Lucas 9

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O noddi ɓe o suɓunoo ɓen sappoo e ɗiɗo, o okki ɓe bawgal e doole e hoore jinnaaji ɗin fow e fii sellingol ɲabbeeli.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 O immini ɓe waajoyagol fii *laamu Alla ngun e sellingol ɲawɓe ɓen.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 O wi'i ɓe: «Wota on yooɓo hay huunde e nder yaadu mon ndun, gila e tuggordu maa bonfo maa ɲaametee goo haa naɓani e kaalisi. Awa kadi wota on yooɓo dolokkaaji ɗiɗi.»
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 O wi'i ɓe kadi: «Kala suudu ka naatoyɗon, weeree ɗon haa tuma fokkituɗon woo,
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 e kala saare nde yimɓe ɓen jaɓaali on e mun, nde hiɗon yalta ɗon woo, honkee mbullaari teppe mon ɗen fii yo ɗun wonan ɓe seedee ella maɓɓe on.»
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Onsay ɓe yahi koɗolun e koɗolii, hiɓe waajoo fii Kibaaru Moƴƴo on e kadi hiɓe sellina hen fow ɲawɓe ɓen.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Heroodu* lanɗo diiwal Jaliilu ngal humpitii fii ko woni waɗude kon, ɗun jiiɓi mo ɓernde, sabu hari woɓɓe no wi'a ko Yaayaa immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen,
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 woɓɓe ɓen no wi'a wondema ko Iiliiya feeɲiti, woɓɓe goo no wi'a wondema ko goɗɗo e annabaaɓe hiɓɓe ɓen immitii.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Kono Heroodu wi'i: «Mi taƴiino daande Yaayaa nden, e hara ko hombo woni oo mo mi nanata fii mun nii?» Gila ɗun himo etoo no o yi'ira mo.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Ɓay ɓen *sahaabaaɓe ɓe o imminnoo hewtitii, ɓe sifanii mo kanko Iisaa ko ɓe waɗoyi kon fow. Onsay o yaadi e maɓɓe haa e takko ndee saare Bayti-Sa'iida, ɓe bakitii ɗon.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 No yimɓe ɓen humpitornoo ɗun, ɓe jokki mo. Onsay Iisaa tolni ɓe, o yewti ɓe fii laamu Alla ngun, o ɲawndi kadi ɓen hatonjinɓe e ɲawndeede.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Tawi ɲallal ngal woɗɗike. Onsay sappoo e ɗiɗooɓe ɓen ari e makko, ɓe wi'i mo: «Accitee non jamaa on, ɓe yaha ka koɗooli e ka fulawaaji kawtirɗi e ɗoo, ɓe ɗaɓɓoya ko ɓe ɲaama e ka ɓe waaloo, ko fii ko e nokkuure wulɗinnde wonɗen ɗoo.»
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Tawi worɓe wonɓe ɗon ɓen tun ko wa ɓe guluuje njowo.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ɓe joɗɗiniri ɓe no o wi'iri ɓe non.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Onsay Iisaa ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite makko ɗen, o fewti ka kammu, o du'ii. Ontuma o taƴiti ɗe, o woni e jonnugol taalibaaɓe makko ɓen fii yo ɓen hewtin jamaa on.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Fow ɲaami haa haari. Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi kunte ko lutti.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ɲande goo tawi Iisaa no wondi e taalibaaɓe mun ɓen ka wirnii, himo toraade Alla. Ontuma o landii ɓe ɗunɗoo, o wi'i: «E wi'i jamaa on, ko hombo woni lan min?»
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Woɓɓe no wi'a ko onon woni Yaayaa lootaynooɗo on, woɓɓe kadi no wi'a ko onon woni Iiliiya, woɓɓe goo kadi no wi'a ko on annabaajo kiɗɗo goo immintinaa.»
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Onsay o landii ɓe, o wi'i: «Onon non wi'uɗon ko hombo woni lan min?»
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Iisaa yamiri ɓe, tentini, wota ɓe wowlan ɗun hay gooto.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 O ɓeyditi e ɗun, o wi'i: «Maa *Ɓii-Aaden on tampa fota, mawɓe ɓen e hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fow wikkoo mo, o waree, o immintinoyee ka ɲalaande tammere.»
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Onsay o wi'i ɓe fow wonde: «Kala faalaaɗo jokkude lan, yo o hayfintino, o ƴetta ɲande woo ɲande *leggal makko altindiraangal ngal, o jokkammi.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Kala faalaaɗo dandude ngurndan mun, ɗan hayriray mo, kono kala non mo ngurndan mun hayriraa sabu an min, haray ontigi dandoyay ɗan.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 E ko nafa honɗun woodani neɗɗo heɓugol aduna on fow si o hayrintinike maa si o halkitike kanko tigi?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Awa kadi, kala hersirɗo lan, hersiri konguɗi an ɗin, Ɓii-Aaden on kadi hersiroyay mo tuma o ardoyi e mangural makko ngal e mangural Baabaajo on wondude e malaa'ikaaɓe laaɓuɓe ɓen.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Miɗo wowlande on goonga, no woodi woɓɓe e mon onon wonɓe ɗoo ɓen, ɓe maayataa ado ɓe yi'ude laamu Alla ngun.»
