Marcos 14
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Tawi, si balɗe ɗiɗi feƴƴii, *Juldeere Yawtaneede nden e *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen ɗen waɗay. Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗaɓɓaynoo ko honno ɓe nangirta Iisaa ƴoyre, ɓe wara mo.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Tawi hiɓe wi'a: «Hinaa ka fewndo juldeere, fii wota murtaldu waɗu e hakkunde jamaa on.»
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Nde tawnoo Iisaa no ka saare *Betanii ka suudu Sim'uunu oo nawnunooɗo ɗamajan, wa fewndo ko o jooɗii fii nafagol, debbo naati. Tawi on debbo no jogii tindohun hayre daneere tew angiri laaɓundi, satta-cogguuri, no wi'ee ‹naar›. On debbo fusi tindohun kun, o juuri angiri ndin ka hoore Iisaa.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Woɓɓe e taalibaaɓe ɓen seytini, ɓe wi'indiri: «Ko honɗun woni nafa bonnugol ndii angiri?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Ko fii en waawayno ndi yeeyude ɓuri *dinaruuji teemeɗɗe tati, okken miskinɓe ɓen!» Onsay ɓe feli debbo on.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Kono Iisaa wi'i: « Tertee mo! Ko fii honɗun sattinanton mo? Ko kuugal moƴƴal o waɗanimmi.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Miskinɓe ɓen kan, hiɗon wondi e maɓɓe soono woo, on waaway ɓe waɗande ko moƴƴi nde faalaɗon woo, kono min, on wondataa e an soono woo.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Kanko debbo on o waɗii ko o waawi kon: o urnii ɓandu an ndun ado ndu surreede.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ka haqiiqa mi andinii on, kala ka oo Kibaaru Moƴƴo feɲɲinaa e aduna on, fii koo ko oo debbo waɗi kadi sifete, o anditanee.»
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Onsay goɗɗo e *sahaabaaɓe Iisaa ɓen sappoo e ɗiɗo, ɗun ko Yudaasi Iskariiyu, yahi tawoyi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen, fii no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ɓe heɗii mo, ɓe weltori ɗun, ɓe fodi mo yeenugol mo kaalisi. Onsay, kanko Yudaasi, o woni e ɗaɓɓugol feere no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ka ɲallal aranal Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen ɗen, ɗun ko ɲande baalun kun hirsetee, taalibaaɓe Iisaa ɓen wi'i mo: «Ko honto faalaɗon yo men moƴƴinanoy on nafakka Juldeere Yawtaneede nden?»
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Onsay o immini ɗiɗo e taalibaaɓe makko ɓen, o wi'i ɓe: «Yahee ka saare. On fottay e gorko rondiiɗo loonde ndiyan, on jokkay mo.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ka o naatiri woo, on wi'ay jom ndun suudu: ‹Karamoko'en wi'ii men yo men lando on ko honto ɓe weerata, ɓe nafoda e taalibaaɓe maɓɓe ɓen nafakka Juldeere Yawtaneede nden?›
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ontuma o hollay on konkooru njanndu, weƴƴitaandu wertaa, ka koore dow. Ko ɗon moƴƴinton.»
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ɓay taalibaaɓe ɓen yahii, ɓe hewtoyii ka saare, ɓe tawroyi no o haalirannoo ɓe non, ɓe moƴƴini nafakka juldeere nden.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ɓay niɓɓii, kanko Iisaa o ardi e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Wa fewndo ko ɓe jooɗii, hiɓe nafaade, kanko Iisaa o wi'i ɓe: «Ka haqiiqa mi andinii on, goɗɗo e mon, mo mi woni hawtidude, janfoto lan.»
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Onsay ɓe fuɗɗii aanude fota, mo bee e maɓɓe woni e wi'ugol mo: «E hara ko min?»
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goɗɗo e onon sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, ɗun ko on mo mi yollidi jungo e miran gooto.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Awa *Ɓii-Aaden on no yahude wano fii makko windori non, kono bone wonanii on janfotooɗo Ɓii-Aaden on! Ko ɓurnoo moƴƴande on neɗɗo ko si o jibinanooka!»
