Marcos 14
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ACF
1 Tawi, si balɗe ɗiɗi feƴƴii, *Juldeere Yawtaneede nden e *Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen ɗen waɗay. Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen no ɗaɓɓaynoo ko honno ɓe nangirta Iisaa ƴoyre, ɓe wara mo.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Tawi hiɓe wi'a: «Hinaa ka fewndo juldeere, fii wota murtaldu waɗu e hakkunde jamaa on.»
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Nde tawnoo Iisaa no ka saare *Betanii ka suudu Sim'uunu oo nawnunooɗo ɗamajan, wa fewndo ko o jooɗii fii nafagol, debbo naati. Tawi on debbo no jogii tindohun hayre daneere tew angiri laaɓundi, satta-cogguuri, no wi'ee ‹naar›. On debbo fusi tindohun kun, o juuri angiri ndin ka hoore Iisaa.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Woɓɓe e taalibaaɓe ɓen seytini, ɓe wi'indiri: «Ko honɗun woni nafa bonnugol ndii angiri?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Ko fii en waawayno ndi yeeyude ɓuri *dinaruuji teemeɗɗe tati, okken miskinɓe ɓen!» Onsay ɓe feli debbo on.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Kono Iisaa wi'i: « Tertee mo! Ko fii honɗun sattinanton mo? Ko kuugal moƴƴal o waɗanimmi.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Miskinɓe ɓen kan, hiɗon wondi e maɓɓe soono woo, on waaway ɓe waɗande ko moƴƴi nde faalaɗon woo, kono min, on wondataa e an soono woo.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Kanko debbo on o waɗii ko o waawi kon: o urnii ɓandu an ndun ado ndu surreede.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ka haqiiqa mi andinii on, kala ka oo Kibaaru Moƴƴo feɲɲinaa e aduna on, fii koo ko oo debbo waɗi kadi sifete, o anditanee.»
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Onsay goɗɗo e *sahaabaaɓe Iisaa ɓen sappoo e ɗiɗo, ɗun ko Yudaasi Iskariiyu, yahi tawoyi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen, fii no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Ɓe heɗii mo, ɓe weltori ɗun, ɓe fodi mo yeenugol mo kaalisi. Onsay, kanko Yudaasi, o woni e ɗaɓɓugol feere no o wattira Iisaa e juuɗe maɓɓe.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ka ɲallal aranal Juldeere Bireedi ɗe Aldaa e Lewen ɗen, ɗun ko ɲande baalun kun hirsetee, taalibaaɓe Iisaa ɓen wi'i mo: «Ko honto faalaɗon yo men moƴƴinanoy on nafakka Juldeere Yawtaneede nden?»
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Onsay o immini ɗiɗo e taalibaaɓe makko ɓen, o wi'i ɓe: «Yahee ka saare. On fottay e gorko rondiiɗo loonde ndiyan, on jokkay mo.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Ka o naatiri woo, on wi'ay jom ndun suudu: ‹Karamoko'en wi'ii men yo men lando on ko honto ɓe weerata, ɓe nafoda e taalibaaɓe maɓɓe ɓen nafakka Juldeere Yawtaneede nden?›
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ontuma o hollay on konkooru njanndu, weƴƴitaandu wertaa, ka koore dow. Ko ɗon moƴƴinton.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ɓay taalibaaɓe ɓen yahii, ɓe hewtoyii ka saare, ɓe tawroyi no o haalirannoo ɓe non, ɓe moƴƴini nafakka juldeere nden.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Ɓay niɓɓii, kanko Iisaa o ardi e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Wa fewndo ko ɓe jooɗii, hiɓe nafaade, kanko Iisaa o wi'i ɓe: «Ka haqiiqa mi andinii on, goɗɗo e mon, mo mi woni hawtidude, janfoto lan.»
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Onsay ɓe fuɗɗii aanude fota, mo bee e maɓɓe woni e wi'ugol mo: «E hara ko min?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 O jaabii ɓe, o wi'i: «Ko goɗɗo e onon sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, ɗun ko on mo mi yollidi jungo e miran gooto.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Awa *Ɓii-Aaden on no yahude wano fii makko windori non, kono bone wonanii on janfotooɗo Ɓii-Aaden on! Ko ɓurnoo moƴƴande on neɗɗo ko si o jibinanooka!»
