Lucas 9
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ
1 O noddi ɓe o suɓunoo ɓen sappoo e ɗiɗo, o okki ɓe bawgal e doole e hoore jinnaaji ɗin fow e fii sellingol ɲabbeeli.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 O immini ɓe waajoyagol fii *laamu Alla ngun e sellingol ɲawɓe ɓen.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 O wi'i ɓe: «Wota on yooɓo hay huunde e nder yaadu mon ndun, gila e tuggordu maa bonfo maa ɲaametee goo haa naɓani e kaalisi. Awa kadi wota on yooɓo dolokkaaji ɗiɗi.»
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 O wi'i ɓe kadi: «Kala suudu ka naatoyɗon, weeree ɗon haa tuma fokkituɗon woo,
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 e kala saare nde yimɓe ɓen jaɓaali on e mun, nde hiɗon yalta ɗon woo, honkee mbullaari teppe mon ɗen fii yo ɗun wonan ɓe seedee ella maɓɓe on.»
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Onsay ɓe yahi koɗolun e koɗolii, hiɓe waajoo fii Kibaaru Moƴƴo on e kadi hiɓe sellina hen fow ɲawɓe ɓen.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Heroodu* lanɗo diiwal Jaliilu ngal humpitii fii ko woni waɗude kon, ɗun jiiɓi mo ɓernde, sabu hari woɓɓe no wi'a ko Yaayaa immintinaa e hakkunde mayɓe ɓen,
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 woɓɓe ɓen no wi'a wondema ko Iiliiya feeɲiti, woɓɓe goo no wi'a wondema ko goɗɗo e annabaaɓe hiɓɓe ɓen immitii.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Kono Heroodu wi'i: «Mi taƴiino daande Yaayaa nden, e hara ko hombo woni oo mo mi nanata fii mun nii?» Gila ɗun himo etoo no o yi'ira mo.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Ɓay ɓen *sahaabaaɓe ɓe o imminnoo hewtitii, ɓe sifanii mo kanko Iisaa ko ɓe waɗoyi kon fow. Onsay o yaadi e maɓɓe haa e takko ndee saare Bayti-Sa'iida, ɓe bakitii ɗon.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 No yimɓe ɓen humpitornoo ɗun, ɓe jokki mo. Onsay Iisaa tolni ɓe, o yewti ɓe fii laamu Alla ngun, o ɲawndi kadi ɓen hatonjinɓe e ɲawndeede.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Tawi ɲallal ngal woɗɗike. Onsay sappoo e ɗiɗooɓe ɓen ari e makko, ɓe wi'i mo: «Accitee non jamaa on, ɓe yaha ka koɗooli e ka fulawaaji kawtirɗi e ɗoo, ɓe ɗaɓɓoya ko ɓe ɲaama e ka ɓe waaloo, ko fii ko e nokkuure wulɗinnde wonɗen ɗoo.»
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Onsay Iisaa wi'i ɓe: «Onon tigi okkoree ɓe ko ɓe ɲaama.»
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Tawi worɓe wonɓe ɗon ɓen tun ko wa ɓe guluuje njowo.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ɓe joɗɗiniri ɓe no o wi'iri ɓe non.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Onsay Iisaa ƴetti bireediije ɗen jowi e liƴƴi ɗin ɗiɗi, o ɓanti gite makko ɗen, o fewti ka kammu, o du'ii. Ontuma o taƴiti ɗe, o woni e jonnugol taalibaaɓe makko ɓen fii yo ɓen hewtin jamaa on.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Fow ɲaami haa haari. Ɓe mooɓiti debeeje sappoo e ɗiɗi kunte ko lutti.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Ɲande goo tawi Iisaa no wondi e taalibaaɓe mun ɓen ka wirnii, himo toraade Alla. Ontuma o landii ɓe ɗunɗoo, o wi'i: «E wi'i jamaa on, ko hombo woni lan min?»
