Lucas 2
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 E nder ɗen balɗe ɗon Awgustu lanɗo mawɗo Roomu on yamiri winditagol laamateeri makko ndin fow.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Fewndo nden winditannde aranere, hari ko Kiriniiyu woni ko halfinaa ardagol leydi Sirii ndin.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Mo kala winditorayno ka saare mun.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Yuusufu kaɲun kadi iwri ka diiwal Jaliilu e ndee saare Naasirata fii yahugol ka diiwal Yahuuda, ka saare Daawuuda wi'eteende Bayti-Lahiimi, ɓay hari ko o jeyaaɗo e nder ɓeynguure Daawuuda nden, awa kadi ko e ndun suudu o jeyaa,
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 fii no o winditodira e Mariyama on ƴamaaɗo makko, tawi on ko sowiiɗo.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Fewndo ɓe wonnoo ɗon, saa'i ka Mariyama jibinta hewti.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 O firtii dikkuru makko ndun. O buumi mo e wudere, o wallini e nder kunnawal ɲamminirgal daabeeji, ɓay hari ɓe heɓaali werde ka suudu hoɓɓe.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tawi e on jemma, no woodunoo e ngal diiwal ɗon ngaynaakooɓe daakinooɓe fii aynugol gureeli mun ɗin.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Malaa'ikaajo Joomiraaɗo on feeɲani ɓe, annoora Joomiraaɗo on jalbini nokkuure ka ɓe woni ɗon. Ɓe huli fota.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Kono malaa'ikaajo on wi'i ɓe: «Wota on hulu, sabu miɗo feɲɲinande on Kibaaru Moƴƴo mo welo-welo moolanaango wonanayngo jamaa on fow.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Hande e ndee saare Daawuuda, on daɲanaama ton Dandoowo, on-le ko *Almasiihu on, ko kanko woni Joomi on.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Awa seedee mun, on taway boobo penu no buumaa e nder wudere, wallinaa e nder kunnawal.»
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 No o gaynirnoo wowlude ɗun, ɗon kisan konu malaa'ikaaɓe moolanaangu tawti malaa'ikaajo on, no manta Allaahu on, hiɓe wi'a:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 «Mangural wonanii Allaahu on ka kammu,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ɓay malaa'ikaaɓe ɓen ƴentii, ngaynaakooɓe ɓen wi'indiri: «Mahen Bayti-Lahiimi ndaaroyen ko waɗi ton kon, ɗun ko koo ko Joomiraaɗo on andini en fii mun!»
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Ɓe yahi heɲa, ɓe tawoyi Mariyama e Yuusufu ton, tawi boobo penu on kadi no wallinaa ka nder kunnawal.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Ɓay ɓe yi'ii mo, ɓe fillitii ko ɓe wowlananoo kon fii on boobo.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Kala nanunooɓe ko ɓen ngaynaakooɓe yewtaynoo kon wontiri ɗun ŋalaw.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Mariyama mari ɗun fow ka ɓernde mun, maanditii fii miijitagol.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Ontuma ngaynaakooɓe ɓen yiltitii, hiɓe manta mawnina Allaahu on fii kala ko ɓe nanunoo e ko ɓe yi'i wano ɓe wowlirananoo non tigi.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Ɓay balɗe jeetati ɗen timmii, o sunninaa o innaa Iisaa, innde nde malaa'ikaajo on toɗɗaninoo boobo on nden ado neene makko saawude mo.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Ɓay ɲalaaɗe fii laɓɓinagol maɓɓe ngol timmii, wano Sariya Muusaa on wiirunoo non, ɓe naɓi boobo on *Yerusalaam fii weeɓitangol mo Joomiraaɗo on,
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 (wano windori non ka Sariya Joomiraaɗo on: «Kala boobo gorko afo on ka neene mun ko Joomiraaɗo on jeyi.»),
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 e fii ittugol sadaka legetereeji ɗiɗi maa gabooji kecci ɗiɗi wano wiiranoo non ka Sariya Joomiraaɗo on.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Tawi no woodunoo Yerusalaam gorko wi'eteeɗo Sim'uunu. On ko feewuɗo e kadi ko rewoowo Joomiraaɗo on. Himo tijjaninoo *Isra'iila'en on Dandoowo, tawi kadi *Ruuhu Seniiɗo on no e hoore makko.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Ruuhu Seniiɗo on feɲɲinanno mo wonde o maayataa ado o yi'ude Almasiihu Joomiraaɗo on.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Ruuhu Seniiɗo on ardii mo haa ka *juulirde mawnde. Fewndo ko mawɓe paykun kun addata kun, ɗun ko Iisaa, fii laatinangol kun aadaaji maɓɓe tippude e Sariya Muusaa on,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 kanko Sim'uunu o tambii paykun kun ka juuɗe makko, o jarni Alla, o wi'i:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 «Jooni non, yaa an Joomiraaɗo,
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 sabu mi yi'irii gite an ɗen kisiyee iwruɗo e maa on,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 mo moƴƴinɗaa yeeso jamaaji ɗin fow,
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 ɗun-le ko ndaygu hentinanayngu leƴƴi aduna on fow
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Ben makko e yumma makko ŋalɗi fii ko wowlanoo fii makko kon.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Sim'uunu du'anii ɓe, wi'i Mariyama neene paykun kun: «Awa kun paykun wonoyay fii liɓugol woɓɓe, ɓanta ɓeya e nder leydi Isra'iila ndin e fii wonugol maande nde yimɓe ɓen yeddata,
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 e fii no miijooji ɓerɗe buy feeɲira. An kadi a heɓay nguli ɓernde wa tufiraande kaafa.»