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 E nder ko ɓe ɲaamata kon, Iisaa ƴetti bireedi. Ɓay o gaynii du'aade, o taƴiti, o jonni ɓe, e hoore himo wi'a: «Jaɓee ɲaamon, ɗunɗoo ko ɓandu an ndun nii.»
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 O ƴetti kadi jardukun waɗorkun njaram, o jarni Alla, o jonni ɓe, ɓe fow ɓe yari.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 O wi'i ɓe kadi: «Ɗunɗoo ko ƴiiƴan an ɗan nii, ƴiiƴan *ahadi hibboyteeɗan fii ɗuuɗuɓe.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Ko fii ka haqiiqa mi andinii on, mi yaritataa hande kadi njaram ɓiɓɓe *wiiɲu haa ɲande mi yaritoyta njaram wiiɲu kesan ka *laamateeri Alla.»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ɓay wonii ɓe beytii beyti Zabuura, ɓe yahi ka Fello *Zaytuuni.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «On fow on selay lan, ko fii no windii: ‹Mi waray ngaynaako on, wuro baali ngon saakoo.›
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Kono tuma mi immintinaa, mi hikkanto on yeeso, tawoyon mi Jaliilu.»
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Petruusu wi'i mo: «Hay si fow selay on, min ɗun wonantaa lan!»
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Onsay Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ka haqiiqa mi andinii ma, hande e oo jemma tigi, ado ndonto ƴoggude laabi ɗiɗi, haray a yeddii fii an laabi tati.»
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Kono Petruusu tentini fota, o wi'i: «Hay si tawii bee mi maayida e mon, mi yeddataa fii mon few!» Ɓeya fow kadi wi'iri non.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ɓawto ɗun ɓe yahi e ndee nokkuure wi'eteende *Jatsaymaani. Kanko Iisaa o wi'i taalibaaɓe makko ɓen: «Jooɗee ɗoo haa mi toroyoo.»
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 O naɓori Petruusu e Yaaquuba e Yuuhanna. Onsay, o fuɗɗii heɓude annde e sokola,
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 o wi'i ɓe: «Wonkii an kin no aani haa e mayde. Wonee ɗoo, hiiren.»
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 O yahi yeeso seeɗa, o sujji, o torii, o wi'i: «Si no gasa yo oo saa'i yawtan.»
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 O wi'i kadi: «Abba*, Baaba an, hiɗa waawi kala huunde. Yo kun jardukun tampere pottito lan. Kono non wota faale an on waɗu, kono yo faale maa on waɗu.»
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 O artoyi e taalibaaɓe ɓen, o tawi ɓe ɗaanike. O wi'i Petruusu: «Sim'uunu, a ɗaanike? Jaka a waawaali hiirude hay saa'i gooto?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Hiiree toroɗon fii wota on naatu e jarrabi. Wonkii kin no yiɗi waɗugol ko moƴƴi, kono ɓandu ndun no lo'i.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 O woɗɗitii ɓe kadi ɗimmun, o torii, o fillitii ɗiya konguɗi.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 O artoyi kadi, o tawi ɓe ɗaanike, ko fii hari gite maɓɓe ɗen teddii. Tawi ɓe andaa ko ɓe wi'a mo.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 O artoyi tammun, o wi'i ɓe: «E on ɗaani kadi, fowtiɗon? Jooni yonii, saa'i on hewtii. Awa Ɓii-Aaden on no watteede e juuɗe junuubanke'en.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Immee mahen, ko fii wonɗo janfaade lan on ɓadike!»
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 E nder ko o yewtata kon, hawrondiri Yudaasi, tawdaaɗo e sappoo e ɗiɗooɓe ɓen, hewtidii e jamaa jogiiɗo kaafaaje e bedi, immorde e hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen e mawɓe ɓen.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Tawi wonɗo mo janfaade on waɗaniino ɓe ndee maande ɗoo, o wi'i: «Mo mi hirbii woo, haray ko on. Nangee mo, naɓon, aynon mo fota.»
