Lucas 2
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs NVI
1 E nder ɗen balɗe ɗon Awgustu lanɗo mawɗo Roomu on yamiri winditagol laamateeri makko ndin fow.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Fewndo nden winditannde aranere, hari ko Kiriniiyu woni ko halfinaa ardagol leydi Sirii ndin.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Mo kala winditorayno ka saare mun.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 Yuusufu kaɲun kadi iwri ka diiwal Jaliilu e ndee saare Naasirata fii yahugol ka diiwal Yahuuda, ka saare Daawuuda wi'eteende Bayti-Lahiimi, ɓay hari ko o jeyaaɗo e nder ɓeynguure Daawuuda nden, awa kadi ko e ndun suudu o jeyaa,
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 fii no o winditodira e Mariyama on ƴamaaɗo makko, tawi on ko sowiiɗo.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Fewndo ɓe wonnoo ɗon, saa'i ka Mariyama jibinta hewti.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 O firtii dikkuru makko ndun. O buumi mo e wudere, o wallini e nder kunnawal ɲamminirgal daabeeji, ɓay hari ɓe heɓaali werde ka suudu hoɓɓe.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tawi e on jemma, no woodunoo e ngal diiwal ɗon ngaynaakooɓe daakinooɓe fii aynugol gureeli mun ɗin.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Malaa'ikaajo Joomiraaɗo on feeɲani ɓe, annoora Joomiraaɗo on jalbini nokkuure ka ɓe woni ɗon. Ɓe huli fota.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Kono malaa'ikaajo on wi'i ɓe: «Wota on hulu, sabu miɗo feɲɲinande on Kibaaru Moƴƴo mo welo-welo moolanaango wonanayngo jamaa on fow.
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 Hande e ndee saare Daawuuda, on daɲanaama ton Dandoowo, on-le ko *Almasiihu on, ko kanko woni Joomi on.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Awa seedee mun, on taway boobo penu no buumaa e nder wudere, wallinaa e nder kunnawal.»
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 No o gaynirnoo wowlude ɗun, ɗon kisan konu malaa'ikaaɓe moolanaangu tawti malaa'ikaajo on, no manta Allaahu on, hiɓe wi'a:
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 «Mangural wonanii Allaahu on ka kammu,
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Ɓay malaa'ikaaɓe ɓen ƴentii, ngaynaakooɓe ɓen wi'indiri: «Mahen Bayti-Lahiimi ndaaroyen ko waɗi ton kon, ɗun ko koo ko Joomiraaɗo on andini en fii mun!»
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Ɓe yahi heɲa, ɓe tawoyi Mariyama e Yuusufu ton, tawi boobo penu on kadi no wallinaa ka nder kunnawal.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ɓay ɓe yi'ii mo, ɓe fillitii ko ɓe wowlananoo kon fii on boobo.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Kala nanunooɓe ko ɓen ngaynaakooɓe yewtaynoo kon wontiri ɗun ŋalaw.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 Mariyama mari ɗun fow ka ɓernde mun, maanditii fii miijitagol.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Ontuma ngaynaakooɓe ɓen yiltitii, hiɓe manta mawnina Allaahu on fii kala ko ɓe nanunoo e ko ɓe yi'i wano ɓe wowlirananoo non tigi.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Ɓay balɗe jeetati ɗen timmii, o sunninaa o innaa Iisaa, innde nde malaa'ikaajo on toɗɗaninoo boobo on nden ado neene makko saawude mo.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Ɓay ɲalaaɗe fii laɓɓinagol maɓɓe ngol timmii, wano Sariya Muusaa on wiirunoo non, ɓe naɓi boobo on *Yerusalaam fii weeɓitangol mo Joomiraaɗo on,
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 (wano windori non ka Sariya Joomiraaɗo on: «Kala boobo gorko afo on ka neene mun ko Joomiraaɗo on jeyi.»),
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 e fii ittugol sadaka legetereeji ɗiɗi maa gabooji kecci ɗiɗi wano wiiranoo non ka Sariya Joomiraaɗo on.