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Ɓe jaabii mo, ɓe wi'i: «Woɓɓe no wi'a ko onon woni Yaayaa lootaynooɗo on, woɓɓe kadi no wi'a ko onon woni Iiliiya, woɓɓe goo kadi no wi'a ko on annabaajo kiɗɗo goo immintinaa.»
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Onsay o landii ɓe, o wi'i: «Onon non wi'uɗon ko hombo woni lan min?»
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Iisaa yamiri ɓe, tentini, wota ɓe wowlan ɗun hay gooto.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 O ɓeyditi e ɗun, o wi'i: «Maa *Ɓii-Aaden on tampa fota, mawɓe ɓen e hooreeɓe *yottinooɓe sadaka ɓen e jannooɓe fii Sariya on ɓen fow wikkoo mo, o waree, o immintinoyee ka ɲalaande tammere.»
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Onsay o wi'i ɓe fow wonde: «Kala faalaaɗo jokkude lan, yo o hayfintino, o ƴetta ɲande woo ɲande *leggal makko altindiraangal ngal, o jokkammi.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Kala faalaaɗo dandude ngurndan mun, ɗan hayriray mo, kono kala non mo ngurndan mun hayriraa sabu an min, haray ontigi dandoyay ɗan.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 E ko nafa honɗun woodani neɗɗo heɓugol aduna on fow si o hayrintinike maa si o halkitike kanko tigi?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Awa kadi, kala hersirɗo lan, hersiri konguɗi an ɗin, Ɓii-Aaden on kadi hersiroyay mo tuma o ardoyi e mangural makko ngal e mangural Baabaajo on wondude e malaa'ikaaɓe laaɓuɓe ɓen.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Miɗo wowlande on goonga, no woodi woɓɓe e mon onon wonɓe ɗoo ɓen, ɓe maayataa ado ɓe yi'ude laamu Alla ngun.»
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ɓay wa balɗe jeetati feƴƴii ɓawto yewtugol mo ɓe ɗin konguɗi, onsay o noddi Petruusu e Yuuhanna e Yaaquuba, ɓe yahi ka fello fii toragol Alla.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Fewndo ko o torotoo, mbaadi yeeso makko ngon waylii, dolokke makko on wonti daneejo jalbuɗo.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 E nder ɗun, yimɓe ɗiɗo feeɲi no yewtida e makko, tawi ɓen-le ko Muusaa e Iiliiya.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Ɓen no feeɲidi e annoora, hiɓe yewta fii yaadu makko sakkitordu ndun Yerusalaam.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Tawi Petruusu e wondiɓɓe mun ɓen no soƴƴaade, kono ɓe ŋonti, ɓe yi'i annoora Iisaa on e ɓen yimɓe ɗiɗo ɓe o wondunoo e mun.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Fewndo ɓee yimɓe ɗiɗo seedata e Iisaa, Petruusu wi'i mo: «Karamoko'en, no moƴƴi ka wonen ɗoo. Darnen togooji tati, onon wonndu, Muusaa wonndu, Iiliiya kadi wonndu.» Tawi kanko Petruusu o andaa ko o woni wowlude.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Wa fewndo ko o wowlata ɗun, duulere ari buumi ɓe. Ko nden duulere buumata ɓe, ɓe huli.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Onsay hawa yalti ka duulere, no wi'a: «Oo ɗoo ko Ɓiɗɗo an Suɓaaɗo on. Heɗitee mo!»
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Ɓay ngol ewol waɗii, ɓe tawi ko Iisaa tun lutti ɗon. Taalibaaɓe ɓen mari ɗun fanki. Ɓe fillitanaaki hay gooto kon ko ɓe yi'i ɗon e nder ɗen balɗe ɗon.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Bimbi nden ɲande ko ɓe jippotoo ka ley fello, jamaa moolanaaɗo ari fottugol e Iisaa.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Onsay gorko goo ewnii ka hakkunde jamaa ton, o wi'i: «Karamoko'en, mi torike on tenƴinee oo ɓiɗɗo an, ko fii ko bajjo an on nii.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Nde jinnawii ngin nangi mo woo, o sonkay, o iiroo, o yaltina ngurda. Ngii letta mo, awa kadi ko karahan ngii yaltirta e makko.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Mi torike taalibaaɓe mon ɓen raɗagol ngii jinnawii, kono ɓe waawaali.»
