Marcos 14
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NAA
1 Tawi, si balɗe ɗiɗi feƴƴii, *Juldeere Yawtaneede nden e *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen ɗen waɗay. Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗaɓɓaynoo ko honno ɓe nangirta Iisaa ƴoyre, ɓe wara mo.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Tawi hiɓe wi'a: «Hinaa ka fewndo juldeere, fii wota murtaldu waɗu e hakkunde jamaa on.»
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Nde tawnoo Iisaa no ka saare *Betanii ka suudu Sim'uunu oo nawnunooɗo ɗamajan, wa fewndo ko o jooɗii fii nafagol, debbo naati. Tawi on debbo no jogii tindohun hayre daneere tew angiri laaɓundi, satta-cogguuri, no wi'ee ‹naar›. On debbo fusi tindohun kun, o juuri angiri ndin ka hoore Iisaa.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Woɓɓe e taalibaaɓe ɓen seytini, ɓe wi'indiri: «Ko honɗun woni nafa bonnugol ndii angiri?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Ko fii en waawayno ndi yeeyude ɓuri *dinaruuji teemeɗɗe tati, okken miskinɓe ɓen!» Onsay ɓe feli debbo on.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Kono Iisaa wi'i: « Tertee mo! Ko fii honɗun sattinanton mo? Ko kuugal moƴƴal o waɗanimmi.
6 Mas Jesus disse:
7 Miskinɓe ɓen kan, hiɗon wondi e maɓɓe soono woo, on waaway ɓe waɗande ko moƴƴi nde faalaɗon woo, kono min, on wondataa e an soono woo.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Kanko debbo on o waɗii ko o waawi kon: o urnii ɓandu an ndun ado ndu surreede.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ka haqiiqa mi andinii on, kala ka oo Kibaaru Moƴƴo feɲɲinaa e aduna on, fii koo ko oo debbo waɗi kadi sifete, o anditanee.»
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Onsay goɗɗo e *sahaabaaɓe Iisaa ɓen sappoo e ɗiɗo, ɗun ko Yudaasi Iskariiyu, yahi tawoyi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen, fii no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ɓe heɗii mo, ɓe weltori ɗun, ɓe fodi mo yeenugol mo kaalisi. Onsay, kanko Yudaasi, o woni e ɗaɓɓugol feere no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Ka ɲallal aranal Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen ɗen, ɗun ko ɲande baalun kun hirsetee, taalibaaɓe Iisaa ɓen wi'i mo: «Ko honto faalaɗon yo men moƴƴinanoy on nafakka Juldeere Yawtaneede nden?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Onsay o immini ɗiɗo e taalibaaɓe makko ɓen, o wi'i ɓe: «Yahee ka saare. On fottay e gorko rondiiɗo loonde ndiyan, on jokkay mo.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Ka o naatiri woo, on wi'ay jom ndun suudu: ‹Karamoko'en wi'ii men yo men lando on ko honto ɓe weerata, ɓe nafoda e taalibaaɓe maɓɓe ɓen nafakka Juldeere Yawtaneede nden?›
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Ontuma o hollay on konkooru njanndu, weƴƴitaandu wertaa, ka koore dow. Ko ɗon moƴƴinton.»
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Ɓay taalibaaɓe ɓen yahii, ɓe hewtoyii ka saare, ɓe tawroyi no o haalirannoo ɓe non, ɓe moƴƴini nafakka juldeere nden.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ɓay niɓɓii, kanko Iisaa o ardi e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Wa fewndo ko ɓe jooɗii, hiɓe nafaade, kanko Iisaa o wi'i ɓe: «Ka haqiiqa mi andinii on, goɗɗo e mon, mo mi woni hawtidude, janfoto lan.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Onsay ɓe fuɗɗii aanude fota, mo bee e maɓɓe woni e wi'ugol mo: «E hara ko min?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goɗɗo e onon sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, ɗun ko on mo mi yollidi jungo e miran gooto.