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Tun o hewti, o ɓadii Iisaa, e hoore himo wi'a: «Karamoko'en!» Onsay o hirbii mo.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Onsay ɓen yimɓe fawi Iisaa juuɗe, ɓe nangi mo.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Tun goɗɗo e wonnooɓe ɗon ɓen sorti kaafa mun kan, o soppi kurkaadu yottinoowo mawɗo sadaka on, o itti mo nowru ndun.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Onsay Iisaa wi'i: «Hiɗon ardi e kaafaaje e bedi fii nangugol lan wa si ko ngujjo aranɗon?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 E hin-le miɗo wondi e mon ɲande woo ka *juulirde mawnde, miɗo janna, on nangaali lan. Kono ɗun waɗiri fii ko windanoo kon yo laato.»
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Onsay ɓe o wondunoo ɓen fow acci mo ɗon, dogi.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Suka waaniiɗo suddaare tun jokki mo, ɓe nangi mo kanko kadi.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Kono o sortii, o acci ɗon suddaare nden, o dogi, o ɓornaaki.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Onsay ɓe naɓi Iisaa ka yottinoowo mawɗo sadaka on, ka hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e mawɓe ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fow mottondiri ɗon.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Tawi Petruusu no iwtiri ɓaawo makko ka woɗɗitii haa ka nder tata yottinoowo mawɗo sadaka on, o jooɗodi e aynooɓe ɓen, tawi himo iwlaade ka binde yiite.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka ɓen e dental fewjooɓe ɓen fow no ɗaɓɓa seedeeji e hoore Iisaa fii no ɓe warira mo, kono laatii ɓe heɓaali.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Ko fii hari ɗuuɗuɓe no seeditoo penaale e hoore makko, kono tawi seedeeji maɓɓe ɗin yaadaa.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Kono woɓɓe immii, seeditii fenaande e hoore makko, tawi hiɓe wi'a:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 «Men nanii himo wi'a o lancay ndee juulirde mawnde darniraande juuɗe yimɓe, o darna wonnde goo e nder balɗe tati, nde tawata hinaa darniraande juuɗe yimɓe.»
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Tawi hay e hoore ɗun seedee maɓɓe on yaadaa.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Onsay yottinoowo mawɗo sadaka on immii ka hakkunde dental, o landii Iisaa, o wi'i: «A jaabotaako hay huunde e ko ɓee woni seeditaade e hoore maa kon?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Kono Iisaa fanki, o jaabaaki hay huunde.
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Iisaa jaabii, wi'i: «Ko min. On yi'ay kadi Ɓii-Aaden on no jooɗii ka sengo ɲaamo Jom Bawgal on, no arda e duule iwrude ka kammu.»
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Onsay yottinoowo mawɗo sadaka on seeki conci mun ɗin, wi'i: «Ko seedeeji honɗi kadi faalaɗen?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 On nanii hoyre makko nden. Ko honɗun fottanɗon e ɗun?»
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Woɓɓe woni e tuttugol mo, e buumugol mo yeeso ngon, e uttagol mo e hoore hiɓe wi'a mo: «Hotto!». Aynooɓe ɓen kadi jaɓɓori mo bante.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Fewndo ko Petruusu jooɗii ley ka nder tata, goɗɗo e rewɓe kurkaaduuɓe ka yottinoowo mawɗo sadaka on ari.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 O yi'i Petruusu ka iwlotoo, o tenƴini mo, o wi'i mo: «An kadi, hiɗa wondunoo e Iisaa, oo jeyaaɗo Naasirata.»
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 O yeddi e hoore himo wi'a: «Mi andaa, mi faamaali ko honɗun wonɗaa wi'ude.» O yalti, o yaari ka ley jimbe, tun ndontoori ndin ƴoggi.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 On debbo kurkaaduujo ndaari mo, wi'i wonnooɓe ɗon ɓen kadi: «Oo ko tawdaaɗo e maɓɓe.»
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 O yeddi kadi.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Onsay o woni e huɗitagol woonda, wi'a: «Mi andaa oo neɗɗo mo wonɗon wowlude fii mun!»
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Tun ka ɗimmun ndontoori ndin ƴoggi. Petruusu anditi kisan kongol ngol Iisaa wi'unoo mo ngol: «Ado ndonto ƴoggude laabi ɗiɗi, haray a yeddii fii an laabi tati.» Onsay o ugginii o wulli.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.