Lucas 9

Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 O noddi ɓe o suɓunoo ɓen sappoo e ɗiɗo, o okki ɓe bawgal e doole e hoore jinnaaji ɗin fow e fii sellingol ɲabbeeli.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 O immini ɓe waajoyagol fii *laamu Alla ngun e sellingol ɲawɓe ɓen.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 O wi'i ɓe: «Wota on yooɓo hay huunde e nder yaadu mon ndun, gila e tuggordu maa bonfo maa ɲaametee goo haa naɓani e kaalisi. Awa kadi wota on yooɓo dolokkaaji ɗiɗi.»
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 O wi'i ɓe kadi: «Kala suudu ka naatoyɗon, weeree ɗon haa tuma fokkituɗon woo,
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 e kala saare nde yimɓe ɓen jaɓaali on e mun, nde hiɗon yalta ɗon woo, honkee mbullaari teppe mon ɗen fii yo ɗun wonan ɓe seedee ella maɓɓe on.»
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Onsay ɓe yahi koɗolun e koɗolii, hiɓe waajoo fii Kibaaru Moƴƴo on e kadi hiɓe sellina hen fow ɲawɓe ɓen.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Heroodu* lanɗo diiwal Jaliilu ngal humpitii fii ko woni waɗude kon, ɗun jiiɓi mo ɓernde, sabu hari woɓɓe no wi'a ko Yaayaa immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 woɓɓe ɓen no wi'a wondema ko Iiliiya feeɲiti, woɓɓe goo no wi'a wondema ko goɗɗo e annabaaɓe hiɓɓe ɓen immitii.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Kono Heroodu wi'i: «Mi taƴiino daande Yaayaa nden, e hara ko hombo woni oo mo mi nanata fii mun nii?» Gila ɗun himo etoo no o yi'ira mo.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Ɓay ɓen *sahaabaaɓe ɓe o imminnoo hewtitii, ɓe sifanii mo kanko Iisaa ko ɓe waɗoyi kon fow. Onsay o yaadi e maɓɓe haa e takko ndee saare Bayti-Sa'iida, ɓe bakitii ɗon.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 No yimɓe ɓen humpitornoo ɗun, ɓe jokki mo. Onsay Iisaa tolni ɓe, o yewti ɓe fii laamu Alla ngun, o ɲawndi kadi ɓen hatonjinɓe e ɲawndeede.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Tawi ɲallal ngal woɗɗike. Onsay sappoo e ɗiɗooɓe ɓen ari e makko, ɓe wi'i mo: «Accitee non jamaa on, ɓe yaha ka koɗooli e ka fulawaaji kawtirɗi e ɗoo, ɓe ɗaɓɓoya ko ɓe ɲaama e ka ɓe waaloo, ko fii ko e nokkuure wulɗinnde wonɗen ɗoo.»
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Tawi worɓe wonɓe ɗon ɓen tun ko wa ɓe guluuje njowo.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Ɓe joɗɗiniri ɓe no o wi'iri ɓe non.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Onsay Iisaa ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite makko ɗen, o fewti ka kammu, o du'ii. Ontuma o taƴiti ɗe, o woni e jonnugol taalibaaɓe makko ɓen fii yo ɓen hewtin jamaa on.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Fow ɲaami haa haari. Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi kunte ko lutti.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ɲande goo tawi Iisaa no wondi e taalibaaɓe mun ɓen ka wirnii, himo toraade Alla. Ontuma o landii ɓe ɗunɗoo, o wi'i: «E wi'i jamaa on, ko hombo woni lan min?»
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Woɓɓe no wi'a ko onon woni Yaayaa lootaynooɗo on, woɓɓe kadi no wi'a ko onon woni Iiliiya, woɓɓe goo kadi no wi'a ko on annabaajo kiɗɗo goo immintinaa.»
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Onsay o landii ɓe, o wi'i: «Onon non wi'uɗon ko hombo woni lan min?»
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Iisaa yamiri ɓe, tentini, wota ɓe wowlan ɗun hay gooto.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 O ɓeyditi e ɗun, o wi'i: «Maa *Ɓii-Aaden on tampa fota, mawɓe ɓen e hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fow wikkoo mo, o waree, o immintinoyee ka ɲalaande tammere.»
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Onsay o wi'i ɓe fow wonde: «Kala faalaaɗo jokkude lan, yo o hayfintino, o ƴetta ɲande woo ɲande *leggal makko altindiraangal ngal, o jokkammi.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Kala faalaaɗo dandude ngurndan mun, ɗan hayriray mo, kono kala non mo ngurndan mun hayriraa sabu an min, haray ontigi dandoyay ɗan.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 E ko nafa honɗun woodani neɗɗo heɓugol aduna on fow si o hayrintinike maa si o halkitike kanko tigi?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Awa kadi, kala hersirɗo lan, hersiri konguɗi an ɗin, Ɓii-Aaden on kadi hersiroyay mo tuma o ardoyi e mangural makko ngal e mangural Baabaajo on wondude e malaa'ikaaɓe laaɓuɓe ɓen.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Miɗo wowlande on goonga, no woodi woɓɓe e mon onon wonɓe ɗoo ɓen, ɓe maayataa ado ɓe yi'ude laamu Alla ngun.»