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Iisaa jaabii, wi'i: «Onon ko on jamaanu ɓoyliingu ngu gomɗinaa. Ko haa honde tuma mi wondata e mon, miɗo muɲɲanoo on? Awa addu ɗoo ɓiɗɗo maa on.»
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Wa ko o ɓannata paykun kun, jinnawii ngin liɓi kun ka leydi, kun iirii. Kono Iisaa toŋani ngii. Onsay o sellini paykun kun, o jonniti kun ben makkun.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Fow ŋalɗi fii mangural Allaahu on.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Onon heɗitee fota ɗii konguɗi ɗoo: Ɓii-Aaden on janfoyte, wattee e juuɗe yimɓe ɓen.»
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Kono hari taalibaaɓe ɓen alaa faamude ɗin konguɗi, sabu hari hiɗi wirnanii ɓe fii wota ɓe andu ko ɗi firi. Awa kadi hari hiɓe huli landitagol mo ɗi.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Onsay yeddondiral waɗi hakkunde maɓɓe fii andugol ko hombo e maɓɓe ɓuri teddude.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nde tawnoo Iisaa kaɲun no andunoo ɗin miijooji maɓɓe, o ƴetti paykun, o joɗɗini takko makko.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Onsay o wi'i ɓe: «Kala jaɓuɗo kun paykun e innde an, haray ko min o jaɓi. Awa kadi kala jaɓuɗo lan, haray ko Nuluɗo lan on o jaɓi. Ko fii ko ɓurɗo fanɗude on e mon woni tedduɗo.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Yuuhanna ƴetti haala kan, wi'i: «Karamoko'en, men yi'ii goɗɗo no raɗoo jinnaaji e innde mo'on. Men toŋani mo ɗun, ɓay o wondaa e amen fii jokkugol on.»
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Onsay Iisaa wi'i mo: «Wota on toŋan mo ɗun. Ko fii kala mo wonaa gaɲo mon, haray ko giɗo mon.»
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Ɓay wonii balɗe ɗe Iisaa ittetee ka aduna ɗoo ɗen hewtii, o fiɓi anniyee yahugol Yerusalaam.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 O immini woɓɓe ko hikkoo yeeso makko, ɓen yahi haa e hoɗo Samariyankeeɓe goo fii eɓɓindanagol mo ɗon kanko Iisaa.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Kono ɓen yimɓe jaɓaali mo tolnude, ɓay ko Yerusalaam o sutii.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Ɓay ɓe yi'ii ɗun, Yaaquuba e Yuuhanna wi'i Iisaa: «Koohoojo amen, hiɗon faalaa yo men wi'u yo yiite ngen iwu ka kammu ara mula ɓee?»
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Onsay Iisaa fewti e maɓɓe, feli ɓe fota.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Ontuma ɓe yaari e hoɗo goo.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 E nder ko ɓe yahata kon, goɗɗo wi'i mo: «Mi jokkete kala ka yaaruɗaa.»
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Iisaa jaabii mo, wi'i: «Ndoni ɗin no mari gayɗe mun, awa kadi colli ɗin ka weeyo no mari ɲakkaaji mun, kono Ɓii-Aaden on kan alaa hay ka fowtina hoore mun nden.»
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Iisaa wi'i goɗɗo goo: «Jokkan!»
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Kono Iisaa jaabii mo, wi'i: «Accu mayɓe ɓen wattina mayɓe mun ɓen, kono an yahaa feɲɲinoyaa fii laamu Alla ngun.»
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Goɗɗo goo kadi wi'i mo: «Koohoojo, mi jokkay on, kono newnanee lan taho, mi yaha mi waynoyoo ɓeynguure an nden.»
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Iisaa wi'i onɗon kadi: «Kala fawuɗo jungo mun e hoore keri sarin, ontigi yeƴƴitii ɓaawo, haray on nafataa laamu Alla ngun.»
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.