko.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Tawi ka on mari hoɗo ko ka genaale. Hari hay gooto waawataa mo haɓɓude hande kadi, hay si tawii non ko jolokooje.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ko fii hari soono woo o dumbete, o jolkee, o taƴa jolokooje ɗen, o hela dumbirɗe ɗen. Tawi hay gooto waawataa mo ɗahude.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Tawi jemma e ɲalorma ko ka genaale e ka pelle o tabiti, e himo sonka, barmintinora kaaƴe.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 No o haccornoo Iisaa ka woɗɗi, o dogi, o ari, o jiccii yeeso makko,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 o ewnii ko tiiɗi, o wi'i: «Ko honɗun faalanaɗaa lan, an oo *Ɓiɗɗo Alla Jom Ɓural? Mi torike ma fii Alla, wota a lettan!»
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ko fii hari Iisaa no wi'ude ngii: «Yaltu e oo neɗɗo, yo jinnawii!»
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Onsay Iisaa landii mo: «Ko honno inneteɗaa?»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Awa kadi hiɗi jeejaynoo mo fota fii wota o yaltin ɗi leydi ndin.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Tawi wuro kose moolanaango no ooraynoo ka binde falo ɗon.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Onsay jinnaaji ɗin jeeji Iisaa, hiɗi wi'a: «Nawru men e ɗii koseeji fii no men naatira e nder majji!»
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 O newnani ɗi ɗun. Jinnaaji ɗin yalti e on neɗɗo, ɗi naati e nder ɗin koseeji. Onsay koseeji ɗin giddi ka falo, ɗi unoyii ka weendu, ɗi yoolii, tawi ko wa ɗi guluuji ɗiɗi.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Onsay ornaynooɓe ɗi ɓen dogi, ɓe fillitoyii ɗun ka saare e ka fulawaaji, yimɓe ɓen ari yi'ugol kon ko waɗi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ɓay ɓe arii e Iisaa, ɓe yi'ii on mo konu jinna wonnoo e mun no jooɗii ɓornii, wondi e hakkille timmuɗe, ɓe huli.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Yi'unooɓe ko waɗi kon fillitanii ɓe ko waɗi e hoore jinnanooɗo on kon e ko waɗi e koseeji ɗin kon.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Onsay ɓe woni e jeejugol Iisaa fii yo o yaltu ka leydi maɓɓe.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Wa ko kanko Iisaa o ƴawata ka laana, jinnanooɗo on torii mo yo o accu ɓe wonda.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Laatii Iisaa newnanaali mo, kono o wi'i mo: «Yahu ka mon, ɗun ko ka siɓɓe maa ɓen, fillitanoɗaa ɓe ko Joomiraaɗo on waɗan-maa kon fow e ko honno o yurmira-maa.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Onsay o yahi, o woni e fillitagol e nder *Dekapooli ko Iisaa waɗani mo kon fow. Heɗiiɓe mo ɓen fow ŋalɗi.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ɓay Iisaa ƴettii laana kan, lumbitoyii gaɗa, jamaa moolanaaɗo ari, mooɓii takko makko kadi ka daande weendu.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tun goɗɗo e hooreeɓe juulirde nden wi'eteeɗo Yaayirusu, ari. Ɓay o yi'ii mo, o yani e ley koyɗe makko.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 O torii mo, o jeeji e hoore himo wi'a: «Ɓiɗɗo an jiwo on no e daande mayde. Seenee fawon sookeeje mon ɗen e makko fii no o daɗira, o wuura.»
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Onsay Iisaa yaadi e makko.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Tawi kadi debbo no ɗon, heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi himo soncaade.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Tawi o tampii fota e juuɗe ɲawndooɓe ɗuuɗuɓe, awa kadi o ittii ko o jogii fow, ɗun nafaali huunde, kono ɲaw ngun ɓurtu.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ɓay o nanii fii Iisaa no wowlee, o ari e jamaa on, o wontiri ɓaawo Iisaa, o meemi dolokke makko on,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ko fii hari kanko debbo on himo miijoo: «Si mi waawii tun meemude conci makko ɗin, mi ndikkay.»
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 E on saa'i tigi ko o soncotonoo kon taƴi, o andi ka ɓandu makko wonde o ndikkii ɲaw makko ngun.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tun Iisaa andi wonde bawgal makko ngal gollii goɗɗun. O yeƴƴitii e hakkunde mbatu ngun, o wi'i: «Ko hombo meemi conci an ɗin?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Taalibaaɓe makko ɓen wi'i mo: «Ndaaree jamaa ko ɓitti on, si hiɗon maaka ‹ko hombo meemi lan?› »
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Onsay o laƴƴi gite takko makko fii yo o yi'u waɗuɗo ɗun on.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nde tawnoo debbo on no andi ko feƴƴi e makko kon, o huli, o diwni, o ari o yani e ley koyɗe Iisaa, o wowlani mo goonga on fow.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Kono Iisaa wi'i mo: «Jiwo an, gomɗinal maa ngal sellinii ma. Yahu e hoore ɓuttu, sellaa ɲaw ngu wonduɗaa ngun.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Wa fewndo ko Iisaa yewtata ɗun, woɓɓe e jeyaaɓe ka hooreejo juulirde nden iwi ton ari, wi'i mo: «Jiwo maa on maayii. Ko fii honɗun sonjantaa oo karamokoojo?»
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Kono ɓay Iisaa nanii ɗun, o wi'i hooreejo juulirde nden: «Wota a hulu, gomɗin tun.»
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kono laatii Iisaa jaɓaano hay gooto ɗowta mo, si hinaa Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna neene-gooto Yaaquuba on.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ɓay ɓe hewtii ka hooreejo juulirde nden, kanko Iisaa o yi'ii jiiɓoldu ndun e ko yimɓe ɓen wullata fesa ko tiiɗi kon.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 O naati, o wi'i ɓe: «Ko honɗun woni nduu jiiɓoldu e ɗii gonɗi? Ko fii jiwo on maayaali, o ɗaani.»
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ɓe jali mo.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 O nangi jungo jiwo on, o wi'i mo: «Talitaa kumi!» (ko woni firo ɗun: «Mi wi'ii ma: ‹Jiwo, immo!› »)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ɗon kisan jiwo on immii, o woni e jindugol, ko fii hari ko mo o duuɓi sappoo e ɗiɗi. Kaawee mawɗo heɓi ɓe.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Iisaa yamiri ɓe, tentini, wota hay gooto andu ɗun. O wi'i ɓe yo ɓe okkor jiwo on ko o ɲaama.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.