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Tawi no woodunoo Yerusalaam gorko wi'eteeɗo Sim'uunu. On ko feewuɗo e kadi ko rewoowo Joomiraaɗo on. Himo tijjaninoo *Isra'iila'en on Dandoowo, tawi kadi *Ruuhu Seniiɗo on no e hoore makko.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ruuhu Seniiɗo on feɲɲinanno mo wonde o maayataa ado o yi'ude Almasiihu Joomiraaɗo on.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ruuhu Seniiɗo on ardii mo haa ka *juulirde mawnde. Fewndo ko mawɓe paykun kun addata kun, ɗun ko Iisaa, fii laatinangol kun aadaaji maɓɓe tippude e Sariya Muusaa on,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 kanko Sim'uunu o tambii paykun kun ka juuɗe makko, o jarni Alla, o wi'i:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 «Jooni non, yaa an Joomiraaɗo,
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 sabu mi yi'irii gite an ɗen kisiyee iwruɗo e maa on,
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 mo moƴƴinɗaa yeeso jamaaji ɗin fow,
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 ɗun-le ko ndaygu hentinanayngu leƴƴi aduna on fow
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Ben makko e yumma makko ŋalɗi fii ko wowlanoo fii makko kon.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Sim'uunu du'anii ɓe, wi'i Mariyama neene paykun kun: «Awa kun paykun wonoyay fii liɓugol woɓɓe, ɓanta ɓeya e nder leydi Isra'iila ndin e fii wonugol maande nde yimɓe ɓen yeddata,
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 e fii no miijooji ɓerɗe buy feeɲira. An kadi a heɓay nguli ɓernde wa tufiraande kaafa.»
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 Tawi no woodunoo ɗon kadi debbo haaloowo ko Alla longini ɗun wi'eteeɗo Hannatu, on ko geɗal Fanu'iila, jeyaaɗo e bolondaa Asiira, duuɓinɗo fota. On ko yeru duuɓi jeeɗiɗi wondunoo e moodi mun gila curbayaagal makko.
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 Ontuma o heynii haa o heɓi duuɓi cappanɗe jeetati e nay. E nder ɗun kadi, o iwataano ka juulirde mawnde, himo duuminoo ton e rewugol Alla, hoora, toroo jemma e ɲalorma.
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 On debbo hewti e on saa'i tigi, himo jarna Alla, himo wowlana kala tijjinooɗo hisineede ndee saare Yerusalaam fii kun paykun.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ɓay Yuusufu e Mariyama waɗii ko Sariya Joomiraaɗo on yamiri kon fow, ɓe yiltitii ka saare maɓɓe Naasirata, ɗun ko e nder Jaliilu.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Tawi paykun kun no njanɗude tun tiiɗa e nder ko kun heewata faamu kon. Awa kadi sulfu Alla on no e hoore makkun.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Tawi mawɓe Iisaa ɓen yahayno hitaande kala Yerusalaam fii *Juldeere Yawtaneede nden.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ɓay kun heɓii duuɓi sappoo e ɗiɗi, ɓe yaadi e makkun e nden juldeere wano woowiri non.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Ɓay juldeere nden feƴƴii, mawɓe paykun kun hooti, kono kaɲun paykun kun, ɗun ko Iisaa, luttiti Yerusalaam, tawi mawɓe makkun ɓen andaali.
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 Ɓay hiɓe sikka paykun kun no wondi e ɓe ɓe ardunoo ɓen, ɓe yahi yeru ɲallal. Onsay ɓe woni e ɗaɓɓitugol kun e hakkunde siɓɓe maɓɓe ɓen e andindiraaɓe maɓɓe ɓen.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 Ɓay ɓe yiitaali kun, ɓe yiltitii Yerusalaam fii ɗaɓɓitoygol kun.
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Balɗe tati ɓaawo ɗun, ɓe tawoyi kun ka juulirde mawnde, hikun jooɗii hakkunde karamokooɓe ɓen, heɗitii ɓe, e kadi hikun landotonoo ɓe lande.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Nanunooɓe hikun yewta ɓen fow ŋalɗi sabu hakkille makkun ɗen e ko kun jaabotonoo kon.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ɓay mawɓe makkun ɓen yi'ii kun, ɓe ŋalɗi, neene makkun wi'i kun: «Boobo an, ko honɗun waɗanɗaa men ɗun? E hino ɗun fow min e ben maa meɗen ɗaɓɓitude ma e nder sokola!»
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Kun wi'i ɓe: «Ko fii honɗun ɗaɓɓitirton mi? Hari on andaa miɗo haani wonude ka suudu Ben an?»
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Kono kamɓe ɓe faamaali ngol kongol ngol kun haalani ɓe.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Ontuma kun yiltodi e maɓɓe Naasirata, kun yankinanii ɓe. Neene makkun mari ɗin piiji fow ka ɓernde mun maanditii.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Tawi kun paykun, ɗun ko Iisaa, no mawnude tun, faamu makko on kadi ko yeeso tun woni yaarude, himo ɓeydoo tun welude Allaahu on e yimɓe ɓen.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.