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 E nder ko ɓe ɲaamata kon, Iisaa ƴetti bireedi. Ɓay o gaynii du'aade, o taƴiti, o jonni ɓe, e hoore himo wi'a: «Jaɓee ɲaamon, ɗunɗoo ko ɓandu an ndun nii.»
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 O ƴetti kadi jardukun waɗorkun njaram, o jarni Alla, o jonni ɓe, ɓe fow ɓe yari.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 O wi'i ɓe kadi: «Ɗunɗoo ko ƴiiƴan an ɗan nii, ƴiiƴan *ahadi hibboyteeɗan fii ɗuuɗuɓe.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ko fii ka haqiiqa mi andinii on, mi yaritataa hande kadi njaram ɓiɓɓe *wiiɲu haa ɲande mi yaritoyta njaram wiiɲu kesan ka *laamateeri Alla.»
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ɓay wonii ɓe beytii beyti Zabuura, ɓe yahi ka Fello *Zaytuuni.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «On fow on selay lan, ko fii no windii: ‹Mi waray ngaynaako on, wuro baali ngon saakoo.›
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Kono tuma mi immintinaa, mi hikkanto on yeeso, tawoyon mi Jaliilu.»
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Petruusu wi'i mo: «Hay si fow selay on, min ɗun wonantaa lan!»
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii ma, hande e oo jemma tigi, ado ndonto ƴoggude laabi ɗiɗi, haray a yeddii fii an laabi tati.»
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Kono Petruusu tentini fota, o wi'i: «Hay si tawii bee mi maayida e mon, mi yeddataa fii mon few!» Ɓeya fow kadi wi'iri non.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Ɓawto ɗun ɓe yahi e ndee nokkuure wi'eteende *Jatsaymaani. Kanko Iisaa o wi'i taalibaaɓe makko ɓen: «Jooɗee ɗoo haa mi toroyoo.»
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 O naɓori Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna. Onsay, o fuɗɗii heɓude annde e sokola,
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 o wi'i ɓe: «Wonkii an kin no aani haa e mayde. Wonee ɗoo, hiiren.»
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 O yahi yeeso seeɗa, o sujji, o torii, o wi'i: «Si no gasa yo oo saa'i yawtan.»
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 O wi'i kadi: «Abba*, Baaba an, hiɗa waawi kala huunde. Yo kun jardukun tampere pottito lan. Kono non wota faale an on waɗu, kono yo faale maa on waɗu.»
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 O artoyi e taalibaaɓe ɓen, o tawi ɓe ɗaanike. O wi'i Petruusu: «Sim'uunu, a ɗaanike? Jaka a waawaali hiirude hay saa'i gooto?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Hiiree toroɗon fii wota on naatu e jarrabi. Wonkii kin no yiɗi waɗugol ko moƴƴi, kono ɓandu ndun no lo'i.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 O woɗɗitii ɓe kadi ɗimmun, o torii, o fillitii ɗiya konguɗi.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 O artoyi kadi, o tawi ɓe ɗaanike, ko fii hari gite maɓɓe ɗen teddii. Tawi ɓe andaa ko ɓe wi'a mo.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 O artoyi tammun, o wi'i ɓe: «E on ɗaani kadi, fowtiɗon? Jooni yonii, saa'i on hewtii. Awa Ɓii-Aaden on no watteede e juuɗe junuubanke'en.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Immee mahen, ko fii wonɗo janfaade lan on ɓadike!»
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 E nder ko o yewtata kon, hawrondiri Yudaasi, tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, hewtidii e jamaa jogiiɗo kaafaaje e bedi, immorde e hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen e mawɓe ɓen.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Tawi wonɗo mo janfaade on waɗaniino ɓe ndee maande ɗoo, o wi'i: «Mo mi hirbii woo, haray ko on. Nangee mo, naɓon, aynon mo fota.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Tun o hewti, o ɓadii Iisaa, e hoore himo wi'a: «Karamoko'en!» Onsay o hirbii mo.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Onsay ɓen yimɓe fawi Iisaa juuɗe, ɓe nangi mo.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Tun goɗɗo e wonnooɓe ɗon ɓen sorti kaafa mun kan, o soppi kurkaadu yottinoowo mawɗo sadaka on, o itti mo nowru ndun.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Onsay Iisaa wi'i: «Hiɗon ardi e kaafaaje e bedi fii nangugol lan wa si ko ngujjo aranɗon?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 E hin-le miɗo wondi e mon ɲande woo ka *juulirde mawnde, miɗo janna, on nangaali lan. Kono ɗun waɗiri fii ko windanoo kon yo laato.»