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Tawi no woodunoo ɗon kadi debbo haaloowo ko Alla longini ɗun wi'eteeɗo Hannatu, on ko geɗal Fanu'iila, jeyaaɗo e bolondaa Asiira, duuɓinɗo fota. On ko yeru duuɓi jeeɗiɗi wondunoo e moodi mun gila curbayaagal makko.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Ontuma o heynii haa o heɓi duuɓi cappanɗe jeetati e nay. E nder ɗun kadi, o iwataano ka juulirde mawnde, himo duuminoo ton e rewugol Alla, hoora, toroo jemma e ɲalorma.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 On debbo hewti e on saa'i tigi, himo jarna Alla, himo wowlana kala tijjinooɗo hisineede ndee saare Yerusalaam fii kun paykun.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Ɓay Yuusufu e Mariyama waɗii ko Sariya Joomiraaɗo on yamiri kon fow, ɓe yiltitii ka saare maɓɓe Naasirata, ɗun ko e nder Jaliilu.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Tawi paykun kun no njanɗude tun tiiɗa e nder ko kun heewata faamu kon. Awa kadi sulfu Alla on no e hoore makkun.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Tawi mawɓe Iisaa ɓen yahayno hitaande kala Yerusalaam fii *Juldeere Yawtaneede nden.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ɓay kun heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi, ɓe yaadi e makkun e nden juldeere wano woowiri non.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Ɓay juldeere nden feƴƴii, mawɓe paykun kun hooti, kono kaɲun paykun kun, ɗun ko Iisaa, luttiti Yerusalaam, tawi mawɓe makkun ɓen andaali.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Ɓay hiɓe sikka paykun kun no wondi e ɓe ɓe ardunoo ɓen, ɓe yahi yeru ɲallal. Onsay ɓe woni e ɗaɓɓitugol kun e hakkunde siɓɓe maɓɓe ɓen e andindiraaɓe maɓɓe ɓen.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Ɓay ɓe yiitaali kun, ɓe yiltitii Yerusalaam fii ɗaɓɓitoygol kun.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Balɗe tati ɓaawo ɗun, ɓe tawoyi kun ka juulirde mawnde, hikun jooɗii hakkunde karamokooɓe ɓen, heɗitii ɓe, e kadi hikun landotonoo ɓe lande.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Nanunooɓe hikun yewta ɓen fow ŋalɗi sabu hakkille makkun ɗen e ko kun jaabotonoo kon.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Ɓay mawɓe makkun ɓen yi'ii kun, ɓe ŋalɗi, neene makkun wi'i kun: «Boobo an, ko honɗun waɗanɗaa men ɗun? E hino ɗun fow min e ben maa meɗen ɗaɓɓitude ma e nder sokola!»
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Kun wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaɓɓitirton mi? Hari on andaa miɗo haani wonude ka suudu Ben an?»
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Kono kamɓe ɓe faamaali ngol kongol ngol kun haalani ɓe.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Ontuma kun yiltodi e maɓɓe Naasirata, kun yankinanii ɓe. Neene makkun mari ɗin piiji fow ka ɓernde mun maanditii.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Tawi kun paykun, ɗun ko Iisaa, no mawnude tun, faamu makko on kadi ko yeeso tun woni yaarude, himo ɓeydoo tun welude Allaahu on e yimɓe ɓen.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.