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ɓay wa balɗe jeetati feƴƴii ɓawto yewtugol mo ɓe ɗin konguɗi, onsay o noddi Petruusu e Yuuhanna e Yaaquuba, ɓe yahi ka fello fii toragol Alla.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Fewndo ko o torotoo, mbaadi yeeso makko ngon waylii, dolokke makko on wonti daneejo jalbuɗo.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 E nder ɗun, yimɓe ɗiɗo feeɲi no yewtida e makko, tawi ɓen-le ko Muusaa e Iiliiya.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Ɓen no feeɲidi e annoora, hiɓe yewta fii yaadu makko sakkitordu ndun Yerusalaam.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Tawi Petruusu e wondiɓɓe mun ɓen no soƴƴaade, kono ɓe ŋonti, ɓe yi'i annoora Iisaa on e ɓen yimɓe ɗiɗo ɓe o wondunoo e mun.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Fewndo ɓee yimɓe ɗiɗo seedata e Iisaa, Petruusu wi'i mo: «Karamoko'en, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Darnen togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.» Tawi kanko Petruusu o andaa ko o woni wowlude.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Wa fewndo ko o wowlata ɗun, duulere ari buumi ɓe. Ko nden duulere buumata ɓe, ɓe huli.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Onsay hawa yalti ka duulere, no wi'a: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an Suɓaaɗo on. Heɗitee mo!»
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ɓay ngol ewol waɗii, ɓe tawi ko Iisaa tun lutti ɗon. Taalibaaɓe ɓen mari ɗun fanki. Ɓe fillitanaaki hay gooto kon ko ɓe yi'i ɗon e nder ɗen balɗe ɗon.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Bimbi nden ɲande ko ɓe jippotoo ka ley fello, jamaa moolanaaɗo ari fottugol e Iisaa.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Onsay gorko goo ewnii ka hakkunde jamaa ton, o wi'i: «Karamoko'en, mi torike on tenƴinee oo ɓiɗɗo an, ko fii ko bajjo an on nii.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Nde jinnawii ngin nangi mo woo, o sonkay, o iiroo, o yaltina ngurda. Ngii letta mo, awa kadi ko karahan ngii yaltirta e makko.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Mi torike taalibaaɓe mon ɓen raɗagol ngii jinnawii, kono ɓe waawaali.»
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Iisaa jaabii, wi'i: «Onon ko on jamaanu ɓoyliingu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon, miɗo muɲɲanoo on? Awa addu ɗoo ɓiɗɗo maa on.»
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Wa ko o ɓannata paykun kun, jinnawii ngin liɓi kun ka leydi, kun iirii. Kono Iisaa toŋani ngii. Onsay o sellini paykun kun, o jonniti kun ben makkun.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Fow ŋalɗi fii mangural Allaahu on.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 «Onon heɗitee fota ɗii konguɗi ɗoo: Ɓii-Aaden on janfoyte, wattee e juuɗe yimɓe ɓen.»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kono hari taalibaaɓe ɓen alaa faamude ɗin konguɗi, sabu hari hiɗi wirnanii ɓe fii wota ɓe andu ko ɗi firi. Awa kadi hari hiɓe huli landitagol mo ɗi.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Onsay yeddondiral waɗi hakkunde maɓɓe fii andugol ko hombo e maɓɓe ɓuri teddude.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nde tawnoo Iisaa kaɲun no andunoo ɗin miijooji maɓɓe, o ƴetti paykun, o joɗɗini takko makko.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Onsay o wi'i ɓe: «Kala jaɓuɗo kun paykun e innde an, haray ko min o jaɓi. Awa kadi kala jaɓuɗo lan, haray ko Nuluɗo lan on o jaɓi. Ko fii ko ɓurɗo fanɗude on e mon woni tedduɗo.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Yuuhanna ƴetti haala kan, wi'i: «Karamoko'en, men yi'ii goɗɗo no raɗoo jinnaaji e innde mo'on. Men toŋani mo ɗun, ɓay o wondaa e amen fii jokkugol on.»
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Onsay Iisaa wi'i mo: «Wota on toŋan mo ɗun. Ko fii kala mo wonaa gaɲo mon, haray ko giɗo mon.»
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Ɓay wonii balɗe ɗe Iisaa ittetee ka aduna ɗoo ɗen hewtii, o fiɓi anniyee yahugol Yerusalaam.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 O immini woɓɓe ko hikkoo yeeso makko, ɓen yahi haa e hoɗo Samariyankeeɓe goo fii eɓɓindanagol mo ɗon kanko Iisaa.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Kono ɓen yimɓe jaɓaali mo tolnude, ɓay ko Yerusalaam o sutii.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Ɓay ɓe yi'ii ɗun, Yaaquuba e Yuuhanna wi'i Iisaa: «Koohoojo amen, hiɗon faalaa yo men wi'u yo yiite ngen iwu ka kammu ara mula ɓee?»
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Onsay Iisaa fewti e maɓɓe, feli ɓe fota.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Ontuma ɓe yaari e hoɗo goo.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 E nder ko ɓe yahata kon, goɗɗo wi'i mo: «Mi jokkete kala ka yaaruɗaa.»
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ndoni ɗin no mari gayɗe mun, awa kadi colli ɗin ka weeyo no mari ɲakkaaji mun, kono Ɓii-Aaden on kan alaa hay ka fowtina hoore mun nden.»
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Iisaa wi'i goɗɗo goo: «Jokkan!»
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Kono Iisaa jaabii mo, wi'i: «Accu mayɓe ɓen wattina mayɓe mun ɓen, kono an yahaa feɲɲinoyaa fii laamu Alla ngun.»
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Goɗɗo goo kadi wi'i mo: «Koohoojo, mi jokkay on, kono newnanee lan taho, mi yaha mi waynoyoo ɓeynguure an nden.»
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Iisaa wi'i onɗon kadi: «Kala fawuɗo jungo mun e hoore keri sarin, ontigi yeƴƴitii ɓaawo, haray on nafataa laamu Alla ngun.»
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.