20 Jesus respondeu:
21 Awa *Ɓii-Aaden on no yahude wano fii makko windori non, kono bone wonanii on janfotooɗo Ɓii-Aaden on! Ko ɓurnoo moƴƴande on neɗɗo ko si o jibinanooka!»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 E nder ko ɓe ɲaamata kon, Iisaa ƴetti bireedi. Ɓay o gaynii du'aade, o taƴiti, o jonni ɓe, e hoore himo wi'a: «Jaɓee ɲaamon, ɗunɗoo ko ɓandu an ndun nii.»
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 O ƴetti kadi jardukun waɗorkun njaram, o jarni Alla, o jonni ɓe, ɓe fow ɓe yari.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 O wi'i ɓe kadi: «Ɗunɗoo ko ƴiiƴan an ɗan nii, ƴiiƴan *ahadi hibboyteeɗan fii ɗuuɗuɓe.
24 Então lhes disse:
25 Ko fii ka haqiiqa mi andinii on, mi yaritataa hande kadi njaram ɓiɓɓe *wiiɲu haa ɲande mi yaritoyta njaram wiiɲu kesan ka *laamateeri Alla.»
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Ɓay wonii ɓe beytii beyti Zabuura, ɓe yahi ka Fello *Zaytuuni.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «On fow on selay lan, ko fii no windii: ‹Mi waray ngaynaako on, wuro baali ngon saakoo.›
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Kono tuma mi immintinaa, mi hikkanto on yeeso, tawoyon mi Jaliilu.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Petruusu wi'i mo: «Hay si fow selay on, min ɗun wonantaa lan!»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii ma, hande e oo jemma tigi, ado ndonto ƴoggude laabi ɗiɗi, haray a yeddii fii an laabi tati.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Kono Petruusu tentini fota, o wi'i: «Hay si tawii bee mi maayida e mon, mi yeddataa fii mon few!» Ɓeya fow kadi wi'iri non.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Ɓawto ɗun ɓe yahi e ndee nokkuure wi'eteende *Jatsaymaani. Kanko Iisaa o wi'i taalibaaɓe makko ɓen: «Jooɗee ɗoo haa mi toroyoo.»
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 O naɓori Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna. Onsay, o fuɗɗii heɓude annde e sokola,
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 o wi'i ɓe: «Wonkii an kin no aani haa e mayde. Wonee ɗoo, hiiren.»
34 E lhes disse:
35 O yahi yeeso seeɗa, o sujji, o torii, o wi'i: «Si no gasa yo oo saa'i yawtan.»
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 O wi'i kadi: «Abba*, Baaba an, hiɗa waawi kala huunde. Yo kun jardukun tampere pottito lan. Kono non wota faale an on waɗu, kono yo faale maa on waɗu.»
36 E dizia:
37 O artoyi e taalibaaɓe ɓen, o tawi ɓe ɗaanike. O wi'i Petruusu: «Sim'uunu, a ɗaanike? Jaka a waawaali hiirude hay saa'i gooto?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Hiiree toroɗon fii wota on naatu e jarrabi. Wonkii kin no yiɗi waɗugol ko moƴƴi, kono ɓandu ndun no lo'i.»
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 O woɗɗitii ɓe kadi ɗimmun, o torii, o fillitii ɗiya konguɗi.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 O artoyi kadi, o tawi ɓe ɗaanike, ko fii hari gite maɓɓe ɗen teddii. Tawi ɓe andaa ko ɓe wi'a mo.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 O artoyi tammun, o wi'i ɓe: «E on ɗaani kadi, fowtiɗon? Jooni yonii, saa'i on hewtii. Awa Ɓii-Aaden on no watteede e juuɗe junuubanke'en.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Immee mahen, ko fii wonɗo janfaade lan on ɓadike!»
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 E nder ko o yewtata kon, hawrondiri Yudaasi, tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, hewtidii e jamaa jogiiɗo kaafaaje e bedi, immorde e hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen e mawɓe ɓen.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Tawi wonɗo mo janfaade on waɗaniino ɓe ndee maande ɗoo, o wi'i: «Mo mi hirbii woo, haray ko on. Nangee mo, naɓon, aynon mo fota.»