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Ɓay wa balɗe jeetati feƴƴii ɓawto yewtugol mo ɓe ɗin konguɗi, onsay o noddi Petruusu e Yuuhanna e Yaaquuba, ɓe yahi ka fello fii toragol Alla.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Fewndo ko o torotoo, mbaadi yeeso makko ngon waylii, dolokke makko on wonti daneejo jalbuɗo.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 E nder ɗun, yimɓe ɗiɗo feeɲi no yewtida e makko, tawi ɓen-le ko Muusaa e Iiliiya.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Ɓen no feeɲidi e annoora, hiɓe yewta fii yaadu makko sakkitordu ndun Yerusalaam.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Tawi Petruusu e wondiɓɓe mun ɓen no soƴƴaade, kono ɓe ŋonti, ɓe yi'i annoora Iisaa on e ɓen yimɓe ɗiɗo ɓe o wondunoo e mun.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Fewndo ɓee yimɓe ɗiɗo seedata e Iisaa, Petruusu wi'i mo: «Karamoko'en, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Darnen togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.» Tawi kanko Petruusu o andaa ko o woni wowlude.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Wa fewndo ko o wowlata ɗun, duulere ari buumi ɓe. Ko nden duulere buumata ɓe, ɓe huli.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Onsay hawa yalti ka duulere, no wi'a: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an Suɓaaɗo on. Heɗitee mo!»
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Ɓay ngol ewol waɗii, ɓe tawi ko Iisaa tun lutti ɗon. Taalibaaɓe ɓen mari ɗun fanki. Ɓe fillitanaaki hay gooto kon ko ɓe yi'i ɗon e nder ɗen balɗe ɗon.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Bimbi nden ɲande ko ɓe jippotoo ka ley fello, jamaa moolanaaɗo ari fottugol e Iisaa.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Onsay gorko goo ewnii ka hakkunde jamaa ton, o wi'i: «Karamoko'en, mi torike on tenƴinee oo ɓiɗɗo an, ko fii ko bajjo an on nii.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Nde jinnawii ngin nangi mo woo, o sonkay, o iiroo, o yaltina ngurda. Ngii letta mo, awa kadi ko karahan ngii yaltirta e makko.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Mi torike taalibaaɓe mon ɓen raɗagol ngii jinnawii, kono ɓe waawaali.»
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Iisaa jaabii, wi'i: «Onon ko on jamaanu ɓoyliingu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon, miɗo muɲɲanoo on? Awa addu ɗoo ɓiɗɗo maa on.»
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Wa ko o ɓannata paykun kun, jinnawii ngin liɓi kun ka leydi, kun iirii. Kono Iisaa toŋani ngii. Onsay o sellini paykun kun, o jonniti kun ben makkun.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Fow ŋalɗi fii mangural Allaahu on.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 «Onon heɗitee fota ɗii konguɗi ɗoo: Ɓii-Aaden on janfoyte, wattee e juuɗe yimɓe ɓen.»
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Kono hari taalibaaɓe ɓen alaa faamude ɗin konguɗi, sabu hari hiɗi wirnanii ɓe fii wota ɓe andu ko ɗi firi. Awa kadi hari hiɓe huli landitagol mo ɗi.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Onsay yeddondiral waɗi hakkunde maɓɓe fii andugol ko hombo e maɓɓe ɓuri teddude.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Nde tawnoo Iisaa kaɲun no andunoo ɗin miijooji maɓɓe, o ƴetti paykun, o joɗɗini takko makko.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Onsay o wi'i ɓe: «Kala jaɓuɗo kun paykun e innde an, haray ko min o jaɓi. Awa kadi kala jaɓuɗo lan, haray ko Nuluɗo lan on o jaɓi. Ko fii ko ɓurɗo fanɗude on e mon woni tedduɗo.»
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Yuuhanna ƴetti haala kan, wi'i: «Karamoko'en, men yi'ii goɗɗo no raɗoo jinnaaji e innde mo'on. Men toŋani mo ɗun, ɓay o wondaa e amen fii jokkugol on.»
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Onsay Iisaa wi'i mo: «Wota on toŋan mo ɗun. Ko fii kala mo wonaa gaɲo mon, haray ko giɗo mon.»
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Ɓay wonii balɗe ɗe Iisaa ittetee ka aduna ɗoo ɗen hewtii, o fiɓi anniyee yahugol Yerusalaam.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 O immini woɓɓe ko hikkoo yeeso makko, ɓen yahi haa e hoɗo Samariyankeeɓe goo fii eɓɓindanagol mo ɗon kanko Iisaa.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Kono ɓen yimɓe jaɓaali mo tolnude, ɓay ko Yerusalaam o sutii.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Ɓay ɓe yi'ii ɗun, Yaaquuba e Yuuhanna wi'i Iisaa: «Koohoojo amen, hiɗon faalaa yo men wi'u yo yiite ngen iwu ka kammu ara mula ɓee?»
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Onsay Iisaa fewti e maɓɓe, feli ɓe fota.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Ontuma ɓe yaari e hoɗo goo.
56 E seguiram para outro povoado.
57 E nder ko ɓe yahata kon, goɗɗo wi'i mo: «Mi jokkete kala ka yaaruɗaa.»
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ndoni ɗin no mari gayɗe mun, awa kadi colli ɗin ka weeyo no mari ɲakkaaji mun, kono Ɓii-Aaden on kan alaa hay ka fowtina hoore mun nden.»
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Iisaa wi'i goɗɗo goo: «Jokkan!»
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Kono Iisaa jaabii mo, wi'i: «Accu mayɓe ɓen wattina mayɓe mun ɓen, kono an yahaa feɲɲinoyaa fii laamu Alla ngun.»
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Goɗɗo goo kadi wi'i mo: «Koohoojo, mi jokkay on, kono newnanee lan taho, mi yaha mi waynoyoo ɓeynguure an nden.»
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Iisaa wi'i onɗon kadi: «Kala fawuɗo jungo mun e hoore keri sarin, ontigi yeƴƴitii ɓaawo, haray on nafataa laamu Alla ngun.»
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.