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Onsay ɓe o wondunoo ɓen fow acci mo ɗon, dogi.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Suka waaniiɗo suddaare tun jokki mo, ɓe nangi mo kanko kadi.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Kono o sortii, o acci ɗon suddaare nden, o dogi, o ɓornaaki.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Onsay ɓe naɓi Iisaa ka yottinoowo mawɗo sadaka on, ka hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e mawɓe ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fow mottondiri ɗon.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Tawi Petruusu no iwtiri ɓaawo makko ka woɗɗitii haa ka nder tata yottinoowo mawɗo sadaka on, o jooɗodi e aynooɓe ɓen, tawi himo iwlaade ka binde yiite.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e dental fewjooɓe ɓen fow no ɗaɓɓa seedeeji e hoore Iisaa fii no ɓe warira mo, kono laatii ɓe heɓaali.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Ko fii hari ɗuuɗuɓe no seeditoo penaale e hoore makko, kono tawi seedeeji maɓɓe ɗin yaadaa.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Kono woɓɓe immii, seeditii fenaande e hoore makko, tawi hiɓe wi'a:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 «Men nanii himo wi'a o lancay ndee juulirde mawnde darniraande juuɗe yimɓe, o darna wonnde goo e nder balɗe tati, nde tawata hinaa darniraande juuɗe yimɓe.»
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Tawi hay e hoore ɗun seedee maɓɓe on yaadaa.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Onsay yottinoowo mawɗo sadaka on immii ka hakkunde dental, o landii Iisaa, o wi'i: «A jaabotaako hay huunde e ko ɓee woni seeditaade e hoore maa kon?»
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Kono Iisaa fanki, o jaabaaki hay huunde.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Iisaa jaabii, wi'i: «Ko min. On yi'ay kadi Ɓii-Aaden on no jooɗii ka sengo ɲaamo Jom Bawgal on, no arda e duule iwrude ka kammu.»
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Onsay yottinoowo mawɗo sadaka on seeki conci mun ɗin, wi'i: «Ko seedeeji honɗi kadi faalaɗen?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 On nanii hoyre makko nden. Ko honɗun fottanɗon e ɗun?»
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Woɓɓe woni e tuttugol mo, e buumugol mo yeeso ngon, e uttagol mo e hoore hiɓe wi'a mo: «Hotto!». Aynooɓe ɓen kadi jaɓɓori mo bante.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Fewndo ko Petruusu jooɗii ley ka nder tata, goɗɗo e rewɓe kurkaaduuɓe ka yottinoowo mawɗo sadaka on ari.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 O yi'i Petruusu ka iwlotoo, o tenƴini mo, o wi'i mo: «An kadi, hiɗa wondunoo e Iisaa, oo jeyaaɗo Naasirata.»
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 O yeddi e hoore himo wi'a: «Mi andaa, mi faamaali ko honɗun wonɗaa wi'ude.» O yalti, o yaari ka ley jimbe, tun ndontoori ndin ƴoggi.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 On debbo kurkaaduujo ndaari mo, wi'i wonnooɓe ɗon ɓen kadi: «Oo ko tawdaaɗo e maɓɓe.»
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 O yeddi kadi.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Onsay o woni e huɗitagol woonda, wi'a: «Mi andaa oo neɗɗo mo wonɗon wowlude fii mun!»
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Tun ka ɗimmun ndontoori ndin ƴoggi. Petruusu anditi kisan kongol ngol Iisaa wi'unoo mo ngol: «Ado ndonto ƴoggude laabi ɗiɗi, haray a yeddii fii an laabi tati.» Onsay o ugginii o wulli.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.