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Tun o hewti, o ɓadii Iisaa, e hoore himo wi'a: «Karamoko'en!» Onsay o hirbii mo.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Onsay ɓen yimɓe fawi Iisaa juuɗe, ɓe nangi mo.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Tun goɗɗo e wonnooɓe ɗon ɓen sorti kaafa mun kan, o soppi kurkaadu yottinoowo mawɗo sadaka on, o itti mo nowru ndun.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Onsay Iisaa wi'i: «Hiɗon ardi e kaafaaje e bedi fii nangugol lan wa si ko ngujjo aranɗon?
48 Jesus lhes disse:
49 E hin-le miɗo wondi e mon ɲande woo ka *juulirde mawnde, miɗo janna, on nangaali lan. Kono ɗun waɗiri fii ko windanoo kon yo laato.»
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Onsay ɓe o wondunoo ɓen fow acci mo ɗon, dogi.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Suka waaniiɗo suddaare tun jokki mo, ɓe nangi mo kanko kadi.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Kono o sortii, o acci ɗon suddaare nden, o dogi, o ɓornaaki.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Onsay ɓe naɓi Iisaa ka yottinoowo mawɗo sadaka on, ka hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e mawɓe ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fow mottondiri ɗon.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Tawi Petruusu no iwtiri ɓaawo makko ka woɗɗitii haa ka nder tata yottinoowo mawɗo sadaka on, o jooɗodi e aynooɓe ɓen, tawi himo iwlaade ka binde yiite.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e dental fewjooɓe ɓen fow no ɗaɓɓa seedeeji e hoore Iisaa fii no ɓe warira mo, kono laatii ɓe heɓaali.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Ko fii hari ɗuuɗuɓe no seeditoo penaale e hoore makko, kono tawi seedeeji maɓɓe ɗin yaadaa.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Kono woɓɓe immii, seeditii fenaande e hoore makko, tawi hiɓe wi'a:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 «Men nanii himo wi'a o lancay ndee juulirde mawnde darniraande juuɗe yimɓe, o darna wonnde goo e nder balɗe tati, nde tawata hinaa darniraande juuɗe yimɓe.»
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Tawi hay e hoore ɗun seedee maɓɓe on yaadaa.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Onsay yottinoowo mawɗo sadaka on immii ka hakkunde dental, o landii Iisaa, o wi'i: «A jaabotaako hay huunde e ko ɓee woni seeditaade e hoore maa kon?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Kono Iisaa fanki, o jaabaaki hay huunde.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Iisaa jaabii, wi'i: «Ko min. On yi'ay kadi Ɓii-Aaden on no jooɗii ka sengo ɲaamo Jom Bawgal on, no arda e duule iwrude ka kammu.»
62 Jesus respondeu:
63 Onsay yottinoowo mawɗo sadaka on seeki conci mun ɗin, wi'i: «Ko seedeeji honɗi kadi faalaɗen?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 On nanii hoyre makko nden. Ko honɗun fottanɗon e ɗun?»
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Woɓɓe woni e tuttugol mo, e buumugol mo yeeso ngon, e uttagol mo e hoore hiɓe wi'a mo: «Hotto!». Aynooɓe ɓen kadi jaɓɓori mo bante.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Fewndo ko Petruusu jooɗii ley ka nder tata, goɗɗo e rewɓe kurkaaduuɓe ka yottinoowo mawɗo sadaka on ari.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 O yi'i Petruusu ka iwlotoo, o tenƴini mo, o wi'i mo: «An kadi, hiɗa wondunoo e Iisaa, oo jeyaaɗo Naasirata.»
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 O yeddi e hoore himo wi'a: «Mi andaa, mi faamaali ko honɗun wonɗaa wi'ude.» O yalti, o yaari ka ley jimbe, tun ndontoori ndin ƴoggi.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 On debbo kurkaaduujo ndaari mo, wi'i wonnooɓe ɗon ɓen kadi: «Oo ko tawdaaɗo e maɓɓe.»
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 O yeddi kadi.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Onsay o woni e huɗitagol woonda, wi'a: «Mi andaa oo neɗɗo mo wonɗon wowlude fii mun!»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Tun ka ɗimmun ndontoori ndin ƴoggi. Petruusu anditi kisan kongol ngol Iisaa wi'unoo mo ngol: «Ado ndonto ƴoggude laabi ɗiɗi, haray a yeddii fii an laabi tati.» Onsay o ugginii o wulli.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.